2014,
İkinci hayatıma başladığım andan beri gözüm hiçbir şeyi görmüyordu. Sanki hırsımdan ölüyordum. Bazen sevdiğim şeyleri aslında sevmediğimi, sırf ailemi tatmin etmek için yaptığımı keşfetmiştim. Ama ikinci hayatımda ise, sırf ailemi mutlu etmemek, onları üzmek için sevdiğim şeylerden vazgeçer hale gelmiştim.
Sanırım ne olursa olsun önüme hep bir engeller çıkıyordu. Asla mutlu olamıyordum.
Eskiden ailesini mutlu etmek için sevmediği şeyleri yapardım.
Artık ailemi üzmek için sevdiğim şeylerden vazgeçiyordum.
Derin bir nefes alıp başım yastıkta, tavana bakarken düşündüğüm şeyler bunlardı. İntikam istiyordum. Bana yaşattıklarını yaşasınlar istiyordum. Beni üzdükleri kadar üzülsünler, ağlattıkları kadar ağlamalarını diliyordum.
“Seni bu kadar düşündüren şey ne?” kapının oradan Ahsen’i
