รักผิดสเปค

กระถิน... ♪ ♬ ♫〜 "ฮอดเดือนหกล่ะฝนตกฮอยฮ่อย ท่วมนาน้อยของน้องไหลโห่ง... " หวัดดีนี่กระถินเอง!! ตอนนี้ถินกำลังซ้อมร้องเพลงอยู่ในห้องเรียนเพราะอีกไม่กี่วันแถวบ้านถินจะจัดงานวัด ถินจะไปลงประกวดเพราะว่าถ้าถินชนะถินจะได้ตังด้วยแหละ อ้อที่ถินซ้อมร้องเพลงอยู่ตอนนี้ถินไม่ได้รบกวนใครนะเพราะเพื่อนๆที่เรียนห้องเดียวกันยังไม่ขึ้นมาตอนนี้อยู่ระหว่างช่วงพักเที่ยงเขาไปกินข้าวกันหมดแล้วส่วนถินอะห่อข้าวมากินก็เลยขึ้นมารอเพื่อนๆก่อนเพราะถินไม่ได้ไปนั่งกินที่โรงอาหาร เอาล่ะซ้อมต่อล่ะนะ >_< " กระถิน!! จะเอาเพลงนี้ประกวดงานวัดจริงดิ " เสียงของอบเชยเพื่อนสนิทถินที่เพิ่งเดินเข้ามาในห้องถามขึ้นก่อนจะนั่งลงดูถินที่ตอนนี้กำลังเปล่งเสียงอันไพเราะพร้อมส่ายสะโพกโยกเอวอยู่หน้าห้อง ถินต้องชนะแน่ๆ!! พริ้วใช่ม้าา " เอาน่าเพลงนี้แหละเชยไว้ใจถินเถอะ " ถินตอบเชยก่อนจะหันไปสนใจแผ่นกระดาษยับๆในมือต่อ นี่เป็นเนื้อร้องของเพลงที่ถินจะร้องประกวดเองแหละ เพลงนี้แหละสุดยอด!! " เฮ้อ!! ตามใจ " เชยถอนหายใจอย่างปลงๆก่อนจะเอนหลังกอดอกฟังถินซ้อมต่อ " ควายอ้ายใหญ่บ่ ๆ ขอเบิ่งได้บ่ล่ะขอเบิ่งควายเจ้า ควายอ้ายใหญ่บ่ๆ ขอจับได้บ่ ขอบายได้บ่ ถืกใจกะสิขอเซ่า บ่มักควายน้อยล่ะควายจ่อยควายเฒ่า มักควายโตดบ่าวที่เขายาวๆใหญ่ๆ น้องสิเอา สิเอา สิเอา เอา เอา เอา เอา...ไปไถนาซอยอี่แม่ ไผมีควายบักเถิกโตใหญ่ๆ เอามาให้น้องเซ่าไถนาแน ควายโตเก่าของน้องมันเฒ่ามันแก่ อยากได้ควายใหญ่เขาเเล มาซอยอีแม่เฮ็ดนา " วันนี้ทั้งวันนอกจากถินจะซ้อมร้องเพลงที่มหาลัยแล้วถินยังต้องนั่งเรียนในวิชาต่างๆอีกเยอะแยะไปหมดกว่าจะถึงเวลากลับบ้านได้ก็เย็นมากๆ จะว่าไปชีวิตในมหาลัยก็ไม่ต่างจากชีวิตในวัยมัธยมนะแค่สภาพแวดล้อมกับสังคมที่เราต้องเจอมันต่างกันก็แค่นั้นเอง ที่เหลือก็เรียนกลับบ้านวนแบบนี้ซ้ำๆ ไม่เห็นจะมีอะไรน่าตื่นเต้นเลย " ควายอ้ายใหญ่บ่ ๆ ขอเบิ่งได้บ่ล่ะขอเบิ่งควายเจ้า / ไอ้กระถิน!! มาถึงแล้วก็รีบๆเดินเข้ามาแกจะร้องหาควายอีกนานมั้ยรีบๆมาเอาขนมไปส่งลูกค้าเร็วๆ เดี๋ยวลูกค้ารอนาน " ยังไม่ทันที่ถินจะแหกปากซ้อมร้องเพลงต่อ ยายที่กำลังก้มๆเงยอยู่ที่แคร่หน้าบ้านก็ตะโกนเรียกถินซะก่อน ขัดจังหวะจริงๆเล้ยยายนี่นะ " โธ่ยายอะ นี่หลานกำลังจะเป็นซุปเปอร์สตาร์นะขัดอยู่ได้ " ถินหันไปยู่หน้าใส่ยายก่อนจะจัดแจงขนมไทยที่ยายจัดใส่ห่อไว้เรียบร้อยแล้วใส่ตะกร้าเพื่อไปส่งลูกค้าตามที่ยายบอก ยังไม่วายโดนยายเคาะกะโหลกดังโป๊กอีก ยายชอบบอกว่าถินอะไร้สาระ!! ***** “ กระถิน! กระถิน! ” ขณะที่ฉันกำลังเดินหิ้วถุงขนมไปส่งให้ลูกค้าตามที่ยายบอก เสียงของใครบางคนก็ดังขึ้นจากด้านหลัง พอมองดูแล้วก็คุ้นๆอยู่นะแต่ว่าเสียงแบบนี้… “ ป้าหนาว! ” ฉันรีบร้องทักกลับไปก่อนจะโบกไม้โบกมือให้ป้ารหัสสุดที่รักด้วยความดีใจเพราะไม่ได้เจอกันอีกเลยหลังจากที่ป้าเรียนจบไปถึงจะเป็นเวลาแค่ไม่กี่เดือนก็เถอะ “ ป้ามาทำอะไรแถวนี้อะ ” ฉันกึ่งเดินกึ่งวิ่งเข้าไปหาป้าด้วยรอยยิ้มแก้มปริก่อนจะเอ่ยถามพลางมองดูบริเวณรอบๆที่ป้ายืนอยู่เผื่อว่าป้าพาใครมาด้วยแต่ก็ไม่เห็นมีใคร “ แวะมาทำธุระน่ะ ว่าแต่เราเถอะมืดค่ำแล้วนะทำไมไม่กลับบ้าน ” ป้ารหัสถามพลางมองหน้าฉันอย่างจับผิด ฉันเลยได้แต่ส่งยิ้มแห้งๆกลับไปให้ป้า นอกจากยายแล้วฉันก็มีแค่ป้ารหัสนี่แหละที่ดีกับฉันและดูแลฉัน หลายครั้งที่ฉันมีปัญหาเรื่องค่าเทอมหรือแม้แต่ค่าบำรุงกิจกรรมต่างๆในมหาลัยป้ารหัสของฉันก็จะคอยช่วยเหลือตลอดถึงแม้ฉันกับยายจะปฎิเสธไปหลายครั้งแต่ป้าก็ยังคอยช่วยเหลือฉันอยู่ดี ไงล่ะป้ารหัสฉันนอกจากกจะสวย รวย ใจดีแล้วยังใจบุญอีกใช่มั้ยล่ะ “ ถินกำลังจะกลับแล้วค่ะป้าพอดีถินออกมาส่งขนมให้ลูกค้า ” “ งั้นไหนๆเราก็เจอกันแล้ว ถินไปกินข้าวกับพี่หน่อยเร็วพี่จะฝากกับข้าวไปให้ยายเราด้วย ” ป้าไม่รอให้ฉันตอบแต่ดึงแขนฉันให้เดินตามไป ไม่ต้องสงสัยนะว่าทำไมป้าถึงแทนตัวเองว่าพี่ก็ป้าห่างจากฉันแค่ไม่กี่ปี มีตำแหน่งเป็นป้ารหัสของฉันในมหาลัยฉันก็เลยติดเรียกป้าน่ะไม่เคยเรียกพี่เลยสักครั้งรวมถึงบรรดาเพื่อนๆของป้าด้วย ป้าพาฉันมานั่งกินข้าวในร้านอาหารแห่งหนึ่งมันเป็นร้านอาหารหรูๆด้วยแหละ ปกติเคยกินแต่กับข้าวที่ป้ามักจะซื้อมาฝากอยู่บ่อยๆเป็นกับข้าวดีๆทั้งนั้นเลยนะแต่ก็ไม่เคยมานั่งกินในร้านแบบนี้เลยสักครั้งบุญปากอิกระถินจริงๆเล้ยวันนี้ “ อ๊ะนี่กับข้าวเอาไปให้ยายกิน แล้วก็กับข้าวพวกนี้พี่สั่งแยกไว้ต่างหากเอาไปใส่ตู้เย็นไว้กินวันหลัง จะกินก็ค่อยอุ่นนะรู้มั้ย ” “ ขอบคุณค่ะ ” ป้ายื่นกับข้าวมากมายที่ถูกจัดใส่กล่องให้กับฉันก่อนจะพาฉันเดินออกมา