Evlilik Ama Yokluk....
Ceylin Soylu konağına gelin gireli iki hafta olmuştu.
Ama o konakta bir gelin gibi değil, misafir gibi yaşıyordu.
Bozkurt aynı evdeydi.
Ama sanki başka bir dünyadaydı.
Geceleri aynı odada kalıyorlardı.
Ama aynı yatakta değillerdi.
Bozkurt sırtını dönüp yatıyor, tek kelime etmiyordu.
Ceylin konuşmaya çalıştığında ya kısa cevap veriyor ya da hiç cevap vermiyordu.
Soğukluk Sahnesi
Bir akşam Ceylin yatağın kenarında oturuyordu.
Elini karnına koydu.
“Bozkurt…” dedi yavaşça.
“Doktora gitmem lazım. Bebek için.”
Bozkurt sigarasını söndürdü.
Pencereden dışarı bakıyordu.
“Git,” dedi kısa bir sesle.
Ceylin döndü.
“Benimle gelir misin?”
Bozkurt’un dudakları sertçe gerildi.
“Şoför var.”
Bu tek cümle, Ceylin’in içine hançer gibi battı.
“Ben senin karınım,” de
