Bozkurt kapıyı kilitledikten sonra arkasını dönüp Kumru’ya baktı.
Kızın gözleri nefretle doluydu ama elleri titriyordu.
“Beni burada tutamazsın,” dedi dişlerinin arasından.
“Azer seni bulur. Bu ev senin başına mezar olur.”
Bozkurt koltuğa oturdu, bacaklarını rahatça uzattı.
“Bulacak,” dedi sakince.
“Ben de bunu istiyorum zaten.”
Kumru şaşkınlıkla baktı.
“Ne?”
Bozkurt gözlerini kısmıştı.
“Onu buraya çekmek istiyorum. Gelsin de ölsün ! .”
Kumru’nun boğazı düğümlendi.
“Sen delirmişsin.”
Bozkurt gülümsedi.
“Deliren bir adamdan daha tehlikeli kimse yoktur, Kumru.”
" İster deli de ister , başka birşey sen benimsin . İlk benim evimdeydin sen .Benimdin . Benim konağımdaydın .."
Azer arabayla şehirde dolaşıyordu.
Yanında en güvendiği adamları vardı.
“Bozkurt’un bütün evlerini bul
