เช้าวันต่อมา
"กินข้าวหรือยัง" เฮียชลเอ่ยถามเมื่อเขาเห็นว่าฉันกำลังจะไปโรงเรียนในตอนเช้าตรู่ด้วยชุดนักเรียนเรียบร้อยบวกกับใบหน้าเกลี้ยงเกลาไร้เครื่องสำอางประทินผิว
สิ่งที่เห็นมันเป็นเพียงภายนอกเท่านั้น เพราะวันนี้ตั้งใจกับริสาเอาไว้แล้วว่าจะโดดเรียนเพื่อเลือกซื้อเครื่องสำอาง อาหารเสริมทั้งวัน
"รักไม่ชอบกินข้าวเช้า" ฉันตอบออกไปก่อนจะยกมือไหว้เขางามๆ หนึ่งที
นี่ไม่ใช่การประชดประชัน ปกติเรื่องมารยาทก็มักจะเคร่งครัดเฉพาะผู้ใหญ่ที่น่าเคารพนับถือและเฮียชลมีอายุมากกว่าฉันถึง7ปี ในความคิดฉันเขาคือผู้ใหญ่คนหนึ่งเหมือนกัน
"กินข้าว! " ประโยคคำสั่งลั่นออกจากปากเฮียชลอย่างกดดัน
"..." ฉันเดินกลับมานั่งโต๊ะอาหารข้างๆ เฮียชลด้วยความจำยอม
ถ้าเกิดการโต้ตอบกลับไปจะเสียเวลาการเลือกซื้อของ ยอมทำตามที่เขาสั่งก็ได้
"วันนี้แปลกว่ะ" เฮียชลจ้องมองด้วยสายตาครุ่นคิด "หน้าสดสวยกว่าตอนมึงแต่งหน้าเสียอีก"
"โทรมเ
