The space between home

13

(Emily)

Het was nu 18 uur. Binnen uur wordt ze verwacht bij de Flynns. Ik zou liegen als ik zei dat ik niet zenuwachtig ben, ik ga Noah voor de eerste keer weerzien na ons niet zo aangenaam gesprekje. Ik kijk in mijn kleerkast en zit te twijfelen of ik een kleedje of broek aan zou doen. Na een paar outfitjes gepast te hebben, kies ik voor een donkerblauw jurkje met zwarte schoenen. 'Em, we moeten vertrekken anders gaan wij te laat zijn' zegt Tommy die al helemaal klaar gemaakt aan de voordeur staat te wachten. Na 10 minuten wandelen komen wij aan de voordeur van het huis van Noah aan en ik bel aan.

(Noah)

Ik zoek in mijn kast wat ik aan zou doen. Binnen een half uur zou Emily en tommy arriveren voor het eten en ik sta nog steeds voor mijn kast te staren naar alles wat erin hangt. Zou ik een blauwe jeansbroek of een pak aan doen, ik heb echt geen idee. Snel kijk ik naar de klok om te zien hoelang ik nog heb voordat Emily zou arriveren, nog 10 minuten oké. Nu moet ik wel een keuze maken als ik mijn haar nog goed wil doen. Ik heb Em sinds ons gesprek niet meer gezien en ik voelde mij zo schuldig achter af, ik was echt een klootzak. Snel neem ik een jeans en een zwarte t-shirt en kleed mij om. Ik was net klaar met mijn haar te maken wanner de bel ging.

(Emily)

De deur ging open en ik stond oog in oog met Noah. De korte stilte werd snel onderbroken door Tommy die een knuffel aan Noah gaf en dan naar binnen renden om ook Alex een knuffel te geven. 'Kom maar binnen' zei Noah na een tijdje en ik had nu pas door dat ik hem al de hele tijd aan het aan staren was. Ik schudde mijn hoofd om mijn hersenen weer op g**g te zetten (die even gestopt waren met werken toen Noah de deur opendeed) en liep de woning in. Ik werd direct ontvangen door Alex die Spaghetti aan het koken was. Ondertussen dat ik met Alex aan het babbelen was over de vroegere jaren waarin hij en mijn moeder veel beleefd hadden samen, was Noah met Tommy op de PlayStation aan het spelen.

(Noah)

Ik voel de ogen van Emily in mijn rug branden en vroeg mij af wat ze aan het denken was. 'Haha gewonnen' hoor ik Tommy schreeuwen terwijl hij zijn tong naar mij uitstak waarop ik hem de mijne liet zien.

(Emily)

Ik zag Noah zijn tong uitsteken en kon een lachje niet onderdrukken. De manier waarop tommy opgebloeide wanneer Noah in de buur was, was mooi om te zien. Maar nu ze eraan dacht was tommy altijd zeer stil wanneer Newt mee hem op gaat halen. Ik hoorde Alex iets niet vragen tot dat hij zijn vraag bijna helemaal gezegd had. 'Sorry, wat zei je?' vroeg ik toen ik mij weer naar Alex toe wenden. 'Ik vroeg of jullie nog wat restjes straks mee naar huis willen nemen' 'Ja graag, bedankt', 'Is het iets gebeurt want je bent er met je hoofd niet helemaal bij' vroeg Alex met een opgetrokken wenkbrauw. 'Nee, alleen wat druk met school en Tommy enzo’, 'Wel als je ooit iets nodig hebt dan weet je mij wonen', 'Danku meneer Flynn', 'Meisje, noem mij maar Alex'. 

Het eten was heerlijk maar het was maar eens tijd om te vertrekken want Tommy hoorde al lang in zijn bed te liggen. 'Danku voor het lekker eten', 'Graag gedaan' antwoorde Alex mij terwijl ik de restjes spaghetti meekreeg. Aan de deur bood Noah aan om mee te wandelen naar huis, een aanbod waar ik zeker geen nee op kon zeggen. Onder weg werd er niet gesproken en aan het huis ging Tommy direct naar zijn slaapkamer en viel als een blok in slaap. 'Dankje dat je meeliep, je had dat echt niet moeten doen’, 'Em ik wou jij nog even zeggen dat het mij... het spijt mij dat ik zo een klootzak was', 'Ja dat was je, een grootte' zeg ik terwijl mijn mondhoeken naar boven krulde en ik hem een por in zijn ribben gaf waardoor hij nu begon te lachen. 

Ik voelde mij helemaal gelukkig door zijn lach te horen en vergat even Newt. 'Nee maar serieus het spijt mij heel hard, ik weet niet wat mij bezielde' zegt Noah met glinsterende ogen. Hoe kon ik boos op hem blijven wanneer die bruine ogen helemaal in mijn ziel keken en mij een terugstellend gevoel gaven. 'Natuurlijk ben ik niet boos op je, je moet dus geen sorry zeggen' en zonder er verder bij na te denken over brug ik de afstand tussen ons in en sla ik mijn armen rond zijn nek heen. Even aarzelde Noah voordat hij mij ook vastpakte terwijl ik zijn geur inademde en geniet van elke centimeter die Noah raakte. Alsof ik terug in realiteit werd gezogen stap ik een stap achteruit en zeg vaarwel en smijt de deur achter mij dicht. Wat is er mis met mij, ik ben samen met Newt maar ik geniet ervan om Noah bij mij te hebben en bij aanraken op mijn huid begint mijn hart harder te kloppen waardoor ik soms denk dat het uit mijn borstkast gaat springen. Ik moet uit mijn verwarde gedachten komen, ik moet kiezen en naar mijn hard luisteren.