Melih’ten:
Neyse ki sağ salim eve varmıştık. Kimseye haber verdirmedim. Bu durumda Yasemin’i görürlerse kesin ağzına sıçarlardı. Kapıyı Ayşen açtı. Yasemin’i baygın kucağımda görünce elleri şokla ağzına gitti. Bağıracakken son anda ikaz ettim.
“Şş Ayşen, sus! Bağırma, hâli pek iyi değil.”
“Hihh, ne oldu hanımıma? Kötü bir şey yok değil mi?”
“Yok Ayşen, ama aramızda, tamam mı?”
Başını salladı. Yasemin’i beraber odasına çıkardık.
“Ayşen, sen şimdi ona bir duş aldır. Soğuk olsun. Sonra da kahvesini yap. Ayılınca gelirim.”
“Hemen yaparım.”
Odasından çıktım. Dünden beri Yasemin’i aramaktan ter içinde kalmış, çok yorulmuştum. Üstelik hiç uyumamıştım. Mervan ve Mustafa abim de aynı durumdalardı ama bir iki saat daha arasınlar bakalım. Yasemin’i böyle görmektense...
Kendi isteğiyle olur d
