Kabanata 8
2132 Words
Kabanata 8
Nagmamadali siyang lumabas ng taxi at five hundred pesos yung binigay kong pamasahe ko. Hindi ko na kinuha ang sukli ko. Dahil ang gusto ko lang ay makaalis na agad kami ng kapatid ko. May naayos na kaming bag namin nailagay ko na doon ang ilang mga gamit namin at importanting gamit ni Tita.
Nagulat siya ng maliwanag ang Salas. Nakabukas lahat ang ilaw. Pero wala namang tao dun. Nakasara naman lahat ng pinto sa kwarto pati kusina nakabukas ang ilaw. Ang weird lang. Mabilis siyang lumapit sa kusina pero walang tao dun. Pero makalat at may mga bote ng alak at upos ng sigarilyo. Nagsimula na siyang kabahan.
Patakbo siyang lumapit sa kwarto nila ng kapatid. Ang kapatid ko agad ang nasa isip ko. Nakahinga siya ng maluwag ng hindi ito nakalock sa loob ang kwarto namin. Napatda siya ng makitang hinahalay ng demonyo kong Tito ang kapatid ko. May hawak itong patalim kaya hindi makasigaw ang kapatid ko.
Nagpupuyos ako sa sobrang galit. Nakita ko ang flower vase na nasa lamesa namin. Agad ko itong kinuha at mabilis na ipinokpok sa ulo ng Tito namin. Hindi pa ako nakuntento kinuha ko pa ang tinatago namin ng kapatid kong baseball bat. At pinagpapalo ko ang katawan ng Tito namin.
Hinila ko paalis sa kama ang kapatid kong wala ng saplot na kahit Isa. Gusto kong umiiyak sa awa sa kapatid ko. Pero wala na kaming oras. Kailangan na naming umalis baka dumating ang kerida ni Tito dito. Tinulungan ko siyang magdamit. Nagmamadali akong kinuha ang isang hindi kalakihan na bag. Hinablot ko ang isang kumot at unan pinahawak ko sa kapatid ko.
Habang nasa kasarapan ako kanina heto ang madadatnan ko. Kamuntik na din nitong magahasa ang kapatid ko.
"Ginalaw ka ba ni Tito?!"taranta kong tanong. Umiiyak itong umiling iling. Nakahinga siya ng maluwag.
Bago pa man kami umalis ay pinagpapalo ko pa ito. Makaganti man lang sa ginawa nito sa kapatid ko. Nagmamadali na kaming lumabas ng bahay. Patakbo kaming lumayo sa lugar na iyon. Sorry Tita kung hindi ko na maaalagaan ang Bahay na pinamana mo sa'min ng kapatid ko. Mas mahalaga kasi ang kaligtasan naming dalawa ng kapatid ko. Balang araw babalikan ko ang Bahay na ito.
Ako na ang humawak sa Isang kumot at unan. Hinila ko na ang kapatid ko para mabilis kaming makalayo sa Lugar na ito. May nakita siyang truck na may lamang mga bakal at semento. Open naman 'yun at umiilaw ang likod ng truck na yun.
"Kaya mo bang umakyat diyan?"tanong ko sa kapatid ko.
"Oo ate. Diyan ba tayo magtatago?"tanong niya sakin.
"Diyan tayo sasakay bahala na kung saan tayo mapadpad. Ang importante makalayo tayo dito sa Lugar na ito na ligtas. Tara na."Sabi ko.
"Dahan-dahan lang baka marinig tayo."bilin ko pa.
Tinulungan ko itong makasampa sa taas. Para makapasok sa loob ng truck. Ibinigay ko ang kumot at unan bago ako umakyat na din. Saktong pag akyat ko ng umandar na ang truck. Hinala niyang baka umihi lang ang driver ng truck na ito. Mabuti na lang at madilim sa kapaligiran hindi nila kami napansin dito.
Nakahinga ako ng maluwag at niyakap ng mahigpit ang kapatid ko. Yumakap naman ito sa'kin. Tinalukbong ko ang kumot sa ulo nito at niyakap ko ulit ito.
"Pwede kana munang matulog. Gigisingin na lang kita kapag oras na ng pagbaba natin."sabi ko.
"Sige po ate."sabay yakap sakin.
Ilang oras din ang nilakbay ng truck na ito. Nararamdaman niyang lumalamig na ang simoy ng hangin. Parang nasa bundok na kami napunta. Saan lugar na kaya ito? Tanong ko sa sarili.
Maya't maya ay huminto na naman ang truck at parang may bumaba sa harapan. Narinig niyang iihi daw ito. Nagising naman ang kapatid ko bigla kaya sinabihan ko na itong bumaba na kami. Hinulog ko ang kumot at unan sa lupa. Ako ang naunang bumaba at agad na inalalayan ang kapatid para makababa na din.
Kinuha ko agad ang kumot at unan sa semento. Bago kami tumabi at nagtago saglit sa tabi. Baka mahagip nila kami at makita. Maya't maya ay umandar ulit ito paalis. Ngayon saan kami pupunta tanong ko sa sarili. Naglakad lakad kami ng ilang minuto at hindi namin alam saan tutungo. Hanggang sa umambon bigla at bumagsak ang malakas na ulan. Kumidlat at kumulog pa. Patakbo kaming sumilong sa nakita naming malaking puno. Sana hindi kami matamaan ng kidlat dito.
May nahagip ang paningin ko na maliit na kubo sa di kalayuan dito sa punong ito. May silong lang pero walang dingding. Ayos na iyon basta may masilungan kami ng kapatid ko. Kahit mababasa parin naman kaming dalawa. Tumakbo kami patungo doon. Hindi ko na naisip ang sakit ng katawan ko lalo na ang nasa pagitan ko.
Patay na yata ang p********e ko. Ang sobrang sakit at nalamog na yata. Sa dami ba naman ng paglabas pasok nito sa perlas ko. Malamang mapipitpit ito at sira na. Gano'n ba talaga ang pagtatalik? Parang nagpupukpok lang na martelyo ng walang katapusan. Gigil at baon na baon. Tanong niya sa isipan niya. Ngayon lang kasi niya ramdam ang sakit sa katawan at sa pagitan ng mga hita niya.
Lumakas ang adrenaline ko bigla kanina ng makita ko ang ginagawa ng manyak naming Tito sa kapatid ko. Hinding hindi ko ito mapapatawad sa pangmomolestiya niya sa kapatid ko. Kung napatay ko man ito. Dahil iyon sa galit at kababuyang ginawa niya sa kapatid ko. Kulang pa nga iyon ginawa ko sa kaniya ei. Heto na naman yung galit sa dibdib ko.
Wala kaming ginawa na magkapatid kundi magyakapan. At itinalukbong ang kumot na dala namin sa katawan namin. Nanginginig na kami sa lamig dahil nababasa parin kami sa ulan. Idagdag pa na malakas ang hangin kaya sobrang nilalamig kami.
Magkayakap kaming nakahiga sa papag dahil inaantok na din kami. Bahala na bukas sana safe kami dito Lord. Dahil hindi ko na mapigilan ang antok at pagod sa katawan pumikit na din ako. Nasa loob ng damit ko ang hindi kalakihan na bag. Hindi ko iyon inaalis baka mawala pa pera namin ito ng kapatid ko.
Sinag ng araw at mainit na ng maalimpungatan ako. Kinapa ko sa tabi ko ang kapatid ko kung gising na pero wala akong makapa. Wala na sa tabi ko ang kapatid ko kaya napabalikwas ako ng bangon. Pero bigla akong nahilo sa ginawa ko. Pumikit muna ako saglit hanggang sa mawala ang hilo ko. Bago ko minulat ulit ang mga mata ko.
Ginala ko ang paningin ko sa paligid. Nakita ko ang kapatid ko na sinasampay sa damuhan ang mga basa naming mga damit. Mga damit namin iyon na nasa loob ng bag na dala namin kagabi. Ang isang pa ay nasa tabi ko pa. Mga importanting gamit namin iyon.
Pakiramdam ko magkakalagnat ako. Masama kasi ang pakiramdam ko. Masakit ang buo kong katawan. Hindi na yata Ako makakalakad pa. Gagong iyon nilumpo ako. Akala ko masarap lang ang pagkikipagtalik hindi naman pala iyon totoo. Nakakalumpo at nakakalagnat pa pala. Parang binugbog ang buo kong katawan sa sakit. Hindi ko pa maigalaw ang mga hita ko. Ang gago mo! Sana maputol na yang p*********i mo. Bwesit ka! Hinaing ko sa isipan ko.
"Ate gising kana pala."sabi ng kapatid ko ng makalapit ito sakin.
"Sinampay ko mga damit natin sa damuhan ate. Basa kasi yung iba. Wala kang isusuot mukhang magkakalagnat ka pa yata ate."nag aalala nitong sabi sa'kin.
Nakabihis na ito ng damit.
"Wala kayang mabibilhan dito ng pagkain natin? Nagugutom kana ba?"tanong ko sa kapatid ko.
"Mediyo lang naman ate. Pero ayos lang may bunga naman ang mangga dun banda. Pwede tayo manguha ate."Sabi nito.
"Baka may makakita satin at sisitahin tayo. Pasensiya kana masakit ang buong katawan ko at ulo. Magkakalagnat yata talaga ako. Wala pa tayo kahit tubig man lang. Pero kailangan natin na umalis na dito. Para maghanap ng matitirhan natin."sabi ko.
"Ayos lang ate kapag hindi mo pa kaya ang maglakad. Try ko na lang manungkit ng tig-isa lang tayong bunga ng mangga para may makain tayo."sagot naman nito.
"Kaya mo ba?"tanong ko.
"Oo, malaki naman na ako eh. At saka kapag may makita akong tao magpapatulong ako."sagot naman ng kapatid ko.
Pero nagulat kaming pareho ng kapatid ko ng may magsalita sa di kalayuan sa kubo na ito. Napalingon kaming dalawa ng kapatid ko.
"Hello po."bati agad ng kapatid ko na parang walang nangyari kagabi.
"Naligaw yata kayo mga ineng?"tanong nito. Nagpastol pala ng dalawang alaga nitong kambing dito malapit sa kubo.
Hindi kami umimik na magkapatid. Kaya lumapit ito sa'min. Nakita nito ang mga damit na sinampay ng kapatid ko sa damuhan.
"Taga saan kayo mga ening?"tanong pa nito.
Mukha namang mabait ito. Pero mahirap parin magtiwala lalo na at kakilala lang namin.
"Taga Mandaluyong po kami La. Saang Lugar na po ba ito?"tanong ko.
"Nasa barangay Sungay Tagaytay na ineng. Abay ang layo na ang narating niyo kung taga maynila pa kayo nanggaling."takang tanong ng matanda.
"Sumakay po kaming truck kagabi po La. Tumakas lang po kami sa Tito namin. W-wala po kaming matitirhan baka po may alam po kayong pinauupahan na Bahay dito La?"tanong ko pa.
"Baka po pwede dito na lang po kami, La. Lagyan nalang ng harang ang bawat sulok wala po kasi kaming pera. Biglaan lang din ang pagtakas namin. D-dahil muntik na po akong magahasa ng Tito namin. Baka lang po safe po kami dito."mahina pang sabi ng kapatid ko.
"Mahabaging dios."bulalas pa nito. Na parang naaawa sa'min.
Nakakaawa naman talaga Ang kalagayan naming magkapatid. Wala na nga kaming mga magulang. Nawala pa Ang kaisa-isa naming tinuturing na Ina at pamilya na si Tita Angela.
"Nasaan mga magulang niyo?"usisa pa nito.
"Patay na po sila La. Bali po kinupkop lang kami ng Tita namin. Kaso iniwan na din niya kami sumama na sa mga magulang namin. Gusto ko sana magtampo kaya lang alam kong masaya na siya kung nasaan man siya ngayon."malungkot kong kwento sa ginang.
"Dios ko. Pasensiya na hija."iyon na lang ang nasabi ng matanda.
"Mabuti pa ay dumito na muna kayo. Baka mas safe nga kayo dito. Kami lang naman ng asawa ko Ang naninirahan dito banda. Pero maraming mga bahay din dito. Mas pinili lang namin manirahan sa tahimik na Lugar na ito na mediyo malayo sa kabahayan."sabi pa ng ginang.
"Maraming salamat po."sabi ko naman.
"Sa ngayon tumira na muna kayo sa Bahay namin. Kapag dumating na ang asawa ko galing trabaho ay aayusin natin ang kubo na ito. Kung gusto niyo dito o sa tabi na ng bahay namin kayo makitira?"tanong pa ng ginang.
"Ayos lang po ba kung dito na lang po? Safe naman po siguro kami dito La."tanong ko.
"Ay oo naman hija safe kayo dito. Itong lupaing ito ay pagmamay-ari ng Isang mayamang tao. Parang kaming mag-asawa lang ang taga pangalaga sa lupaing ito. Dito banda ang walang mga tanim na mga prutas at gulay pero doon banda doon maraming tanim dun." Turo pa niya sa malayo.
Malawak nga ang lupang pagmamay-ari ng Boss nila. At dito banda bakit kaya walang tanim dito. Matanong nga.
"Dito po banda bakit po walang tanim La?"tanong ko.
"Ang pag kakaalam ko dito daw yata banda ang gusto na magpatayo ng bahay si Ser. Pero Ewan ko kung kelan niya balak magsimulang magpatayo ng bahay dito. Hindi ko pa nga nakikita ang may Ari ng napakalawak na lupaing ito. Laging ang tauhan nito ang pumupunta para sa inspection sa taniman nila."mahabang sabi nito.
"Okay lang po kaya na makitira po kami dito, la?"alanganin kong tanong.
"Oo hija, pero kung gusto niyo din tumulong sa gawain sa bukid. Para hindi kayo singilin sa bayad ng lupa na titirhan niyo mas maigi iyon. Sanay ba kayo sa gawaing bukid?"tanong pa ng matanda.
"Matututunan po namin iyon La. At La, may malapit po bang eskwelahan dito na elementary po?"tanong ko.
"Meron Isang sakay lang ng tricycle."sagot nito agad.
Marami pa akong tanong at marami din itong kwento. Napasarap na ang kwentuhan namin. Hapon na ng pumunta kaming bahay ni Nanay Lucy. Nanay ang gusto nitong itawag namin sa kaniya. Nakagaanan na namin agad ito ng loob.
Nagulat din ang Asawa nito ng madatnan niya kami sa bahay nila. Simple lang ang bahay nila. May ilaw naman sila, maliit na tv sakto lang ang lawak ng Sala nila. Ang lutuan nila ay hiwalay sa bahay nila. Nasa labas ito pati ang banyo nila. Dalawa lang naman sila kaya sakto lang ito sa kanilang dalawa.
Pinipilit nilang sa kwarto kami matulog at dito nalang daw sila sa Sala matulog. Pero mas pinili namin ng kapatid ko dito sa sala matulog. Dahil nakakahiya naman sa kanila kong kami pa ang matutulog sa kwarto nila. Hindi nila kami bisita dito napadpad lang kami dito. Naging gumaan din ang pakiramdam ko ng nakainom ako ng paracetamol kanina.
- Writer
- chap_listContents
- likeADD