The space between home

5

'Tommy kom eens, we gaan mama en papa bellen' roep ik vanuit de eetkamer.

'Hey schatjes van mij' zegt mama, 'hoe gaat het met jullie? Hoe is het in de ruimte? Hoe ziet het huis eruit? Hoe is het al op school geweest?'

'Het gaat super met ons mama, maar wij missen jullie', antwoord mijn broertje direct.

'Ja het gaat heel goed met ons en het is hier geweldig, wij hebben mooi uitzicht over de aarde, momenteel over Europa en het huis is fantastisch, school is best leuk maar ik mis Aria wel' antwoord deze keer ik op mama haar vragen.

'Uitzicht over de aarde, ik ben jaloers' zegt papa ineens die nu ook aan te telefoon is gekomen.

'En Emily, bel Aria anders straks, ik denk dat zij het leuk zou vinden' komt mama ertussen.

'Zijn jullie nog vaak aar de schuilkelder moeten gaan' vraagt tommy ineens veel te serieus voor zijn leeftijd.

'Nog maar een paar keer, maar maak je geen zorgen om ons' zegt mama.

'Ik heb Alex Flynn ontmoet' gaat het gesprek tussen mama en Tommy verder.

'Echt?'

'Ja echt en hij is keicool'.

'Dat is hij altijd al geweest, maar ik moet gaan Tommy papa praat wel verder', en daar ging mijn mama en Tommy die ineens veel interesse kreeg voor een programma op televisie.

'Wat bedoelde mama met "dat is hij altijd al geweest"?' vraag ik aan papa.

'Mama en Alex kennen elkaar al jaren, ze zijn vroeger nog een koppel geweest, ze waren gek op elkaar' zegt papa met tegenzin.

'Wat is er gebeurt?'

'Alex kreeg een beurs om astronaut te worden net als zijn vader, waardoor mama en Alex elkaar niet meer vaak zagen en ze groeide uit elkaar'.

'En dan ben jij gekomen'.

'Ja en dan jullie' zegt papa met een lach.

'Ik ga ophangen papa, ik moet nog met Aria spreken voordat het bereik weg is'.

'Oké Em, ik hou van jou'.

'Dag papa, ik hou ook van jou'.

Na een paar minuutjes heb ik het gesprek met mama en papa kunnen plaatsen, mama en Alex Flynn, dat had ik nooit verwacht. Dat is dan ook het eerste wat ik aan Aria vertelde.

'Wat dat meen je toch niet?' vraagt Aria geschokt.

'Jawel, mijn papa heeft het net verteld, maar geloof mij ik was net zo geschokt als jij en je zou de irritatie eens in mijn papa zijn stem moeten horen'.

'Hoe is het daar eigenlijk' vraagt Aria verdrietig.

'Tof, maar ik mis jou en mijn ouders wel, het is niet hetzelfde'.

'Natuurlijk niet, jij hebt ons niet meer om je te helpen als je weer klunzig bent'.

'Dat is waar, ik ben zelf kookles gaan volgen omdat volgens Tommy mijn eten niet op te eten was'.

'Haha ik kan het geloven, weet je nog die ene keer dat wij een taart wilden bakken en dat de brandweer moest komen omdat wij de taart uit de oven waren vergeten te halen, het hele huis ging vol met rook' zegt Aria lachend en wij krijgen allebei de slappe lach door aan de herinnering terug te denken.

'Natuurlijk weet ik dat nog, hoe zou ik dat ooit kunnen vergeten'.

'Ik heb gehoord dat Noah ook is meegegaan met Lincoln, heb je hem al gezien?' wordt er op een nieuwsgierige toon gevraagd.

'Daar wilde ik het nog met jou over hebben, hij zit in mijn klas'.

Na een lange en zeer luide gil, waarvan ik zeker weet de buren het zelf door de telefoon hebben gehoord, kan ik Aria eindelijk verder vertellen.

'Ik heb zelfs zijn vader ontmoet doordat Tommy verloren was gelopen en toevallig in het huis van de Flynns terecht was gekomen'.

'Ik voel de liefde al komen' zegt Aria plagerig.

'Ik denk niet dat, dat er snel in gaat zitten, Megan is hier ook en ze zit ook met mij in de klas, dus als er liefde zou komen, dan is het tussen die twee'.

Na nog een uur te roddelen leg ik eindelijk met een vermoeide arm de telefoon weg.