จิณณวัตร
ผมจ้องมองผู้หญิงที่ได้ชื่อว่าเป็นเมียของผมด้วยสายตาดุดันหลังจากเธอออกมาจากห้องแต่งตัว ซึ่งหลังจากเธอเห็นผม เธอก็มีอาการสะดุ้งตกใจเล็กน้อย ก่อนจะกลับเป็นปกติ เธอจะหลบสายตาผมแล้วก้าวเดินมาที่เตียงฝั่งของเธอ
หมับ! พรึ่บ!
“อ๊ะ” เสียงของแพทองธารดังขึ้นหลังจากผมกระชากเธอที่นอนหันหลังให้ผมเป็นนอนราบไปกับเตียงแล้วพาตัวเองขึ้นคร่อมเธอไว้
“ทำไม ไม่ได้นอนกับผัวแค่เดือนเดียวต้องลนลานขนาดนี้เลยหรอ” ผมอดเหน็บแหนมเธอด้วยคำถามออกไปอย่างไม่พอใจไม่ได้ เมื่อก่อนไม่เห็นมีท่าทีลนลานแบบนี้เวลาอยู่ใกล้ผมเลย แล้วมาตอนนี้ทำไมต้องมีท่าทางแบบนี้ด้วย
“ทำไมคุณจิณยังไม่กลับห้องไปนอนอีกคะ” แล้วเธอก็ถามผมขึ้น แต่เธอจะรู้ไหมว่าคำถามของเธอทำให้หงุดหงิดขึ้นมาอีกครั้ง
“ไล่ฉันให้ไปนอนกับเข็มเพื่อที่เธอจะได้คุยกับไอ้ผู้ชายนั่นน่ะหรอ!” วันนี้ถ้าผมไม่บังเอิญลืมสร้อยที่ตั้งใจซื้อให้เข็มเพราะตั้งแต่เธอมาอยู่ที่นี่ ผ
