2022 My June Bride

Chapter VI

Pakanta kanta ng happy honey honeymoon si Hunio nagpapahinga naman ang bagong ligo na si Maryam ng magulat na lamang sya habang sya ay nagbibihis…

"pwede ba kumatok ka naman!?" sabi ni Maryam pero nagsasalita si Hunio ng honey moon yumakap si Hunio sa kanya "oi! anu kaba?! no string attach no! honey moon ka dyan! wala sa usapan natin yan!"

bakit ba!!?" habang humawak sa kanya pero naiirita sya...

"ito naman para naglalambing lang!"

sayo!? ang kinis mo pala kahit na maski na dika ganun kakinisan ka Wow!" sabi ni Hunio habang hinahalikan ang braso ng asawa...

"ano?! matulog ka na nga!!?" irritable nyang inilalayo ang balikat.

"ano ka ba mag-asawa na tayo hindi ba ako pwede makascore sayo!? Ang bango naman ng bagong Mrs. Kline!" sabi ni Hunio...

"Tanga ka ba? Ano ba ito? requirements ba sa pag-aasawa? hindi naman tunay yung kasal natin! Ah? wag kang mag-alala mag honeymoon ka sa nagmamahalan mong babae!”

“Talaga?” sagot ni Hunio. “Hindi ka magsiselos?” paninigurado ni Hunio

“Oo!! Naman!” sagot ni Maryam.

Unti-unti ang dahan dahan na pagpasok ay mabagal bigla ay bumilis ito. Niyakap sya nito at naghalikan silang muli. Nakita na lang nila ang sarili nila na parehong wala ng saplot...

Ang alam ni Maryam ay dun na matatapos ang unang gabi nila…

Kinabukasan maagang umuwi si Hunio ng mapansin ni Maryam na nakangisi si Hunio na tila gigil ito... Hindi na nahihiya si Hunio ang kahubaran nito. Katatapos lang nito maligo hubo't hubad. Niyakap ni Maryam si Hunio nakatiklay syang humahalik dito. Humalik si Maryam sa labi at pisngi dahan dahang ibinababa sa puson ni Hunio ang kanyang halik pababa sa kanyang hinaharap. Hinahalikan ang kanyang ari at hinahawakan na parang puno ng kahoy dinidilaan ang gilid ng ulo nang hugis bilog sinisipsip ang butas nito… hindi alam ni Maryam kung bakit at paano nya nagagawa ang mga bagay na ito. Pakiramdam nya ay baliw sya sa ginawagawa nyang pagpapaligaya sa asawa nilalaro ng dila nito ang butas ng ulo…

Nakatayo si Hunio pero parang nanlalambot ang kanyang mga tuhod habang sinusubo ni Maryam ang ari nito... nung una ay nilaro nya muna ito at dinilaan mula ulo hangang nagngangalit na mapulang ari ni Hunio at gustong gusto din ni Hunio ang sensasyon na kanyang nararamdaman... mula ulo paibaba sa kanyang basang ari dinidilaan ni Maryam pataas paibaba hanggang sa itlog nito. Nag-iinit din si Maryam pero ayaw nya magpagalaw dahil masakit pa ang kanya unang gabi ng kanilang p********k… gumapang ang kamay ni Hunio sa likuran ni Maryam habang nakatuwad ito, hinahawakan ni Hunio ang puwet at balakang ni Maryam kinukurot kurot nya ito at tinatapik tapik... itinuloy muli nila ang kanilang ginawa... Umuuwi na ng maaga si Hunio para magpatuloy sa kanilang romansa noon ay pagkatapos nila kumain at maligo. Napapakagat sa hinlalaki nito si Maryam habang nakasuot ng puting kamison hindi na ito nagdadalawang isip... ng maupo ay nakacrosslegs ito na parang may pinipigil… Hindi na rin ito nagsusuot ng damit pang ibaba... makita lang nya ang asawa ay hindi na sya nahihiyang ibuka ang walang saplot nitong ibaba wala na syang suot na panty. Bukang-buka ito na nakaliyad habang nakakakapit sa papag nila...

“Hunio mag-kababata tayo mauunawaan kita kung anuman ang gusto mo gawin sa iyong buhay…”

“bakit mo ba ako ginagawang panakip butas ha!?" paiwas ni Maryam.

“ano nanaman bang sinasabi mo?” takang tanong ni Hunio.

“aber paano kita ginawang panakip butas ha?”

“Sinasamantala mo na mabait ako! samantalang nagagawa mo na gusto mo hayan hindi ka na masasakal sa inyo! Kilala ko ang mama mo!" inis na sabi ni Maryam... ‘patanong tanong pa kunwari walang alam tapos magsasamantala naman...’ bulong niya sa kanyang sarili.

"uy sus! naman ang babe ko pabebe nagsiselos! Haha. Maryam mahal kita noon pa simula pa nung mga bata pa tayo. Kung di kita mahal hindi ako uuwi dito para iset up ka na magpakasal tayo hindi kita niloloko… matagal na magulo ang buhay ko pero umayos lang yun nung balikan kita pangako magpapakatino ako para sa iyo pakiusap…" namumungay na mata ni Hunio na parang nang aakit.

"talaga? mahal mo ako? Hunio pwede ba wag mo mapungay pungayan mata mo? Hindi ka naman gwapo!" nagkukunwari ay tila hulog na sabi ni Maryam hanggang sa nagkatitigan na sila... huminto sila

"pwede ba? itigil na natin ito! At bakit naman ako maniniwala sa’yo ha!? Masakit Hunio masakit ang masaktan tulad ng pag-iwan mo sa’kin at mainsulto ng sukdulan!”

"oo, naman Maryam masayang masaya ako na nagpakasal na tayo…"

"ulul ka! Iiiihhhh!!!” tila nakukulitan nyang sigaw sa kwarto “Wag mo ibahin pinagsasabi mo dyan! wag mo'ko lokohin! Alam kong may sikreto ka hindi mo’ko mauuto Hunio Kline!’

"pwes hindi ako papayag!" sabi ni Hunio kumawala si Maryam pero mahigpit syang niyakap ni Hunio...

"Tigilan mo'ko! kundi sisigaw ako!?"

“Ikaw sisigaw?! Oh, come on Maryam alam kong gusto mo nito!” Hawak niyang sa kanyang ibaba.

“tumigil ka! Pprrrrrtttt!!” tunog ng whistle ni Maryam sabay takip si Hunio sa tainga.

"haha! Ang ingay ingay mo na nga eh,” bigla ay binuka ni Maryam aakma syang sisigaw ng takpan agad ni Hunio ang kanyang bibig nito.

"Hunio!? Wag kang bastos! puputulin ko yan! Hindi ako natatakot ganyan ka na ba talaga?" sabi ni Maryam biglang tumigil si Hunio natakot ata?

"sige hindi bale na lang kahit wag na! hindi mo ata talaga ako mahal?!!"

"sige na nga!" bawi ni Maryam na pigil hawak sa kanyang balikat

"pero paano ba natin gagawin?" bawing sabi nya ni Maryam

"kase naman ikaw ang first love ko... hindi ko alam kung paano ko gagawin yun..." parang musmos na pag-amin niya nakangiti nilang usapan. Naamoy ni Maryam si Hunio

“Mas lalo ako? anong alam ko!” sagot ni Hunio natatakot na baka pag-isipan sya ni Maryam na may ibang babae.

"ano ba ‘yan? amoy alak!?” reklamo ni Maryam. “tapos oh, tatabi pa? sabay kinuha niya ang unan sa kanyang tabi o hayan!! behave ka dyan! magpraktis ka muna sa unan. Inilagay ni Maryam sa likod nya ang unan para maging pagitan nila.

“Hindi kase Maryam! Wala talaga akong lakas ng loob na tumabi sa’yo kaya napainom ako!”

“Ah, hindi talaga tayo pwede tabi matulog ka dyan! Dyan ka sa papag mahihiga!”

“Ah, pakiusap naman Maryam tabi tayo…” lambing ni Hunio habang nakayakap sa unan…

“Akin na!” pag-aagawan nila ng unan at blanket para magtabi sila matulog biglang binitawan ni Maryam ang pinag-aagawang gamit ng bigla bumaligtad si Hunio kumalabog sya ng malakas.

“Sinasadya mo eh…” reklamo ni Hunio na sumalampak sa sahig. Si Aling Pacita ay nabulabog sa kung anumang nangyayari sa kwarto ng kanyang anak. Nakadikit ang kanyang tainga sa pintuan nila.

“sabi mo sa’yo eh!” Nakikiramdam at nakikinig si Aling Pacita sa kung anong ginagawa ng dalawa.

Pinilit pa rin ni Hunio ang tumabi sa asawa hindi makatulog si Maryam na may katabi nagpapaantok sya habang nakatingin sa orasan. May nakagitnang unan sa kanilang dalawa nang ilang oras lamang ay unti unti na sya napapikit. Pagkatapos ng ilang sandali nakikita nya ang kamay ni Hunio na gumagapang sa likuran nya. Kinilabutan sya…

"Hoy! ano 'yan!? sabay tapik sa kamay ng binata… akala mo ha!" nagkunwari syang bumangon kinuha ang hood jacket at pajama itinali ang bewang sabay nahigang patagilid at pagkaraan ng ilang oras sa wakas ang gulo matulog ni Maryam. Pinagmamasdan ni Hunio si Maryam ‘para pala syang star fish?’ bahagyang gumalaw si Maryam ng atubili ay nahulog si Hunio sa kaliwang bahagi ng higaan.

Habang nakatalikod.

"Maryam natutulog ka na ba?” hindi na umimik si Maryam...

Naalipungatan si Maryam ng may mga ilang oras pa ay wala na ang kanyang katabi napatingin sya sa ibaba ng kanilang higaan. Nagkukunwaring tulog at nahihiga na pala ito sa ibabang kama nila. Naawa naman si Maryam dito kaya nilapagan nya ito ng blanket 'iiwan mo din pala ako!?' naiiyak nyang sinabi…

Kinabukasan maayos na ang hinigaan nila wala na si Hunio sa tabi nya medyo nalungkot sya. Subalit ng malamang nasa bukid na daw ito at nagtatrabaho ay nasiyahan sya ng bahagya. Medyo nangiti sya sa pag iisip na akala nya ay wala na ito...

Araw araw naman si Maryam tumutulong sa pagtitinda sa palengke tiwalang tiwala siya sa napangasawa maski na hindi nya pinagbibigyan sa kahilingan nitong honeymoon...

"Brad! wag ka muna uuwi ha birthday ko ngayon…" sabi ni Pablo brad lang tawag ni Pablo sa kanya sa twing inuman barkada ang tingin sa kanya. Nagtataka naman si Hunio bakit kalian ba ang birthday ni Pablo?

"sige ba kuya mamaya po..." napakabait talaga ni Hunyo hindi man sya nagmamataas sa kung sinuman makipagkaibigan sa kanya...

"Ay tara na habang maaga pa baka wala tayo maupuan sa pupuntahan natin!"

"teka kuya magpapaalam muna ako..." pero hindi na sya nagdalawang-isip hindi naman sya nag- aalala kase alam naman nya ugali ni Maryam...

mga bandang alas diyes na nga ng gabi...

"bakit brad may karpyu kaba sa asawa mo? hahaha" birong nakatawang sabi ni Pablo

"Brad! alam ko naman talaga problema mo" sabi ni Pablo na medyo lasing na dahil hapon palang nag-iinom na ito "alam ko naman ugali ng mama mo!"

"alam nyo?"

"Huwag sana sasama loob mo iho..."

"Kaya kami umalis na sa bahay nyo ay napakasungit talaga ng mama mo! Hindi naming talaga sya matake kaya tama lang na ke Maryam ka na lang tumira..."

"pagpasensyahan mo na kuya si Mommy… "

"Ok, lang pasasaan ba naman at para na tayong magkapatid noon palang nung ipinagbubuntis pa ng asawa ko si utoy ay malapit na kami sa iyo o, tamang tama may bisita pala tayo…” excited sa bumubungad na babae.

"Ah, wow! Weetwew!!!" parang di taga baryo mahusay ang hitsura ng babae maputi may dating ito. Ang postura niya ay di tulad ng babae sa baryo mahusay… matatawa tuloy sya sa postura ni Maryam o laseng na ba sya?"

"alam ko nasa isip mo brad!" sabi ni Pablo

"ano po?"

"bertday ko kase si Ate Loring mo naman ay nag-aalaga ke utoy gusto mo sa'yo na lang 'yan… yummy ba?" nakangisi si Pablo

"kuya baka magalit si Maryam?!"

"Magagalit? bakit takot ka ba ke Maryam? wala naman sila dito..."

"Diyos ko naman kakakasal nyo natatakot ka kaagad?"

"Doxie! halika nga dito? may ipapakilala ako sa'yo…"

"sino? Sabi ng tumabing babae.

“ipinakikilala ko sa'yo ang pinsan ko si Hunio binata pa 'yan" sabay kindat ni Pablo kay Hunio…

"Binata pa? aba! kay gwapo naman!?"

"malungkot ang pinsan ko eh, gusto mo ba syang tulungan pansamantala..."

"o, sige no problem..." habang ngumangata ng bubble gum sabay…

"bakit kay gwapo mo ay wala kang girlfriend?" nakapangalumbabang nakaharap kay Hunio.”

"hehe…" sagot ni Hunyo pero umiiwas tumingin parang nahihiya. Hindi nya alam kung ano ang kanyang isasagot.

"alam mo Doxie itong gwapo kong pinsan ay kakauwi galing Amerika yan ay hafhaf!!”

“talaga ba? Eh, bakit ikaw Pablo wala ka bang lahing haf?”

“ano pang hinihintay mo dyan Hunyo sunggaban mo na! mahina kaba? Yang laki mong mama?!"

"pero kuya parang ikaw ang type..."

"Tsk! ako bahala..."

Walang anu ano ay mabilis na naupo si Doxie naupo agad si Doxie sa mga hita ni Hunio. Hindi pa sya nakuntento ay agresibo itong naupo sa pagitan ng hita nito na tila may dinadaganang bukol kung matigas ba "tigasin kaba Hunio?” sabay amoy amoy sa leeg ni Hunio tanong ni Doxie... “WWait! lang” nanginig mga hita ni Hunyo ng maupo ito… iniipit ni Hunyo ang harap nya hindi makapa ni Doxie ang harap ni Hunyo ang ginawa nalang nito ay umakbay ke Hunyo ipinapakita ang maputi nitong kili-kili at sa suot ni Doxie ay wala pala itong suot na bra “ang gwapo mo!” gigil na parang gusto nyang kagatin ang tenga ni Hunio namumula si Hunio at Nakita nito ang suot niyang see through blouse.. pilit na isinusubsob ni Doxie ang gilid ng dibdib sa mukha ni Hunyo

"Aba teka! teka muna... hindi ako makahinga...!?" saglit lang! sabi ni Hunyo ibinaba ni Hunyo si Doxie sa katabing upuan napakibit balikat ang babae…

Sa kabilang banda naman ay nag-aalala na si Aling Pacita...

"Maryam maghahating gabi na ah, hindi pa nauwi asawa mo.."

"Nay, malaki napo si Hunio di napo nya kailangan ng sundo dagdag problema lang ‘yan! uuwi rin po iyon mamaya…” ‘siguradong lasing...’

"abay! bahala ka dyan wag mo lang sasanayin na ganyan ang asawa mo. Hindi pa sya nag-hahapunan baka magkakasakit ‘yon..."

"grabe kung kailan na nagpakasal nagdagdag sama ng loob. Bakit ba ganun? sige po wag po kayo mag-alala… ako napo bahala pahinga napo kayo."

Umupo muna si Maryam sa kanilang sala.

alas nuebe

alas diyes

alas onse

alas dose

ala una

‘Hunio nasan kanaba?’

Tumitirik na ang mata ni Maryam kakahintay halos napaidlip na sya wala na rin mapapanood sa telebisyon...

"sira ulo talaga wala pa?" pag-ooras nya napilitan syang bumangon nagdamit panlabas.

Sinilip nya ang nanay nahihimbing na sa pagkaka tulog naglakad na sya para pumunta sa bahay nila Loring.

'abah! dis oras na ng gabi wala pa san kaya nagpunta? Sumusobra na' duda niya kumilos sya para lumabas kumuha sya ng kahoy deretso sa kalapit na bahay

"Ate Loring! tao po!"

"Aww! aww!" tahulan ng mga aso

"Ate Loring!!" maingay ang paligid nga mga nagtatahulang mga aso...

nagbukas ang ilaw sa harap ng kubo nila Loring...

Sa loob

ng club ay malakas pa rin ang tugtugin

"Kuya uuwi na po ako ha kase lumalalim na ang gabi..."

"dito... ka muna...! sabay na tayo uuwee…. pagbigyan mo na'ko bertday ko naman..."

"kuya si Ate Loring ba dika ba hahanapin?"

"Hay naku hinde…! busy yun birthday ko Oy! Doxie bakit ka ba nauupo lang dyan!? sa tabi ni Hunio lambingin mo naman! ang pinsan ko!"

"lagpas alas dose na kuya tapos na birthday mo.."

"Okay lang 'yan minsan lang ito sa loob ng isang taon…"sabi ni Doxie!

"Anu ba? bakit nakaupo ka lang dyan sa tabi! patong kana! wag mong sayangin ang ganda mo!" utos ni Pablo "ah! hula ko na" sabay dukot ng pera sa tagiliran si Pablo... 'mahina pala 'tong pinsan ko sa babae eh, teka nga ng maturuan'

"Hunio! brad may tanong lang ako nasubukan mo na bang tignan ang buong hitsura ng asawa mo?" 'palagay ko wala pang experience 'tong si Hunyo mapaglaruan nga ito' bulong ng isipan ni Pablo "bakit naman kuya…" tanong ni Hunyo ke Loring

"naiisip mo na ba kung anong pinakamagandang parte ng katawan meron sa isang babae? heto ang isan libo hawakan mo ipasok mo kung san mo gusto! sige na wag ka na mahiya" susol ni Pablo kay Hunio…

Sa kabilang banda

Bumukas ang ilaw nila Loring...

"Ate magtanong lang po sana ako kay Kuya Pablo hindi pa kase nauwi si Hunio eh," nakatayo nyang sabi sa harap ng bahay nila Loring…

"hindi ba nagpaalam sa'yo ang asawa mo naku bertday kase ni Pablo... baka nag hapi hapi teka tignan ko ano oras naba? naku! madaling araw na nga tara baka nasa magHape Hape bar mga iyon!"

"Club?"

"si Hunyo?"

"Ate hindi ka ba nag-aalala kay kuya Pablo baka malasing eh, mapano naman?!"

"haha sanay na'ko sa ugali nun matatakutin yun! kapag napatrobol yun takbo agad yun! haha" nakatawang sabi ni Loring

"paano po si Utoy di pu ba bawal ang menor de edad sa club?"

"na'ko wag kang mag-alala kakilala ko ang may ari ng club na'yan…"

Medyo nahihilo na si Hunio shot lang sila ng shot pinag-iisipan nya pa rin ang sinabi ni Pablo.

Maganda si Doxie ikinukumpara sa hitsura ni Maryam kaso hindi nya talaga maatim ang amoy nito...

'Kaya siguro ipinasa ni Pablo sa kanya dahil ang baho nito!?' kung iimaginin ni Hunyo ang hitsura ni Maryam ay hindi nya maipagpapalit ang hitsura nito...

“...ehem ano na Brad? napag-isipan mo na ba?"

"Ang alin kuya?"

"Ay grabe! nakalimutan mo na agad?"

“...Hehe" nakangiti si Hunyo napapakamot sa ulo si Hunyo "sige na nga!"

'teka ano nga kayang parte ng katawan ni Maryam ang nagustuhan nya dito? mukhang wala eh, hindi naman ito mataba hindi rin naman ito mapayat ng sobra'

"ano Hunyo handa ka na ba?" tinignan lamang ni Hunyo si Doxie mula ulo hanggang paa maganda, makinis, maputi syempre nakaayos... ah, talaga lang sigurong ganito ito manamit pero ang baho eh,

"hahaha! alam ko na kung bakit ka natutulala ng ganyan gagawin mo na ba?"

"sige na nga!"

"Yan! yan! ang pinsan ko cheers pa tayo!

hape bertdayyy to meeee... cheers!!" kanta ni Pablo sabay nag-cheers ng mga inumin.

Nasa bungad ng bar sila Maryam at Loring halos lahat na ng upuan at lamesa ay nakataob na may mga customer ng natutulog at mga waiter na naglilinis pasado alas tres na ng madaling araw...

'Gusto pala mambabae bakit noon ayaw nya ng gulo ginamit pako!? leche!?'

Nagulat na lang si Maryam ng biglang may humablot sa pamalong hawak niya.

"ganito Hunio gagawin mo idedemo ko sa'yo.. may isang libong ipapasok sa dibdib ni Doxie. Dahan-dahan ang kamay ni Pablo para ipatong sa palad ni Hunyo ang init ng kamay ni Pablo

"ganito Hunyo para madama mo ang kalambutan ng isang babae…" gaya ng pagpasok na may hawak na pera kahit nakainom na sila ay kabado pa rin si Hunio...

"Relax ka lang Hunio..." ako bahala sa'yo papadikit na ang kamay ni Hunio ng

"Pablo!????!!!" sigaw ni Loring na nakaarkong hahampasin ng kahoy ang asawa... naalimpungatan ang mga ibang lasing na kostumer sa umalingaw ngaw na boses ni Loring... napatayo ang dalawa binitawan ang pera sabay lumayo sila kay Doxie

"ano 'to? ha??!" nakataas ang boses na mabilis lumapit si Loring sa dalawa.. "wala ito sa usapan natin diba?" bulong pero gigil na sabi ni Loring.

"ano ka ba naman Loring tinuturuan ko nga si Hunio... eh" tila gigil na sabi ni Pablo

"bakit kaba nandito!?" sabi ni Pablo

"anong itinuturo mo ke Hunio ha? hindi kaba nahihiya kay Ate Pacita?"

"umaga na! tara na!!" utos ni Loring sa asawa

"Puro ka inom!"

"ano ka ba Loring paano na ang usapan namin ni Misis...?"

"Hay naku lintek na! ibalik mo na yang pera! umuwi na tayo!" nakasunod naman hindi nakakibo sina Hunyo at Maryam kila Loring nagngitian lamang sila.

Sa mga sumunod na gabi tuluyan ng umiwas si Hunio sa inuman lalo kase syang hindi pinapansin ni Maryam... Simula rin nung araw na iyon ay di na muli pang nahihiga si Hunio sa papag. Sa bawat gabi ay natutulog na sila sa iisang kwarto para mabantayan nya nito... Pero ganun pa rin naiiyak na si Hunio malakas kase ito maghilik hindi nagpapatulog si Maryam.

Nagsasalita pa ito habang naghihilik. Gabi-gabi din ay nagkakalabugan ang kwarto ng mag-asawa. Hindi nila alam na pati pala si Aling Pacita ay naiistorbo na sa pagtulog.

Kinaumagahan ay ginagawa ni Maryam ang ussual na Gawain nya sa umaga. Nagluluto sya ng almusal at nagkukunwari syang sinisilbihan si Hunio nagtitimpla sya ng kape. Sa t’wing nakatalikod si Aling Pacita ay sinasalampak nito ang tasa ng kape kay Hunio. Tahimik sila ng hindi na napigilan ni Aling Pacita ang katahimikan ng mag-asawa.

"Anak maari ba kitang makausap palagi ba kayong nag-aaway ng asawa mo? anak kase..." umiiwas si Maryam

“saglit hindi na ako bata gabi-gabi na lang kayo nagkakalabugan sa kwarto nyo ano bang nangyayari sa inyo?” nag-aalalang sabi ng nanay nya.

"hindi po kami nag-aaway Nay,”

"Wag mo na ipagkaila inaapi mo ang asawa mo akala mo lang siguro na mabuti yang mga ginagawa mo. Nakikita ko sa kanyang napakabait nya. Anak hindi na ako bata ayusin nyo buhay nyo ginusto mo 'yan kilala kita. Palagi na lang akong puyat sa inyong dalawa! Tandaan mo anak dati naman kayong matalik na magkaibigan dapat ay magkasundo kayo. Bigyan mo ng pagkakataon ang asawa mo.."

"opo…"

“Eh, anong kalabugan yung narinig ko ibig mong sabihin may multo sa kwarto nyo?”

“Hindi po Nay! Wala pong aparisyon sa kwarto ko.! Opo aaminin ko na!”

“Ah, Nanay wag po kayo mag-alala hindi ang tutuo po nyan ay ganun po kami maglambingan ng anak nyo…” nakangiting pantatakip ni Hunio

“Ay kung gayon tiwala ako kay Hunio na hindi ka sasaktan… Hunio anak gusto mo bang tawagin ko pa sila Loring para kasama mo dito sa bahay?”

“Ah! Wag napo Nay, tiyak na kayang kaya napo ni Hunio sarili nya..”

Pagkaraan ng tatlong araw nagpaalam si Aling Pacita sa dalawa umaga pagkatapos ng kanilang pag-uusap. Magbabakasyon na muna daw ito sa lugar ng kanyang kumare naimbitahan daw nito ang makisaya sa kabilang bayan upang makita kung gaano kaproduktibo ang kaayusan ng pagtitinda ng kanilang mga preskong gulay sa karatig bayan...

"Hunio ikaw muna bahala sa anak ko ha mabilis lang ako sa kumare ko kase alam mo naman di na ako bumabata."

"sige po Nay, just enjoy your vacation don't worry I will make sure na happy kami ni Maryam…" nakangiting sabi ni Hunio.

“sabi mo ‘yan ha! Tiwala ako sa’yo na hindi mo pababayaan ang anak ko… sige alis muna ako” paalam ni Aling Pacita pagsakay ng sasakyan...

“ingat po kayo…”

Simula ng araw na iyon iniwan silang dalawa ni Aling Pacita sa kanilang bahay. Nagsisilbi sya kay Hunio habang wala si Aling Pacita sinusubukan nyang tuparin ang kanyang pangako sa kanyang nanay na magpapakabait.

Nang gabi rin na iyon ay tahimik ang kanilang buong bahay…

“tumigil ka nga!” sabi ni Maryam kay Hunio “san mo ba natutunan yang halik-halik na 'yan!? paiwas na dahilan ni Maryam ng dumating ito galing bukid.

“Ay mag-ingat ingat ka sa’kin Maryam wala ngayon ang nanay mo!” kunwaring sabi ni Hunio sinusukan nyang sindakin si Maryam.

“ano?! At kahit magkamatayan tayo ngayon Hunio! Hindi kita pagbibigyan! Mamili ka layas o matutulog ka sa kwarto ko?” ganting paninindak ni Maryam.

“Mahal naman… ito naman para naglalambing lang!"

“Ngayong gabi hiwalay muna tayo ng higaan dito ka dun ako sa kwarto ni Nanay matutulog.

“Ulul ka! Magpahinga kana! wag mo'ko lokohin!" sabi ni Maryam na sinapak ang noo ng binata

“Di tayo pwede mag-isang higaan.” Hindi nakapalag si Hunio sa ginawa ni Maryam.

"bakit ba!!?" habang humawak sa kanya pero naiirita sya... "matulog ka na!!"

“sige mahal ko goodnight!” paalam ni Hunio sa kanya. Pagkatapos nun ay nagsimula na silang maghiwalay ng tulugan.

Kinaumagahan nagsisilbi sya kay Hunyo habang wala si Aling Pacita... nagluluto sya ng pagkain nila sa bukid. Ang byenan nyang si Aling Celeste at ang kanyang byenan na lalake ay nagbakasyon rin sa ibang bansa. Napakainit ng panahon na 'yon lalo na sa kanilang lugar. Tuyot din pati ang sapa Habang minamasdan ni Maryam ang malawak na kabukiran ay napapaagaw tingin sya sa asawa... Tinitignan nya si Hunio na walang pag-aalinlangan ang pagiging gwapo nito. Gusto nya itong halikan sa labi sa twing nagtatama ang kanilang mga paningin ang gwapo ng napangasawa nya! mapula ang labi, may maninipis na balahibo sa dibdib ito at kapag pinagpapawisan galing sa bukid ay mabango pa rin kung tignan. Nawawala na ang pagiging inosente ni Maryam sa twing nasasabik syang tignan ang kanyang napangasawa.

Nangingiti sya… wala din sa panaginip nyang makapangasawa ng isang tulad ni Hunyo subalit umiiwas sya.

Masipag naman si Hunyo kung tutuusin lahat ng gawain sa trabahong bukid ay kay Hunio. Tila atsay nga ito kay Maryam buhay reyna sya dito.

Nang tanghali din na iyon ay naglilinis ito sa bukid nagtatanggal ng mga d**o. Sa ilalim ng isang mangga ay may papag doon ay madalas na nahihiga si Maryam. Napalikwas ng bangon si Maryam ng bigla ay dumating si Hunyo

"O, napano ka?" tanong ni Maryam. Hindi kumikibo si Hunyo puro dugo ang kamay nito pati ang damit nito…

"May sugat ka?" sabi ni Maryam

"Oo, nasabit kase ng tabak ang kamay ko..." mabilis na pinunit ni Maryam ang kanyang damit tinulungan nya si Hunyo na balutin ang nasugat nitong kamay…

"medyo malaki ang sugat mo tara na sa bahay para magamot 'yang kamay mo.." nag-aalalang sabi ni Maryam.

Nang makarating sila ni Hunyo sa kanilang bahay ay agad na nagpalit siya ng damit… kinuha ni Maryam ang isang kahon na may mga gamot pang unang lunas sa sugat ni Hunio...

Hinarap ang asawa hinawakan ang kamay nito medyo di pa nawawala ang pagdurugo ng kamay ni Hunyo.

"medyo malaki ang nahiwa sa'yo?" pag-alala ni Maryam. Bigla ay hinalikan isinubo ni Maryam ang daliri nito.

"Teka..." sabi ni Hunyo di na nya alam ang gagawin natataranta na sya sa pagdurugo ng kamay ni Hunyo. Hindi rin kase alam ni Hunio ang gagawin

"bakit masakit ba?" tanong ni Maryam sinipsip muli ni Maryam ang dugo ng sugat sa daliri ni Hunio. Nadama ni Hunio ang init ng bunganga ni Maryam first time ni Hunio ang maramdaman ang lambot ng basang labi nito. Pahinto-hinto sa pagpasok sa labi nito ang kanyang sugat na daliri.

"teka!" nasambit nya na tila gumapang sa kaibuturan ng kanyang katawan ang isang pagtitimpi nakayuko si Maryam.

Di nakapigil si Hunio hinalikan nya si Maryam nanginginig ang kanyang mga kamay. Sa iituktok ng kanyang buhok unang dumampi ang labi ni Hunio. Dahandahan paibaba sa kanyang noo. Unti-unti ang pagdampi ng labi ni Hunyo ay nag-umpisang gumapang mula noo pababa sa itaas ng kilay ni Maryam. Napapikit si Maryam iniangat ang mukha naramdaman ang init ng hininga ni Hunio sa kanyang ilong iniangat nya ang kanyang mukha para mahalikan rin sa labi ang asawa.

Matagal na tila wala ng bukas binuhat ni Hunio si Maryam patungo sa kanilang kwarto… Tanging mga paghinga at langitngit ng munting bahay ang maririnig sa bahay nila. Inihiga siya ng dahan dahan sa kanyang kama... Nagmamadaling tinanggal ni Hunyo ang kanyang tshirt… Madalas ng nakikita ni Maryam si Hunyo na walang damit pang itaas pero ngayon lang nya ito nakita ng malapitan ang kahubaran ni Hunyo at ang patpatin na ganda ng katawan nito. Bumangon si Maryam ng bahagya.

Nakaarkong nakaluhod si Hunyo hinawakan ni Maryam ang dibdib ni Hunyo minasdan ang maputing kutis na may maninipis na balahibo Madami itong nunal sa dibdib, saka nya hinaplos paibaba ang matigas na abs nito… Kinuha ni Hunio ang kamay ni Maryam hinalikan ito ipinadama ang kanyang pagmamahal. Tumayo sila tinanggal ang natitira nilang saplot sa katawan

Patuloy ang kanilang halikan umuungol si Maryam ng madako ang labi ni Hunio sa dibdib nya pagkatapos ay hinalikan niya si Maryam ng paunti unti paibaba niyang tinanggal ang suot nitong pang ibaba… hinahalikan habang ibinababa ang kanyang panty… napapaungol siya sa dahan dahan nitong pagdila sa maselang bahagi ng kanyang katawan hindi maipaliwanag ni Maryam kung ano ang sensasyon sa kanyang katawan na napaka init napapaigtad sya napapakapit sa gilid ng kama… napapakagat labi…

"ohh," ungol nya nawawala na ang kanyang pagiging mahiyain ang pakiramdam nya ay ang sarap… umuungol din si Hunio. Kumapit si Maryam sa balikat ng asawa iniangat ang mukha nito tumigil si Hunio sa ginagawa... walang anu anong hinawakan ni Maryam ang harap ni Hunyo na noon ay matigas... hindi pa alam ni Maryam ang pwedeng mangyari… pero dahan-dahang ipinasok ni Hunyo ang kanyang ari ng sa unang pagpasok ay madiin "oh," ang ungol ng dalaga napakapit sya sa balikat nito… pakiramdam nya ay hindi masarap… na tulad na sabi ng iba ay masarap at nakakaadik daw ito...

Unti-unti ang dahan dahan na pagpasok ay mabagal bigla ay bumilis ito. Niyakap sya nito at naghalikan silang muli. Nakita na lang nila ang sarili nila na parehong wala ng saplot...

Ang alam ni Maryam ay dun na matatapos ang unang gabi nila…

Kinabukasan maagang umuwi si Hunio ng mapansin ni Maryam na nakangisi si Hunio na tila gigil ito... Hindi na nahihiya si Hunio ang kahubaran nito. Katatapos lang nito maligo hubo't hubad. Niyakap ni Maryam si Hunio nakatiklay syang humahalik dito. Humalik si Maryam sa labi at pisngi dahan dahang ibinababa sa puson ni Hunio ang kanyang halik pababa sa kanyang hinaharap. Hinahalikan ang kanyang ari at hinahawakan na parang puno ng kahoy dinidilaan ang gilid ng ulo nang hugis bilog sinisipsip ang butas nito… hindi alam ni Maryam kung bakit at paano nya nagagawa ang mga bagay na ito. Pakiramdam nya ay baliw sya sa ginawagawa nyang pagpapaligaya sa asawa nilalaro ng dila nito ang butas ng ulo… Ang sabi ng ilan niyang kakilala para bang may naglihi sa kanilang nasasakupan na, para bang wala na syang planong magpatanim pa muli na tila ba nagtampo na ang lahat. Nagsipagmatayan na ang kanilang mga tanim halos lahat ng kanilang mga taong kapwa magsasaka ay umalis na sa kanilang paninilbihan. Sa paglipas ng mga panahon madalas nyang nakikita sa kawalan ang asawa na ito ay paalis na ang mga ngiti nito at mga patawa nito. Ngunit ito ay napakadilim sa isang sulok na ang sakit-sakit nyang tinatanggap. Muli syang nagbalik sa dati na nagmumukmok sa kaniyang kwarto. May mga alaala pa sya na kung saan ay natatawa syang mag-isa dahil sa mga ginagawa ni Hunio sa sarili.

Pagkaraan ng ilang buwan nag-umpisang matuwa si Maryam sa pagkaing bibingka at nadadalas syang maiyakin. Sa twing namimiss nya si Hunio ay naiiyak nanaman sya ng hindi nya alam ang dahilan. Habang tumatagal ay nangangayayat na sya masigla naman sya kung kumain tuwing umaga ay nadadalas ang pagduduwal niya... nakakaranas sya ng maasim at mapait na pagduduwal. Totoo nga ata ang sinasabi ng mga matatanda na ang paglilihi ay sat wing nakakaamoy siya ng hindi nya nagugustuhan o kung di naman ay kapag nakikita nya ang isang pagkain ay gusto nya rin ito kainin. Pasalamat na lamang siya ay hindi siya nahihilo.

Patuloy na ang ipinangako ng magulang ni Hunio na mag-aral siya kaya lamang ay kailangan nya rin tuparin ang pagsisilbi tuwing lingo sa kanilang bahay.