Hansel Lagman
"P-apa" saad ko habang parang may bumabara sa lalamunan ko kaya nahihirapan akong magsalita at banggitin ang pangalan nang taong nasa harap ko ngayon.
"anak" saad niya rin habang maluha luha ang mga mata niya at akmang lalapit siya saakin nang pigilan ko siya.
"W-wag k-kang lalapit saakin dyan ka lang" mariin saad ko dahil labis na pagkagulo nang isipan ang nararamdaman ko ngayon dahil kita ko siya ngayon na nandito sa harapan ko buhay na buhay.
"P-papaano?" panimula kong salita habang lumuluhang tanong sa kanya "papaanong buhay ka papa? sabi ni mama ay naaksidente ka raw nong bata pa ako pero paanong nandito ka sa harap ko?" gulong gulong tanong ko sa kanya dahil hindi ko mahanap ang kasagutan at tanging siya lamang an makakapagpaliwanag saakin nang lahat.
