“สีหน้าคุณหนูบ่งบอกว่าท่านกำลังคิดเรื่องผิดศีลธรรมอยู่”
“ข้าไม่ได้คิดแต่ข้าจะลงมือทำต่างหาก เสี่ยวตงคนเก่งเจ้าช่วยเหลือข้าสักครั้งดีหรือไม่ อีกเดี๋ยวข้ายอมให้ชุนหลันกินข้าวเป็นเพื่อนเจ้าเอง”
รู้สึกเหมือนว่าวาจาซ่งซือหลานมีส่วนใดไม่ถูกต้อง เห่อตงไม่ได้เก็บมาใส่ใจ ขอเพียงลูกศิษย์จอมแสบตัวน้อยเลิกเอาเข็มแหลมทิ่มเนื้อเขาก็พอ
“เจ้าไปข้างนอกให้ข้าสักรอบ ตามท่านพ่อกลับจวนเร็วหน่อย ข้าอยากให้เขาสวมหมวกเขียวจะแย่แล้ว”
“คุณหนูวาจาเช่นนี้ไม่ดียิ่งนัก”
“โธ่เอ๊ย! รีบไปเร็วเข้า เจ้าจะได้รีบกลับมากินข้าวอย่างไรเล่า”
เห่อตงโดนไล่ออกจากจวนสกุลซ่งอย่างมึนงง วันนี้เขาวิ่งวุ่นไม่ต่างกับสุนัข ไม่รู้ว่าเลือกมารับใช้คุณหนูซ่งคนดีเป็นเรื่องถูกต้องหรือไม่ หากรู้ว่าจะเป็นเช่นนี้ เขายอมออกไปทำงานกับหม้อปรุงยาเดินได้อย่างเป่ยเหมินยังดีเสียกว่า โชคดีที่ซ่งเหลียงออกจากจวนไปได้ไม่ไกล พบเจอข่าวน่าตื่นตกใจเ
