The space between home

1

'Em, Em, Emily wakker worden, snel Emily!'

Altijd als het noodalarm afgaat is het paniek in huis. Mama en papa pakken al het voedsel en maken de zakken klaar terwijl Tommy, mijn kleine broer, mij als een gek wakker schudt. Terwijl ik half wakker naar de schuilkelder loop, voel ik de grond schudden. Eenmaal in de kelder ga ik direct naar mijn hoekje en zet er met een krijtje een streepje bij. Ik weet nog de eerste keer dat ik hier was, ik was 5 jaar oud en ineens vielen al mijn boeken van mijn plank en begon mijn bed te schudden. 

Tijdens de hele storm was ik en schok, papa kon mij maar niet troosten, tot dat hij mij vertelde over de eerste keer dat hij een wereldramp meemaakten, hij vertelde dat elke keer dat hij naar zijn schuilkelder moest, hij een streepje met een krijtje op de muur tekende. Dus nu elke keer als ik in de schuilkelder moet, ga ik ook een streepje zetten, het helpt mij om rustig te blijven net zoals het in de tijd papa hielp. Al 128 keer is er een wereldramp gebeurt lees ik af van mijn muur, het begon allemaal in 2019 zoals mijn leerkracht zei, toen de klimaatopwarming zijn toppunt bereikten. Er was niks meer aan te doen, professoren van over de hele wereld probeerden zonder succes de milieurampen te voorkomen. 

De mensheid wist al langer dat het gebruik van fabrieken en auto's de aarde stuk maakten, maar ze waren te koppig, comfort hebben, dat was het belangrijkste. Ze dachten niet na over de gevolgen die in de toekomst konden plaatsvinden, mijn heden. Na de eerste vloedgolf heeft de president iedereen verplicht om een schuilkelder naast of onder hun huis te maken en om de 8 huizen werd er een luidspreker geïnstalleerd om het noodalarm te verkondigen. De fabrieken werden gesloten en er werd een maximale auto verbruik ingelast om toch nog te voorkomen dat ze het milieu gingen verslechteren. Nu honderd jaar later in 2119 is er nog niet veel veranderd. 

De wetenschappers weten nog steeds niet hoe ze de rampen kunnen voorkomen, wat ze wel hebben gedaan is voor een alternatief gezorgd, maar dat geldt niet voor iedereen. De hogere klassen mogen met hun hele gezin naar het ruimtestation, maar hoe lager de klassen waar je in zit, hoe lager het aantal mensen per gezin dat mee mogen, de laagste 2 klassen hebben niet eens een keuze, zij blijven met het hele gezin op aarde. Doordat papa een goede baan en een rijke familie heeft, mag de helft van zijn gezin naar de ruimte, veilig van de wereldrampen. Die gelukkige personen die gekozen worden om naar het ruimtestation van Amerika te gaan, vertrekken om de paar maanden met een ruimteschip naar de ruimte. Wij vertrekken volgende week met het ruimteschip Lincoln, vernoemd naar een van de presidenten van vroeger.