จิณณวัตร
แบบนี้สินะครับที่เขาพูดว่า ช้าๆ ได้พร้าเล่มงาม เหมือนกับลูกของผมที่มาเกิดกับแพทองธารนี่ไง ที่แต่งงานมาเป็นปีเธอกลับไม่ท้อง แม้แต่ผู้หญิงอีกคนที่มาทีหลังยังท้องก่อนเธอ แต่สุดท้ายเมื่อถึงเวลาเขาก็มาเกิด ถึงจะนานหน่อย แต่ผลลัพธ์ที่ได้กลับเป็นที่น่าพอใจให้กับทุกคนในบ้าน
ใช่ ผมได้ลูกชาย น้องเจ้าคุณ ลูกชายของผม เหลนชายที่คุณย่าเฝ้ารอมาตลอด ในที่สุดเขาก็มาเกิดกับเรา ตามเวลาที่เหมาะสม
“เห็นไหมครับ ผมบอกแล้วว่าถ้าถึงเวลาเขาก็มาเอง” ผมพูดกับคุณย่าออกไป ยิ่งเป็นแบบนี้ยิ่งทำให้ผมรู้สึกผิดกับแพ เรื่องนี้มันโทษใครไม่ได้เลยในเมื่อร่างกายของผมกับแพแข็งแรงกันทั้งคู่ แม้ปรึกษาหมอก็ยังไม่พบปัญหาอะไรต่อการมีลูก แน่นอนว่ายังไงก็ต้องท้องสักวัน เพียงแต่อยู่ที่ปัจจัยอื่นๆที่ไม่ใช่แค่ผมกับแพสองคนไง
“รู้แล้วๆ พูดให้มากความไปได้เรา” ย่าพูดขึ้นโดยที่ตักท่านยังคงอุ้มให้น้องเจ้าคุณนอนอยู่ไม่ปล่อย เรียกได้ว
