LEYLA
Yaşadığım acı günlerin üzerinden tam bir yıl geçmişti.
Koskoca 365 gün…
Canıma kıymaya çalıştığım o gün, o yabancının sözleriyle adeta 2 kez hayata dönmüştüm. Beni hem fiziksel ölümden, hem zihinsel ölümden kurtarmıştı.
Konuştuğu mantıklı şeyler suratıma tokat gibi inmişti. Ben kendi yaşadığım acının daha beterini anneme, aileme yaşatacak kadar bencilce davranmıştım.
İlk bir ay Yalçın’ın yokluğunda nefessiz gibi yaşadım. Bu süreçte arkadaşım Şule’nin çok fazlaca desteğini gördüm. Anneme dediği gibi 2 gün sonra çıkıp gelmiş, 1 ay bizde kalmıştı ve beni bir an bile yalnız bırakmamıştı. Yaşadıklarımı unutturmak için sürekli birşeyler yapıyordu. Kolum kanadım tutmasa da zorla beni bir şeyler yapmaya zorluydu.
Bazen mutfağa inip zorla kek, kurabiye gibi şeyler yaptırıyor, bazen b
