* * * * *
Ona kırgındım… belki kırgınlıktan da öte, içimde kocaman bir boşluk, karanlık bir boşluk vardı. Ama yaptığı şey—benim için kendi prestijini yerle bir etmek—gözümün önünden gitmiyordu. Vâris Karan gibi bir adamın, bunca gücü, ağırlığı, itibarı olan birinin, herkesin karşısında kontrolünü kaybedip böyle küfürler savuracağına kim inanırdı? Kim tahmin ederdi? Onun yanında bunca zaman çalışmış biri olarak ben bile şaşkına dönmüştüm. Şiddetin kendisi değil ama arkasındaki niyet… beni korumak için gözü kararmış olması… işte bu beni hem sarsıyor hem de nefesimi kesiyordu.
Yaptığı şey değerliydi. Hâlâ, kalbimin en derin yerinde bir yerde kıymetli duruyordu. Ama aynı zamanda biliyordum ki, onun için her şey bir oyundu; bir plan, bir strateji, bir hesap. Bana gerçekten âşık olmadığı gerçe
