ตอนที่ 5 มันจะเจ็บไหม? 🔥🔞🔥

1458 Words

“พี่กันต์ช่วยเดินดีๆ หน่อยได้ไหมคะดาวหนัก” นับดาวเอ่ยบอกกับร่างสูงที่เมาจนแทบพูดอะไรไม่รู้เรื่อง ทั้งเธอที่กำลังอ่านหนังสือเตรียมสอบของปีสามอยู่ก็ยังต้องนั่งรถไปรับเขากลับมาจากผับ “ดาว เธอช่วยเงียบเสียงหน่อยเถอะ เธอเป็นแม่ฉันเหรอ?” น้ำเสียงยานคางเอ่ยถามพร้อมกับเตรียมจะทิ้งตัวได้ตลอดเวลาอย่างไม่คิดสนใจอะไรอีกแล้ว “ฉันก็ไม่ได้พูดอะไรมากสักหน่อย” นับดาวอ้อมแอ้มตอบพลางวางร่างสูงลงบนเตียง “…” “ว้าย พี่ทำอะไรเนี่ย?” นับดาวที่ถูกดึงลงไปนอนบนอกแกร่งร้องโวยวายด้วยความตกใจ เพราะไม่คิดว่าเขาจะทำอะไรได้สิ้นคิดขนาดนี้ “เธอจงใจยั่วฉันใช่ไหมห้ะ!!” “พี่กันต์ปล่อยก่อนค่ะ” เสียงเล็กหนาวเอ่ยบอกพร้อมกับดันร่างสูงออกห่างจากตัว เพราะเธอไม่อยากเข้าใกล้เขาเกินความจำเป็น “เธอก็ตั้งใจอ่อยฉันมานานแล้วนะ คิดว่าฉันไม่รู้เหรอ?” กันต์ล็อกคอเล็กให้โน้มใบหน้าลงมาบดเบียดจูบปากอิ่มอย่างดูดดื่มอ่อนหวาน นับดาวที่ได้กลิ่นเหล้าคละคลุ้งจากการผสมกลิ่นเย็นๆ เธอพยายามร่างสูงออกห่างจากตัว แต่ด้วยความที่เธอก็ยังรักกันต์ไม่เคยเปลี่ยนจึงได้ยอมให้เขาจูบแต่โดยดี “อื้ออออ” นับดาวที่ยังอ่อนประสบการณ์และถูกจูบอย่างไม่อ่อนโยนแม้แต่น้อย จนเธอเริ่มหายใจไม่ออก “แค่นี้ก็ทนไม่ไหวแล้ว?” น้ำเสียงเย้ยหยันเอ่ยถามพลางจ้องมองคนตัวเล็กที่กำลังหอบหายใจกอบโกยเอาอากาศเข้าไปอย่างนึกขัน เพราะถ้านับดาวอยากจะอ่อยเขายังช้าไปมากในการเสแสร้งทำตัวแบบนี้ “ฉันจะไปเอาผ้ามาเช็ดหน้าให้พี่นะคะ” นับดาวที่พึ่งได้สติพูดขึ้นอีกครั้งพร้อมกับทำท่าจะลุกขึ้นเดินจากไป “ไม่ต้อง!! มาทำสิ่งที่เธอต้องการต่อกันให้เสร็จเถอะ” ร่างสูงว่าพลางกระชากแขนเรียวให้ล้มนอนลงที่เตียงของเขาอย่างไม่แม้แต่จะปรานี “พี่กันต์ ทำอะไรเนี่ยฉันเจ็บนะ” คนตัวเล็กร้องโวยวายขึ้นด้วยความตกใจ เมื่อถูกร่างสูงใหญ่มาคร่อมร่างเอาไว้อย่างไม่ให้เธอได้หนีไปไหน “อื้อออ” ริมฝีปากบางถูกครอบงำอีกครั้ง เพื่อไม่หวังให้นับดาวได้พูดจาขัดจังหวะอีกเป็นครั้งที่สอง เธอรับรู้ได้ถึงกลิ่นหอมผสมกลิ่นเหล้าและบุหรี่หอมเย็นๆ ที่ลอยคละคลุ้งออกมาจากตัวของกันต์ ทว่าเธอกลับไม่รู้สึกเหม็นหรือรังเกียจแม้แต่น้อย “ทั้งที่ชอบขนาดนั้น เธอยังคิดเสแสร้งอะไร?” กันต์เอื้อมมือไปหยิบของจากในลิ้นชักออกมา ท่าทีที่เมาในตอนแรกเหมือนกับว่าจะหายไปแล้ว “พี่กันต์อย่าทำแบบนี้” นับดาวที่ไม่กล้าส่งเสียงดังพูดขึ้นมา ทั้งคิดว่าตัวเองไม่ควรต้องมาตกอยู่ในสภาพแบบนี้มือของเธอทั้งสองข้างถูกเขารวบขึ้นเหนือหัวพร้อมกับเชือกที่มัดไว้อย่างดี “เธอเป็นคนเริ่ม ก็ควรทำต่อให้จบสิ” น้ำเสียงแหบพร่าเอ่ยบอกพลางลูบใบหน้าสวยด้วยความพึงพอใจ เพราะเธอค่อนข้างสวยจนหาที่ติไม่ได้ “อึก ปล่อยแขนก่อน” ลมหายใจอุ่นร้อนพร้อมกับหัวใจที่เต้นแรงไม่เป็นจังหวะ ทั้งยังรู้สึกปั่นป่วนท้องน้อยอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน “หึ” เสียงแค่นหัวเราะส่งออกมาให้ได้ยินแผ่วเบา ก่อนจะค่อยๆ ถอดเสื้อผ้าออกทีละชิ้นอย่างใจเย็น เพราะถึงยังไงเธอก็หนีไปไหนไม่พ้นอยู่ดี “พี่เมาแล้วก็นอนสิ จะมาทำแบบนี้ทำไม?” นับดาวพยายามพูดให้คนพี่ลองคิดไตร่ตรองดูดีๆ “ถ้าเธอไม่หุบปาก ฉันจะเอาจนเธอเดินไม่ไหว” น้ำเสียงแหบพร่าพูดบอกและโยนเสื้อผ้าลงพื้นอย่างไม่คิดสนใจทิศทางแม้แต่น้อย “พี่ แต่…” กันต์ไม่รอให้นับดาวได้พูดท้วงอะไรอีกโน้มใบหน้าเข้าไปบดเบียดจูบ เพื่อปิดปากไม่ให้ส่งเสียงร้องมือเริ่มถอดเสื้อผ้าของหญิงสาวออกทีละชิด “อื้ออออออ” เสียงเล็กร้องอยู่ในลำคอ พยายามต่อต้านอีกฝ่ายแต่เหมือนจะไม่เป็นผลสักนิด ทั้งเสื้อยืดที่เธอสวมใส่ก็ถูกไปกองเอาไว้ตรงข้อมือที่มีเชือกผูกไว้อยู่ “ซ่อนรูปกว่าที่ฉันคิดไว้อีกนะ” กันต์กระซิบบอกข้างกกหูพลางอ้าปากงับใบหูด้วยความมันเขี้ยว ก่อนที่เขาจะผลักร่างเล็กน้อยลงบนเตียงกางเกงยีนขายาวถูกถอดออกอย่างง่ายดาย “พี่กันต์อย่าทำแบบนี้” “หุบปาก!!” เขากดเสียงต่ำอย่างนึกรำคาญ “อึก…” นับดาวถึงกับลอบกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ เพราะรู้ดีว่าเธอคงไม่รอดจากเงื้อมมือของอีกฝ่ายแล้ว ทั้งเธอรู้ดีว่าคงทนได้ไม่นานด้วยเธอก็รักเขาอย่างไม่เคยมองผู้ชายคนไหนนอกจากกันต์ “เธอก็อยากได้ฉันอยู่แล้ว เธอจะเสแสร้งทำเป็นเล่นตัวทำไมห้ะ!!” แววตาดูถูกเหยียดหยามมองนับดาวอย่างไม่มีค่าเลยสักนิด “ฉันเปล่า…” เธอเถียงออกไปอย่างไม่เต็มปาก เพราะถึงยังไงเธอก็ไม่ได้มีความบริสุทธิ์ใจต่ออีกฝ่ายอยู่แล้ว “หึ…เสแสร้ง” “พี่ต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ” “ฉันบ้าได้ไม่เท่าเธอหรอก” กันต์ประกบจูบบดขยี้กลีบปากบางอย่างไม่อ่อนโยน นับดาวได้แต่ดิ้น ทว่ากลับไม่เป็นผลกันต์ผละตัวออกเล็กน้อยเลื่อนใบหน้าเข้ามาใกล้ซอกคอขาวเนียนขบเม้มจนขึ้นรอยสีกุหลาบ “พี่…พอเถอะ” คนตัวเล็กที่ไม่ใช่คนดีอะไร ทั้งเธอยังรักคนพี่มากพอที่จะมอบทั้งตัวและหัวใจให้เขา แต่เธอรู้ดีว่ากันต์ไม่ได้ต้องการเธอเลยนอกจากร่างกาย กันต์ใช้มือข้างหนึ่งบีบขย้ำหน้าอกอวบอิ่มมีเพียงแค่แสงไฟสลัวด้านนอกที่ตกกระทบเข้ามาพอเห็นเรือนร่างสวย เขาแยกขาเรียวออกห่างจากกัน “อื้อ….” ฝ่ามือใหญ่สัมผัสเนินเนื้ออวบอูมกลางกายสาวนิ้วเรียวยาวหยาบกรีกกรายเข้าไปในร่องแยกดอกไม้งามด้วยความพอใจมากในระดับหนึ่ง “อ๊ะ เจ็บ” เสียงหวานร้องบอก เมื่อถูกนิ้วร้อนสอดแทรกเข้ามาในตัวอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว ร่างเล็กได้แต่ขมิบนิ้วด้านในด้วยความรู้สึกหลากหลาย “แค่นิ้วเดียวเธอก็ร้องแล้ว ถ้าฉันเอาเข้าไปเธอไม่ฉีกเหรอ” คำพูดน่าอายพูดออกมาด้วยสีหน้าเรียบเฉยราวกับสิ่งที่พูดเป็นเรื่องปกติ “เอาออกไปก่อนได้ไหม?” “อย่าได้คิดหวัง เธอควรดีใจที่ฉันยังปรานีเธอ” เขาเลือกจะเพิ่มจำนวนนิ้วเข้าไป เพราะเขาเริ่มจะหมดความอดทนไปทุกทีจนแทบอยากเอาสิ่งที่กำลังตื่นตัวใต้กางเกงออกมาแทนนิ้วแล้ว แฮ่กๆๆๆ “แม่ง แน่นฉิบ” เขาที่รู้ดีว่านับดาวยังไม่เคยผ่านผู้ชายคนไหน เขาถึงได้ยอมอ่อนโยนด้วยแบบนี้ “อื้อ มันเจ็บ” “เธอน้ำออกมาขนาดนี้ ยังจะกล้าเสแสร้ง” “…” นับดาวได้แต่เม้มปากเข้าหากันแน่น “ดี ฉันอยากจะรู้นักว่าเธอจะทำเย่อหยิ่งกันได้นานแค่ไหน” เขาลุกขึ้นออกห่างจากคนตัวเล็กพร้อมกับถอดกางเกงออกความเป็นชายตั้งผงะแข็งตัว “อึก” “มองแบบนี้ เธอคงไม่คิดอยากให้ฉันออมแรงสินะ” รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นมาบนหน้าตาหล่อเหลา ก่อนจะขึ้นไปคร่อมร่างเล็กเอาไว้ตามเดิม มือข้างหนึ่งยกขาเรียวสวยขึ้น “ฉันมองแบบไหน??” แววตาคู่สวยฉ่ำเยิ้มไปด้วยหยาดน้ำตาและหัวใจลุ้นระทึกว่าเธอจะทนเจ็บได้แค่ไหนกัน กันต์เอื้อมมือไปหยิบถุงยางมาพร้อมกับสวมใส่เข้าไปด้านในแท่งเอ็นร้อน อย่างไม่ต้องการให้มีอะไรผิดพลาดด้วยไม่อยากมีปัญหาตามมา “พี่จะทำจริงเหรอ?” เธอถามคำเดิมด้วยอยากให้เขาคิดดูอีกทีคงดีกว่า “มาถึงขนาดนี้แล้ว เธอคิดว่าฉันจะปล่อยไปเหรอ” มือใหญ่ชักรูดแท่งร้อนสองสามทีปลายหัวหยักจ่ออยู่ตรงร่องแยกกลางกายสาว “อื้อ มันจะเจ็บไหม?” แววตาใสซื่อพูดขึ้นมาอีกครั้งอย่างต้องการเวลาทำใจเพิ่มกว่านี้ “มันไม่เจ็บหรอก เธอสบายใจเถอะ” ‘เพราะถึงเธอเจ็บ ฉันก็ไม่มีทางหยุด’

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more