My Sweet Match เกมรักอันตรายผู้ชายพันธุ์เถื่อน

บทนำ “เราเลิกกันเถอะ” ชายหนุ่มหน้าใส ผมสีน้ำตาลเกรียมแดด ใบหน้าหล่อเหลาราวเทพบุตรเอ่ยเสียงเรียบ เขาไม่เงยหน้าสบตากับหญิงสาวที่อยู่ตรงหน้าสักนิดเดียว “งั้นเหรอ...แสดงว่าข่าวลือที่นายไปชอบผู้หญิงคนอื่นก็เป็นความจริงสินะ” หญิงสาวถามกลับ แม้จะไม่มีน้ำตาแห่งความเสียใจไหลหลงมาสักหยด แต่ตอนนี้...หัวใจเธอก็ได้สลายไปพร้อมกับคำพูดของเขาแล้ว “อืม ฉันชอบผู้หญิงคนอื่นแล้ว” ชายหนุ่มตอบกลับอย่างเย็นชา “โอเค ขอบใจนะที่บอกกันตรงๆ” หญิงสาววางเงินค่าเค้กและเครื่องดื่มในส่วนของตัวเองไว้บนโต๊ะก่อนจะเดินจากไป ........................ ................ ........ “ฝันถึงเรื่องนี้อีกแล้วเหรอเนี่ย” หญิงสาวใบหน้ารูปไข่กับทรงผมซอยสไลด์ระต้นคอทำให้มองเผินๆ แล้วเธอดูเหมือนเด็กหนุ่มเสียมากกว่าพึมพำขึ้น ก่อนจะดันตัวลุกจากเตียงเดินไปที่ห้องน้ำเพื่อเตรียมตัวไปโรงเรียน หลังจากได้ทุนโควต้านักกีฬาไปเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนที่ญี่ปุ่นเกือบสี่ปี เธอก็ได้กลับมาที่ประเทศไทย และวันนี้คือวันที่เธอจะได้กลับมาเรียนที่โรงเรียนเดิมอีกครั้ง... โรงเรียนที่เต็มไปด้วย...เรื่องไม่น่าจดจำ “แน่ใจนะสโนว์ว่าจะไม่ให้แม่ไปส่ง” มารดาของหญิงสาวเอ่ยถามขึ้น ก่อนจะส่งจานขนมปังกับนมให้เธอรับประทานก่อนไปโรงเรียน “ไม่เป็นไรค่ะแม่ โรงเรียนอยู่ใกล้แค่นี้เอง ปั่นจักรยานไปแป๊บเดียวก็ถึง” หญิงสาวตอบ ก่อนจะรีบยัดขนมปังเข้าปากเพราะไม่อยากไปโรงเรียนสายในวันแรกของการเปิดเทอม “งั้นก็ตามใจ วันนี้แม่คงกลับค่ำหน่อยนะ มีงานเลี้ยงส่งเจ้านายที่บริษัทน่ะ” “ค่ะ แม่ไปเถอะ” พูดจบหญิงสาวก็ยกนมดื่มทีเดียวรวดก่อนจะเดินออกจากบ้านไป เธอเข็นจักรยานคู่ใจที่ลงทุนเอากลับมาจากญี่ปุ่นด้วยไปที่หน้าบ้าน และปั่นไปทางโรงเรียนด้วยความเร็ว สองข้างทางที่แม้จะไม่ได้เห็นมาสี่ปีแต่เธอก็ยังจำได้ไม่เคยลืม ริมฟุตปาธที่แฟนเก่าของเธอมักจะเดินมาส่งเธอกลับบ้านเป็นประจำ ตอนเช้าก็มารอที่หน้าบ้านเพื่อเดินไปโรงเรียนพร้อมกัน ช่วงเวลานั้นเธอมีความสุขมาก และคิดว่าจะเป็นความสุขที่อยู่กับเธอไปชั่วนิรันดร์ แต่แล้ว...ก็ไม่ใช่ “ไม่เปลี่ยนไปเลยแฮะ” สายตาของหญิงสาวเหลือบไปเห็นสนามเด็กเล่นข้างทางซึ่งอยู่ไม่ไกลจากบ้านเธอนัก เครื่องเล่นทุกอย่างยังมีเท่าเดิม ไม่มีอะไรเพิ่มขึ้นมา แถมยังดูเก่ากว่าปกติซะด้วยซ้ำ จะมีก็แค่ชิงช้าสองตัวที่เธอและแฟนเก่าจะมานั่งเล่นด้วยกันเสมอ มันยังใหม่เหมือนเมื่อก่อน คล้ายกับว่ามีคนมาคอยทำความสะอาดมันอยู่เป็นประจำ หญิงสาวเบรกจักรยาน จ้องมองไปที่ชิงช้าสองตัวนั้นด้วยความสงสัย “แปลกจริง สี่ปีแล้วนี่นา” แล้วภาพที่เธอกับแฟนเก่าเคยนั่งเล่นชิงช้าด้วยกันอย่างสนุกสนานก็กลับเข้ามาในห้วงความคิดอีกครั้ง หญิงสาวมองเห็นภาพเด็กผู้หญิงหนึ่งคนนั่งอยู่บนชิงช้า โดยที่เด็กผู้ชายอีกคนยืนไกวให้อยู่ข้างหลัง ทั้งสองหัวเราะกันอย่างมีความสุข “.....” เมื่อนึกถึงช่วงเวลานั้นทีไร หญิงสาวก็จะรู้สึกว่าตัวเองทำผิดทุกที คล้ายกับเธอกำลังทรยศหัวใจของตัวเอง ที่ไปนึกถึงผู้ชายใจร้ายคนนั้น... และวันนี้...เธอก็ต้องได้พบกับผู้ชายใจร้ายคนนั้นอย่างแน่นอน...