โครมมม กรี๊ดด!! เชี้ย!!
ฉันเบิกตากว้างทันทีเทื่อเห็นรถของพี่โว่พุ่งเข้าชนที่กั้นอย่างจังจนร่างของพี่โซ่กระเด็นออกมาจากตัวรถเกือบ2เมตรฉันมองอยู่ข้างบนเห็นคนรีบวิ่งเข้าไปช่วยกันเยอะมากพอเห็นดังนั้นฉันก็วิ่งลงไปดูบ้าง
"มึงเรียกรถโรงบาลยัง!!"
"เรียกแล้วพี่!"ฉันแหวกฝูงชนนับร้อยที่มุงดูอยู่ก่อนจะมาถึงตัวของพี่โซ่ที่นอนนิ่งหมวกกันน็อคยังคงอยู่ที่หัวเขาดีนะที่สวมชุดป้องกันพร้อมกับหมวกกันน็อคไว้
"หนูขอไปด้วยคะ"พอรถโรงบาลมาถึงฉันจึงขอไปด้วยพี่คนที่ฉันเจอตอนคุยกับพี่โซ่เขาก็พาฉันขึ้นมารถฉันมองหน้าพี่โซ่นิ่งๆจู่ๆก็รู้สึก
เจ็บที่หัวใจแปลกๆถึงภายนอกพี่โซ่จะดูปกติไม่มีบาดแผลใดๆแต่ข้างในคงซ้ำหนักน่าดูเพราะล้มแรงมาก
ฉันนั่งกุมมือตัวเองอย่างแน่นฉันยอมอยู่บ้านโดนผีหลอกดีกว่าต้องมาเห็นฉากที่พี่โซ่รถล้มซะยังดีกว่า
"เฮียไม่เป็นไรหรอก...อย่าคิดมาก"พี่คนนนั้นพูดขึ้นฉันจึงส่งยิ้มอ่อนๆส่งไปให้
"ว่าแต่พี่ชื่
