แพทองธาร
หลังจากฉันรับยาบำรุงเสร็จ ฉันก็เดินออกมาที่จอดรถเพื่อกลับไปบ้านแม่ทันที ข่าวดีแบบนี้คนแรกที่ฉันอยากบอกคือแม่ของฉันนั่นเอง ถ้าเป็นเมื่อก่อนคนแรกที่ฉันอยากบอกคงเป็นคุณจิณ แต่ตอนนี้ฉันก็ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน บางเวลาฉันก็รู้สึกเบื่อขี้หน้าเขาจนไม่อยากเห็น บางเวลาฉันก็อยากให้เขากอดฉันแน่นๆ
แต่ตอนนี้ฉันแค่รู้สึกคิดถึงเขาแล้วก็เบื่อขี้หน้าเขาขึ้นมา ฉันเลยจะไปบอกข่าวดีนี้กับแม่ของฉันเป็นคนแรกแทนนั่นเอง
พรึ่บ
“อ๊ะ” ฉันร้องด้วยความตกใจหลังจากอยู่ๆก็ถูกกระชากกุญแจรถจากมือจากด้านหลังอย่างไม่ทันตั้งตัว ฉันรีบหันไปมองเพราะกลัวจะเป็นโจรหรืออะไร แต่กลับทำให้ฉันตกใจมากกว่าเห็นโจรอีก
“ทำไมต้องเดินเร็วแบบนี้” น้ำเสียงที่ติดดุแต่ไม่ได้แข็งกระด้างดังขึ้นทำให้ฉันอดขมวดคิ้วแปลกใจไม่ได้
“คุณมาได้ยังไงคะ” ฉันถามกลับไปด้วยความแปลกใจ อยู่ๆก็เห็นเขามาโผล่ที่นี่จะไม่ให้แปลกใจได้ยังไง
“ไปขึ้นรถ” เขาไม่ตอ
