"ใจเย็นยัยจ๋า...ใจเย็นๆ...หื้อ...โซ่ยักษ์....อร้ายย"ฉันได้แต่ตบหัวตัวเองที่มัวแต่คิดถึงภาพโซ่ยักษ์ของพี่โซ่จนไม่กระจิตกระใจที่จะทำอะไรเลยแม้แต่การบ้านโอ้ยใครก็ได้พามันออกไปไกลๆฉันหน่อยยย
"สติ!ยัยจ๋าสติ!"
"ตบหน้าตัวเองทำไมหนูจ๋า.."
เฮือก!
"พะ...พี่โซ่"โอ้ยไม่อยากเห็นหน้าพี่เขาเลยอ่าแค่เห็นหน้าก็พาให้คิดถึงโซ่ยักษ์ไม่ได้ยัยจ๋า!แกหยุดหื่นซักทีไปนอนได้แล้วพรุ่งนี้ไปโรงเรียน...ใช่ๆๆต้องไปนอน
"ก็ใช่ไง..ว่าแต่ตบหน้าตัวเองทำไมดูสิแดงหมดแล้ว.."แล้วจำเป็นต้องมาดูใกล้ขนาดนี้ไหมล่ะแถมยังมาจับแก้มฉันอีกหนูจ๋าจะไม่ทนแล้วน้าT^T
"คะ...คือดะ..ดึกแล้ว"จะเสียงสั่นทำไมเนี้ยฉัน
"อื้ม5ทุ่มแล้วทำไมหรอ"พี่โซ่โน้มตัวลงมาหาฉันแค่นี้ยังใกล้ไม่พออีกหรอโอ้ยกลิ่นสบู่คือหอมแท้
"กะ...ก็นะ..นอนไง..ใช่ๆหนูจ๋าต้องไปนอนฝันดีคะ"ว่าแล้วก็ปิดสมุดทั้งที่ตั้งใจว่าจะทำการบ้านที่สะสมมานานหลายอาทิตย์แต่พอมาเจอเหตุการณ์วันนี้
