EFSUN
Sol yanımda hissettiğim hafif bir kıpırtıyla gözlerimi araladım. Oda, hastane kokusunun yerini lavanta ve sıcak ten karışımı bir kokuya bırakmıştı. Göğsümde hafif bir sızı vardı; dikişlerim ara ara kendini hatırlatıyordu ama dayanılmayacak gibi değildi.
Başımı yavaşça çevirdiğimde göz göze geldik. Çenesini avucuna yaslamış, dudaklarının kenarında hafif bir kıvrımla bana bakıyordu.
Gözlerinde bir yumuşaklık, bir gurur, bir de derinlik vardı… Sanki o gözlerde hem geçmişimin acısı hem geleceğimin umudu saklıydı.
"Günaydın kızıl afetim..." dedi, sesi kadife gibi kulağıma doldu. Dudaklarım istemsizce kıvrıldı. Derin bir nefes alarak bedenimi ona doğru çevirdim.
"Günaydın, Miran’ım..." diye fısıldadım, göğsüne sokulurken. Nefesini ensemde hissetmek, yorganın altındaki sıcaklıktan bil
