4
1018 Words
'Ik ben Mark en ik ga jullie een rondleiding geven in het ruimtestation om dan te eindigen bij jullie woonplaats'. Na de rondleiding krijgen wij de sleutel van een huisje op de tweede verdieping, ons huisje. Ik ben verrast door te zien hoe mooi huis wij toegewezen hebben gekregen, blijkbaar heeft papa meer betaald, met geld waar ik geen weet van heb. En grote open kamer met een badkamer aan is mijn kamer, met ernaast de kamer van mijn broer, die bijna even groot is. Mijn kamer is zeer praktisch ingedeeld, links staat een dubbel bed met ernaast twee nachtkastjes, rechts staat een kleerkast en voor mijn bed staat mijn bureau. De keuken en living lopen in elkaar over en we hebben prachtig uitzicht uit de keuken over de aarde. Morgen zullen we school weer moeten herpakken in ons nieuw zwevende thuis, ik kijk er zo tegen op, maar gelukkig blijft Tommy enthousiast, anders gaat het mij nooit lukken om morgenvroeg uit bed te geraken.
'Tommy ontbijt' roep ik vanuit de keuken, Tommy komt met zijn schoolkledij aan tafel zitten en probeert zijn das aan te doen.
'Hier, laat mij maar' zeg ik terwijl ik zijn das goed doe.
'Wist je dat papa het ook nooit kan dus heeft mama mij geleerd hoe je een das om doet, voor als ik later ook een man heb die niet weet hoe hij een das moet gebruiken' zeg ik terwijl ik terugdenk aan mama, die elke ochtend de das bij papa goed stak.
'Em, dit is verschrikkelijk' zegt Tommy terwijl hij naar zijn eten wijst.
'Echt?', Tommy kijkt mij aan alsof ik vergif in het eten heb gestoken en dat nu wil verbergen.
'Jij hebt absoluut niet het kooktalent van papa geërfd' zegt hij met een lach.
'Wel dan zal ik beginnen kooklessen volgen, te beginnen vanaf morgen' zeg ik met afkeur op mijn gezicht. Tommy loopt voor mij terwijl wij op weg zijn naar zijn klas, eenmaal aan zijn klas komt zijn leerkracht haar voorstellen aan mij.
'Hallo, jij bent zeker Emily, de zus van Tommy, ik ben Lotte, zijn leerkracht voor dit jaar' zegt ze me terwijl ze mijn hand schudt.
'Leuk u te leren kennen, maar ik kan niet blijven, ik moet naar mijn klas vertrekken voordat ik te laat ben voor mijn eerste dag op school' zeg ik terwijl ik afscheid neem van Tommy.
'Iedereen gaan zitten op de aangewezen plaatsen alstublieft' zegt Meneer Meus, mijn leerkracht. 'Vandaag ga ik jullie geen lesgeven, maar jullie uitleggen hoe je de ruimtetelefoon gebruikt'. Iedereen krijgt een ruimtetelefoon, die lijkt op een gsm, maar alleen dikker en heeft een lange ijzeren pin van bovenop staan.
'Sorry dat ik te laat ben' hoor ik een bekende stem zeggen terwijl de deur open wordt gedaan.
'Geen probleem meneer Flynn'. Noah, het is Noah die te laat is, de jongen op wie ik verliefd ben, zit in mijn klas. Met een soepele beweging gaat hij naast Megan zitten, een populairste meisje, ook op aarde al, die al even aan het flirten is met Noah. Iedereen dacht vroeger op school dat ze elk moment samen konden zijn en blijkbaar denkt Megan dat ook, want op het moment dat Noah op zijn stoel gaat zitten, pakt Megan zijn hand vast om hem te begroeten. Na een paar uur is de uitleg gedaan, op weg naar de klas van Tommy, denk ik na over wat ik mama, papa en Aria ga vertellen over het ruimtestation.
'Hallo Emily' zegt Lotte met een lieve, zachte stem, 'is tommy iets vergeten?' vraagt ze terwijl ze de klas rondkijkt naar niks in het algemeen.
'Ik denk het niet, ik kom eigenlijk Tommy halen'
'Tommy is al 10 minuutjes geleden vertrokken' zegt ze verbaast en ze vervolgt snel wanneer ze de paniek in mijn ogen ziet, 'hij zei dat hij van jou alleen naar huis mocht gaan.'
Met een ruk loop ik naar huis. 'Tommy, Tommy ben je thuis?' maar ik krijg geen antwoord. In paniek kijk ik in zijn kamer maar ik zie geen klein broertje die zijn huiswerk zit te doen. 'Zorg goed voor Tommy. Emily, jij bent nu verantwoordelijk voor hem' hoor ik mijn mama nog zeggen in mijn hoofd. Ik kijk overal, in de cinemazaal, de winkels, maar nergens vind ik hem. Op weg naar huis, in de hoop dat hij nu wel daar is, loop ik voorbij een huis waar ik een bekende stem hoor.
'Ik wil Emily, ik wil naar huis' hoor ik de stem zeggen.
'Ik weet het jongen, we zullen haar wel vinden' hoor ik en zwaardere stem antwoorden. Zonder te kloppen doe ik de deur open en zie ik Tommy op een zetel zitten met tranen in zijn ogen.
'Emily' zegt hij wanneer hij opkijkt en ik geef hem een dikke knuffel.
'Dus jij bent Emily' zegt de man met de zware stem.
Ik knik 'dank u dat u voor mijn broertje gezorgd heeft'.
'Geen probleem, ik ben trouwens Alex Flynn'. Alex Flynn de beroemde astronaut en belangrijker nog, de papa van Noah, ik wist dat ik hem ergens van herkende.
'Pap, ik ben thuis' hoor ik terwijl ik mij naar de deur omdraai en zie ik dat Noah mij verbaasd aankijkt. 'Wat doen zij hier' vraagt hij aan zijn vader.
'Kleine tommy hier was de weg kwijt, maar alles is nu in orde, Noah loop jij ze even naar huis', dat laatste klonk meer als een opdracht dan een vraag, Noah lacht en knikt dat het oké is. Tijdens de weg terug is het muisstil, alleen Tommy die af en toe sorry zegt, word er geen woord gesproken. Eenmaal thuis aangekomen breng ik Tommy naar binnen en draai ik mij om naar Noah.
'Sorry voor het ongemak, ik hoop dat jouw vader het niet vervelend vond en eeuhm, bedankt voor het mee lopen'.
'Graag gedaan en maak je maar geen zorgen, mijn papa vindt het leuk om nog eens een jong iemand in huis te hebben, hij voelt zicht erdoor zelf jonger' zegt hij met een lach. En nu is het tijd om contact op te nemen met het thuisfront.
- Writer
