Mustafa’dan;
Evet, Yasemin’in Kadir ile evlenmesini istiyorduk ama babam bu durumdayken bir anda bunu kabullenmesi gerçekten garip gelmişti. Ama eninde sonunda olacak bir şeye karşı çıkmak yerine kabul etmiştim. Ha önce ha sonra ne fark eder ki?
Yine de beni asıl endişelendiren Yasemin’di. Odasından çıkmaması, çıktığında ise devamlı şiş gözlerle gezmesi gözden kaçacak gibi değildi. Sorduğumuzda “Babama üzülüyorum.” diyordu ve ağzından başka bir laf çıkmıyordu.
Nikâh günü geldiğinde her şey hazırdı. Konak avlusu beyaz-mavi çiçeklerle süslenmişti. Yakın birkaç dostumuz ve tüm aile üyelerimiz buradaydı. Şu an tek eksiğimiz Yasemin’di. Yukarıya doğru çıktım, Yasemin ile son kez bir konuşma yapmak için. Fakat Yasemin’in odasından Kadir çıktığında ve hatta çok sevgili karım kolundan sürükleye
