İki ay geçmişti. Kumru, küçük köy evinde sabahın ilk ışıklarıyla uyanıyordu. Yerden çıkan toz ve odanın hafif rutubet kokusu hâlâ vardı ama gözünde artık bir umut ışığı vardı. Ellerinde süpürge ve bez, temizlediği her köşe ona eski günleri hatırlatıyor ama aynı zamanda bir gelecek inşa ettiğini de hissettiriyordu.
Köyün komşuları, onu gördükçe bir şekilde yardım etmeye çalışıyordu. Ahır yangınından sonra köyde neredeyse herkes Kumru’nun durumunu biliyordu. Her sabah kapısına yiyecekler bırakıyor, çamaşırlarını yıkamasına yardım ediyor ya da evin eksiklerini tamir etmesine destek oluyorlardı.
Gündüzleri Kumru, temizlik işleri için köy evlerine gidiyor, ev sahiplerinin evlerini silip süpürüyor, bulaşıkları yıkıyor, bahçeleri temizliyordu. Her işin ardından cebine koyduğu para, üniversiteye
