Kinakapos ng hangin ang baga ni Esperanza. Isinisi niya iyon sa suot na hapit na bestida. Nagtungo siya sa hardin para makasagap ng hangin. Ilang segundo pa lang siyang nakatayo roon nang marinig niya ang lagitik ng tuyong dahon. Sinundan na naman siya ni Conchita. Numipis ang kaniyang labi sa inis. Wala ba siyang karapatang mapag-isa kahit sandali lang?
Hinarap niya ito, sabay ng pagbuka ng kaniyang bibig. Ngunit hindi niya naituloy ang sasabihin. Hindi si Conchita kundi bulto ng katawan ng lalaki ang naaninag niya sa dilim. Itinaas niya ang hawak na lampara at nakilala niya kung sino iyon nang tumama ang liwanag niyon sa mukha ng lalaki. Si Lucas.
"Nananadya ka ba?" usig niya. "Hanggang dito ba nama'y bumubuntot ka sa akin?"
"Lumabas lang ako para magpahangin. Hindi ko nga alam na nan
