Chapter 12: Mine?
1338 Words
Maagang-maaga pa lang ay gising na si Alyanna.
Hindi niya alam kung bakit parang may kakaibang gaan sa pakiramdam niya ngayong araw.
Siguro dahil sa nangyari kahapon.
O baka dahil sa isang bagay na ayaw pa niyang aminin sa sarili niya.
Si Alex.
Napatingin siya sa phone niya.
May bagong message.
Alex: Good morning.
Napangiti siya.
Alyanna: Good morning din. Maaga ka.
Ilang segundo lang ang lumipas bago nag-reply si Alex.
Alex: Nasan ka?
Napakunot-noo si Alyanna.
Alyanna: Bakit?
Alex: Curious.
Napangiti siya.
Alyanna: On the way.
Alex: Okay. See you.
Simple lang.
Pero hindi niya mapigilan ang sarili niyang ngumiti.
Pagdating ni Alyanna sa campus, nakita niya agad si Alex.
Nakatayo ito malapit sa entrance habang may hawak na dalawang paper bag.
Black shirt.
Backpack.
At iyong pamilyar na seryosong expression.
Nang makita siya nito, agad na lumapit.
“Morning.”
“Morning.”
Iniabot ni Alex ang isang paper bag.
“Ano 'to?”
“Breakfast.”
“Para sa akin?”
Tumango si Alex.
“Hindi ka pa kumakain.”
“Paano mo alam?”
“You always skip breakfast.”
Napatingin si Alyanna sa kanya.
“Pinapansin mo talaga ako.”
Natigilan si Alex.
“Maybe.”
Napangiti si Alyanna.
“Thank you.”
“Eat.”
“Bossy.”
“Again?”
“Again.”
Bahagyang ngumiti si Alex.
Hindi nagtagal, dumating si Mia.
Nakita niya agad ang hawak ni Alyanna.
“Uy!”
“Ano?”
“May breakfast?”
Tumango si Alyanna.
“Sino nagbigay?”
Tahimik si Alyanna.
Tumingin si Mia kay Alex.
Then back to Alyanna.
“Ahhh.”
“Mia…”
“Wala akong sinabi.”
Tumawa si Mia.
“Pero may nakita ako.”
“Anong nakita mo?”
“May nag-aalaga.”
Napatingin si Alex kay Mia.
“She's not hungry.”
“Exactly.”
“Alex!”
Tumawa si Mia.
“Okay, okay. Aalis na ako.”
Sa unang activity nila, nahati ang class sa iba't ibang grupo.
Kasama ni Alyanna sina Ethan at ilang classmates.
Habang ginagawa nila ang task, lumapit si Ethan.
“Alyanna, pwede mo bang tingnan ito?”
Lumapit siya.
“Sure.”
Tinulungan niya si Ethan sa part ng presentation.
Sa kabilang table, tahimik na nakatingin si Alex.
Hindi siya nagsasalita.
Pero napansin ni Mia ang expression niya.
“Jealous?”
“No.”
“Sure?”
“Yes.”
“Then why are you staring?”
“I'm not.”
“Alex.”
Napabuntong-hininga si Alex.
“I'm just watching.”
“Same thing.”
Hindi sumagot si Alex.
Pero hindi rin niya inalis ang tingin kay Alyanna.
Lunch time.
Magkakasama sila nina Mia, Ethan at Alyanna.
Tahimik na kumakain si Alex.
Si Ethan naman ay may kinukuwento kay Alyanna.
“Actually, may alam akong magandang place near campus.”
“Talaga?”
“Yeah. If you want, I can show you sometime.”
Bago pa makasagot si Alyanna, nagsalita si Alex.
“I can show her.”
Napatingin ang lahat.
Natahimik si Alex.
“What's wrong?” tanong ni Mia.
“Nothing.”
Tumawa si Ethan.
“Okay.”
Napatingin si Alyanna kay Alex.
“Gusto mo ba akong samahan?”
Tumingin si Alex sa kanya.
“If you want.”
“Then okay.”
Bahagyang ngumiti si Alex.
Pagkatapos ng lunch, nagkaroon sila ng activity sa covered court.
Kasama si Alyanna sa isang game.
Nang matapos ang activity, nanalo ang grupo nila.
“Good job!”
Lumapit si Bea at niyakap si Alyanna.
“Ang galing mo!”
Napangiti si Alyanna.
“Thank you!”
Sa kabilang side, napatingin si Alex.
Hindi siya gumalaw.
Pero halatang nagbago ang expression niya.
Nang matapos ang hug, lumapit siya.
“Okay ka?”
“Yeah.”
“Sure?”
“Oo.”
Tumingin si Alex kay Bea.
Then back to Alyanna.
“I don't like hugs.”
Napataas ang kilay ni Alyanna.
“Bakit?”
“Nothing.”
“Alex…”
Huminga siya nang malalim.
“I don't like seeing someone else hug you.”
Napangiti si Alyanna.
“Selos?”
Tahimik si Alex.
“Maybe.”
“Maybe?”
“Okay.”
Tumingin siya diretso kay Alyanna.
“Yes.”
Napangiti si Alyanna.
“At least honest.”
Pagkatapos ng activity, sabay silang naglakad papunta sa next building.
“Alex.”
“Hmm?”
“May gusto akong itanong.”
“What?”
“Bakit parang lagi kang nandiyan?”
Huminto si Alex.
“Because I want to be.”
Simple ang sagot.
Pero sapat para mapatahimik si Alyanna.
“Hindi ka ba napapagod?”
“Sometimes.”
“Then bakit?”
Tumingin si Alex sa kanya.
“Because when I'm with you…”
Tumigil siya.
“What?”
“Nothing.”
“Sabihin mo.”
Huminga nang malalim si Alex.
“I like being around you.”
Naramdaman ni Alyanna ang mabilis na t***k ng puso niya.
“That's it?”
“No.”
“Then?”
“I don't like it when you give someone else too much attention.”
Napangiti si Alyanna.
“Jealous ka talaga.”
“Yeah.”
Diretsahan.
Walang denial.
At hindi niya alam kung bakit mas nakakakilig iyon.
Bandang hapon, nagkaroon sila ng picture-taking para sa University Week.
Lumapit si Clara.
“Alyanna, pwede ba kitang makuhanan ng picture?”
“Sure.”
Tumabi si Alyanna.
Nasa gilid lang si Alex.
Tahimik.
Pagkatapos ng picture, bumalik si Alyanna sa kanya.
“Okay ka lang?”
“Yeah.”
“Sure?”
“I'm trying.”
“Trying what?”
“Not to be jealous.”
Napatawa si Alyanna.
“Hindi mo kailangang pigilan lahat.”
Tumingin si Alex sa kanya.
“Then what should I do?”
“Sabihin mo.”
“Okay.”
Huminga si Alex.
“I'm jealous.”
“Good.”
“But I'm not going to control you.”
Napangiti si Alyanna.
“That's better.”
Nang malapit na silang umuwi, nagsimula na namang umulan.
Tumigil sila sa gate.
“Alyanna.”
“Hmm?”
“Can I ask you something?”
“Sure.”
“Do I have a chance?”
Natahimik siya.
Alam niya kung ano ang ibig sabihin ni Alex.
Huminga siya nang malalim.
“Maybe.”
Bahagyang napangiti si Alex.
“Maybe?”
“Hindi pa sure.”
“Okay.”
“Bakit?”
“Because I'll work for it.”
Napangiti si Alyanna.
“Don't change just because you're jealous.”
“I won't.”
“Don't control me.”
“I won't.”
“And don't disappear.”
Tumahimik si Alex.
Then she nodded.
“I promise.”
Binuksan ni Alex ang umbrella.
“Come.”
Lumapit si Alyanna.
Habang naglalakad sila, unti-unting nagdikit ang kamay nila.
Hindi agad hinawakan ni Alex ang kamay niya.
Nagbigay lang ito ng pagkakataon.
Hanggang sa si Alyanna mismo ang unang humawak.
Napatingin si Alex sa kanilang magkahawak na kamay.
“You did that.”
“Yeah.”
“Why?”
“Because I wanted to.”
Bahagyang ngumiti si Alex.
Hindi na siya nagsalita.
Pero mas hinigpitan niya nang kaunti ang hawak sa kamay ni Alyanna.
Hindi possessive.
Hindi controlling.
Just enough to say—
I'm here.
Nang makauwi si Alyanna, agad siyang nakatanggap ng message.
Alex: Did you get home safe?
Alyanna: Yes.
Alex: Good.
Ilang segundo ang lumipas.
Alex: I liked today.
Napangiti si Alyanna.
Alyanna: Why?
Alex: Because you held my hand.
Napahawak si Alyanna sa sarili niyang kamay.
Alyanna: I wanted to.
Alex: Don't say things like that unless you mean them.
Alyanna: I mean it.
Matagal bago nag-reply si Alex.
Then—
Alex: Good.
Alex: Because I really want to be close to you.
Napangiti si Alyanna.
Sa kabilang side ng screen, nakahiga si Alex habang nakatingin sa kanilang conversation.
For the first time, hindi na niya gustong itago ang nararamdaman niya.
Hindi pa niya kayang sabihin ang lahat.
Pero alam na niya ang isang bagay.
Gusto niyang maging malapit kay Alyanna.
At sa pagkakataong ito—
hindi siya tatakbo.
- Writer
- chap_listContents
- likeADD