5.BÖLÜM
1177 Words
Lily
Sabahtan beri oturmuş film izliyordum. Pek dışarı çıkmak istemediğim için sürekli aynı şeyleri yapıyordum izlediğim filmleri artık ikinciye izliyordum.
Akşam Tom gelince, "Ne yaptın bakalım bugün "dedi.
"Bütün gün film izledim" deyince ciddi bir sekilde bana bakıp, " Lily! Artık kendine gelmen gerekiyor. Kendine neden bunu yapıyorsun "
"Ne saçmalıyorsun Tom " anlamamazlığa kendimi vererek ona baktım. Bıkkın bir şekilde, "Günler geçtikçe kendini dış hayattan soyutluyorsun içine kapaniyorsun bunu görüyorum Lily" derin bir nefes alıp devam etti.
"Bu şekilde devam edemezsin.Ben eski Lily'i istiyorum artık " o gerçekleri yüzüme vururken gözlerim dolmaya başladı bakışlarımı yere odaklayıp kısık bir sesle," Üzgünüm Tom. İnan bana uğraşıyorum " diyebildim.Tom yanıma gelip omuzlarımdan tutarak," O zaman daha fazla uğraş çünkü yeterli olmuyor" Başımı aşağı yukarı sallayıp tamam dedim.
"Güzel.. Hadi sahile gidip dolaşalım biraz" deyince tam reddecekken
"Lily! Hayırı kabul etmiyorum biraz önce ne dedin bana hemen vaz mı geçiyorsun "
"Taamaam sen kazandın Tom. Hadi gidelim"
Sahil boyunca abimin koluna girmiş yürüyorduk. Sürekli yaptığı icatlardan bahsedip duruyor ve bu benim kesinlikle ilgimi çekmiyordu.
"Beni dinliyor musun sen? " iç çekerek ona baktım," Dinliyorumm... " gözlerini devirerek ilerideki yeri gösterip, "Hadi şurada biraz oturalım "
Dediği yere oturduktan sonra orda da biraz sohbet ettik ama sonra Tom telefonunu çıkarıp uğraşmaya başladı .
" Kahretsin!"
"Ne oldu bir sorun mu var?"
"Lily benim gitmem gerekiyor iş ile ilgili bir sıkıntı olmuş "
"Tamam gidelim o zaman "
"Hayır sen oturmana devam et. Zaten zorla çıkarttım seni evden benim yüzümden erkenden eve gitme" Onunla inatlaşmamak için
"Tamam o zaman.Sen git ben biraz daha takılıp gelirim"
"Tamam evde görüşürüz " deyip uzaklaştı.
Gittikten sonra gözlerimi kapatıp denizin sesini dinlemeye başladım biraz zaman geçtikten sonra birinin arkamda olduğunu hissettim.Arkama dönüp kim olduğuna baktığım da vücudumdaki kan bir anda çekildi
Bu Lucas!...
Lucas
Beni görünce önce bir afalladı ama sonra yüz ifadesi değişti ve ifadesiz bir şekilde bakmaya başladı.Hiçbir şey demiyor sadece bakıyordu. Ne yapacağımı bilemez halde ona bakıyordum.Daha sonra hiç beklemediğim bir şey yaptı; bakışlarını benden ayırıp sakince denizi seyretmeye başladı.
Hiçbir şekilde tepki göstermiyordu. Bu durum daha çok korkmama neden oluyordu. Konuşmayınca yanına oturup bende onunla denizi izlemeye başladım. Birkaç dakika ikimizde hiç konuşmadan sadece dalgaları izledik. Aramızdaki sesliği bozan Lily oldu bakışlarını dalgalardan hiç ayırmadan;
"Ne oldu, yarım kalan işini mi halletmeye geldin?" bana dönüp;
" O gün eşin olmaktan beni reddedecekken cümlen yarım kalmıştı cümleni tamamlamak için mi geldin yoksa öldürmek için mi? Ya da dur bir saniye önce reddedip sonra öldürmek için mi?"
Söyledikleri ile kaskatı kesilip yumruklarımı sıktım bu şekilde düşünmesi benim suçumdu kendimden nefret ediyordum ama en kötüsü Lily bunları bana söylerken hiçbir şekilde duygu belirtisi göstermiyordu. Öfke,nefret,tiksinme ,korku.... bunların hiçbiri yoktu yüzünde veya ses tonunda.
"Hiçbiri Lily...Her ne kadar hakkım olmasada beni affetmeni istemek için geldim "
"Her şeyi öğrendim senin suçsuz olduğunu, Alice'in oyunlarını, Zade'in söylediklerinin doğru olmadığını...." konuşurken nefes almakta zorlanıyordum cümleler boğazımda yumru oluşturup acı çekmeme neden oluyordu.
Lily sesli bir şekilde gülerek, " Demek gerçekleri öğrendin ve pişman olduğun için geldin "
"Açıkçası şaşırdım gerçekleri öğrensen bile benim gibi iğrenç bir insan için buraya gelip açıklama yapman... Ne yalan söyleyeyim gururumu okşadı " bunu dedikten sonra daha fazla dayanamayıp
"Lily!! Bu şekilde düşünmediğimi biliyorsun!"
"Lanet olsun! çok büyük bir hata yaptım farkındayım"
"Doğru dürüst araştırma yapmadan seni suçladım aptalın tekiyim!"
"Sen gittikten sonra nefes dahi alamadım "
"Sana yaşattıklarım yüzünden her gün kendimden nefret ettim" nefes almadan konuşuyordum.
"Her şeyi öğrendikten sonra aylarca seni bulmak için uğraştım " derin bir nefes verdikten sonra devam ettim ," ve en sonunda buldum da" ona daha fazla yaklaşıp yüzlerimiz arasındaki mesafeyi iyice azalttım.
"Lütfen beni affet Lily" beni ifadesiz bir şekilde izliyordu bu durum gittikçe sinirimi bozuyor. Bana bağırıp çağırmasını içindeki öfkesini kusmasını istiyordum ama o hiçbirini yapmıyordu.
Kısık bir sesle gözlerine bakarak ," Seni geri istiyorum " dedim bunu dememle benden uzaklaşıp ufak bir kahkaha attı ve tekrar bana dönüp duygusuz bir sekilde;
"Seni affediyorum Lucas merak etme. Kim olsa senin yaptığını sonuçta yapardı kendi türüne inanırdı. "
"O yüzden daha fazla vicdan azabı çekmene gerek yok" dedi ve ayağa kalktı onla beraber bende kalktım.
"Kendi boyutuna dön Lucas " dediğinde bana arkasını dönüp yürümeye başladı.Donup kalmıştım resmen benle olan herseyi içinde öldürmüştü kendime gelir gelirmez arkasından gidip kolunu tuttum
"Lily" .diyebildim zorla. Sert bir şekilde kolunu çekip ;
"Ne istiyorsun Lucas! Tamam seni affettim dedim rahatça uyuyabilirsin artık " kafamı sağa sola sallayarak;
"Hayır hayır... Bana bunu yapma " bıkkın bir nefes vererek
"Sana bir şey yaptığım yok Lucas. Gerçekten seni affediyorum. "
"Sana teşekkür etmem gerek hatta" anlamayan gözlerle ona bakıyordum.
"Sayende bir insan olarak yerimin neresi olduğunu öğrendim."
"Dediğim gibi artık evine dönebilirsin " deyip hızlı bir şekilde uzaklaşmaya başladı.
Ne bir şey diyebiliyor ne de arkasında gidebiliyordum öylece yerimde durmuş onun gidişini izliyorum. Ne kadar o şekilde kaldım bilmiyorum Braiden'nın yanıma gelmesi ile kendime geldim.
"Lucas! iyi misin ne oldu?" ona bakıp zorla, " Beni asla affetmeyecek " deyip yere çöktüm. Braiden ise telaşla bana bakıyordu.
" Zor olacağını biliyorduk zaten hemen affetmesini beklemiyorduk"diyerek beni ikna etmeye çalışıyordu.Başımı sağa sola sallayıp;
"Bu öyle bir şey değil "
"Benimle ilgili her şeyi öldürmüş içinde. "
"Dili beni affettiğini söylüyor ama ruhu... tam tersini söylüyor ." saçlarımı sert bir şekilde karıştırarak haykırdım
"Allaah benim belamı versin!! " ona dönerek ," Lily'i kaybettim Braiden! "
"Saçmalama! " Beni sarsarak ," Bana bak Lucas kendini kaybetme o senin ruh eşin şu an derin yaralar aldığı için böyle davranıyor."
"Asıl şimdi bırakırsan onu kaybedersin"
"Onu geri kazanman gerek."
"Zor olacak biliyorum ama buna değecek sonunda göreceksin "
"Çünkü o da seni seviyor Lucas "
Haklıydı hemen pes edersem asıl o zaman onu kaybederdim.Braiden'a bakıp, "Onu geri kazanacağım "
"Bunun için bin yıl beklesem bile " ayağa kalkıp ona baktım;
"Lily'nin evinin yakınlarında bana ev bul Braiden" dedim kendimden emin bir şekilde ve devam ettim.
"Lunanızı almadan hiçbir yere gitmiyorum "
......
Lily
'Benden özür dilemek için gelmiş...' Sinirle güldüm.Onca şeyi yapıp sonra nasıl rahatlıkla af dileyebilir. Her şey için geç kaldın Lucas.Bana inanmayarak kendi tarafını çoktan seçtin bu saatten sonra da senin için bir değerim olmaz.
Eve geldiğimde Tom bilgisayar ekranından kafasını kaldırıp bana baktı.
"Az daha seni aramak için çıkacaktım " dedi. Ona cevap vermeden mutfağa girip bir bardak su doldurdum kendime o da peşimden geldi hemen.
"Lily bir şey mi oldu?" yüzümü dikkatlice inceliyordu. Ona bakıp bariton bir sesle
"Lucas burda" dedim. Tepkisiz bir şekilde ," Nasıl yani?" şaşırmış gibi görünmüyordu.
"Benim suçsuz olduğumu öğrenmiş özür dilemek için gelmiş "
"Sen ne yaptın peki?" ona bakıp omuzlarımı umursamaz bir şekilde hareket ettirerek.
"Hiçbir şey. Onu afettiğimi söyleyip gitmesini istedim" inanmayan gözlerle bana bakmaya başladı.
"Beni korkutuyorsun artık Lily" deyip devam etti
"Ne yapmamı bekliyorsun ki Tom".
"Kendi ailesini bana tercih ettiği için ne söyleyebilirim "
"Peki gidecek mi?"
"Bilmiyorum ben söyleyeceğimi söyledim gerisini o bilir artık. " Tom sıkıntılı şekilde nefes vererek
"Eğer istersen burdan gidebiliriz " kafamı sağa sola sallayarak
"Gereği yok burayı seviyorum. Benim için burda duracak halide yok zaten. Yakında döner dünyasına "
Söylemek istediklerini söyledi zaten sürüsüne döner artık ben böyle düşünürken nerden bilebilirdim ki aslında her şeyin yeni başladığını.
- Writer
