* * * * *
O an kaçıp gitmek istedim. Arkama bile bakmadan, tanıdığım bildiğim herkesi ve her yeri geride bırakarak gitmek...
Ama öyle kolay olmuyordu işte.
Sadece gülümsedim. Boğazımda bir yumru, kalbimde bir sızı vardı. Gözyaşlarımı yutarak gülümsedim ve dudaklarımdan dökülen tek kelime “Teşekkür ederim.” oldu.
Ardından yan döndüm ve lunaparkın çıkışına doğru yürüdüm. Vâris peşimden geldi ama ben durmadım. Zaten birkaç adımda bana yetişmişti.
“Gidiyor muyuz Tuğba? Başka bir oyuncağa binmek istemiyor musun?” diye sordu.
Ama ben durmadım, konuşmadım.
Ben böyle yapınca tabii ki kolumu tuttu ve beni durdurdu. Gözlerime bakarak, “Evet, binmek istediğim bir oyuncak vardı ama vazgeçtim. Sahibini hiç gözüm tutmadı.” deyip tekrar dönüp yürümeye devam ettim.
Lunaparktan çıktım ve arabanın y
