Cassandra's Nemesis

* bago ako magsimula inaalay ko po itong kwento SA lahat Ng solo parents, legal guardian Ng mga BATA nag-aadopt, mga tita at Tito na nagpapalaki Ng kanilang pamangkin, OFW workers, SA mga naghahanap Ng justice at SA pamilyang nagtutulungan at nagdadamayan. SA lakas at tapang . tunay kayong kahanga - hanga. PROLOGUE... * hi, I'm Cassandra Vallejo and I'm 19 yrs. old ako nga pala ang bunso SA magkakapatid at nagaaral ako Ng lawyer SA ngayun at first year College palang po ako. "hmmmmmmm..." masayang nag-hmmm si Cassandra SA kanyang pagtulog. nananaginip sya na nakasakay sya SA paborito nyang unicorn na staff toys nya. SA kanyang panaginip masaya nyang inililibot ang kapaligirang buhay na buhay SA kanyang panaginip, mayroong mga Puno, damo, halaman at mga bulaklak na iba iba ang kulay. sobrang namangha si Cassandra SA Ganda Ng tanawin " Sana ganito nalang palagi Mahal Kong unicorn, ang Ganda mo Rin at buhay na buhay ang kulay mo parang ang kapaligiran." ani ni Cassandra SA unicorn na sinasabihan nya. "tita, tita, tita, wake-up ! good morning tita." masayang gising ni gelai SA kanyang tita Cassandra. "hmmm" nakakunot na noo ni Cassandra. "good morning too gelai, alam mo bang ang Ganda Ng panaginip ko." wika ni Cassandra SA kanyang pamangkin. "talaga tita ? kwento mo Naman tita." sabik na sabik na Sabi ni gelai SA tita nya. "inilibot namin ni unicorn ang magandang kapaligiran ni unicorn madaming Puno at bulaklak tila buhay na buhay at iba iba ang kanilang kulay. nakarating din Kami SA tuktok Ng bundok Kung saan tanaw na tanaw ko ang buong paligid." kwento ni Cassandra SA kanyang pamangkin tila ini-imagine nya pang nandun pa sya SA panaginip. "wow..." manghang-mangha SA kwento nya. walang naisagot si Cassandra SA kanya kundi ngiti na Lang. " tita, Sana managinip din ako Ng ganyan kasama ang unicorn mo, kainggit Ka Naman tita," " ikaw talaga, wag Ka mag-alala mangyayari Rin Yang gusto mong panaginip." sabay gusot Ng buhok ni gelai. tumayo si Cassandra SA kanyang higaan at lumapit SA pinto sabay yaya Kay gelai upang lumabas na Ng kwarto. "halika na , asan pala mama mo at papa mo ?" sabay tanong ni Cassandra SA pamangkin nya. "wala si papa Kami Kami Lang ni mama at mga kapatid ko tita." sagot ni gelai "aa...ganun ba ? nag-almusal na ba kayo ?" tanung ni Cassandra. "Di pa tita, maaga Kami umalis ni mama SA bahay." nagiisip na sagot ni gelai "aa. oh sya , sabayan mo na ako mag-almusal. tawagin mo na mga kapatid mo at maghahain na ako Ng almusal natin." nakangiting sambit ni Cassandra SA pamangkin nya. naghanda na Ng almusal si Cassandra. Maya Maya Lang at dumating na Yung magkakapatid " oh, magsikain na tayo. asan pala mama nyo ?" sabay tanung ni Cassandra. "nandun sila SA kwarto nila lolo at Lola nandun din si Tito Arnold." sagot ni Gerald "Baka may pinaguusapan sila dun. oh, sya ! magsikain na kayo. Kung gusto nyong makipaglaro SA labas maglaro kayo. pero! walang lalayo aa! mahirap na." mahirap ni Cassandra SA mga pamangkin nya. "yes tita." mabilis na sagot ni gelai "ikaw Gerald habang naglalaro Ka tingnan tingnan mo pa din mga kapatid mo." paalala ni Cassandra SA panganay nyang pamangkin. "yes tita." sagot ni Gerald. " ganun din ikaw gelai, wag mo pababayaan lumayo si Genevieve aa. bantayan ninyo Ng kuya mo si Genevieve." Sabi nya Kay gelai "yes tita." sagot ni gelai SA tita nya matapos nilang mag-almusal ay nagpaalam na ang mga pamangkin ni Cassandra na lalabas na sila at maglalaro sila. naiwan si Cassandra SA kusina hinugasan nya ang mga pinaggamitan nila SA almusal. nang matapos ni Cassandra ang ginagawa nya ay dumiretso na sya dun SA kwarto Ng magulang nila. Di na sya kumatok dahil nais nyang mag good morning surprise. "good morning" medyo malakas na Boses na sambit ni Cassandra SA loob Ng kwarto. nakangiting binuksan ni Cassandra ang pinto. tila ang ngiti nya ay Hindi natanggal. namis nya ang kanyang ate Catherine. maglalakad na Sana nang biglang napahagulgol Ng iyak ang kanyang ate Catherine. nararamdaman ni Cassandra ang lungkot. Kaya naisip nya na Hindi Ito bastang problemang madali solusyunan at mukhang mabigat SA loob nya Kaya ganun katindi ang iyak Ng kanyang ate Catherine. "anong nangyayari ?" Yun nalang ang lumabas SA bibig ni Cassandra. "si kuya rey mo..." hindi matapos tapos ni ate cath ang kanyang sasabihin dahil SA grabe ang kanyang iyak. "anong nangyari Kay kuya rey ate?" tanung ni Cassandra SA kanyang ate cath " si kuya rey mo tatlong araw Di umuwi SA bahay namin Nung ika-apat na araw umuwi sya SA bahay pero umalis din sya kaagad dala ang mga damit nya. Sabi Ng mga kapitbahay may nakikita silang kasmang babae ang kuya rey mo. pero Di ako kaagad na niwala alam mo Naman ang "MARITES" ngayun Di mo alam Kung totoo o hindi. aalis na sya Ng wLang paalam tinanung ko sya Kung bkt sinagot nya ako na "aalis na ako dito ayaw ko na Ng gamitin buhay." Di ko na sya pinatapos SA sasabihin Nya siningit ko na Yung " so, totoo palang may babae Ka ! Kaya Ka aalis ?" tanung ko SA kanya. Throwback.... "oo, aalis na ako at magsasama na kami. SA kanya magiging maganda trabaho at kinabukasan namin Di tulad dito ako Lang nagtatrabaho." sumbat Ng Ka-live-in partner ni Catherine. "SA tanda mong Yan ! sarili mo pa din iniisip mo? Tatlo na anak natin! ni Di ko na nga maasikaso sarili ko dahil inuuna ko kayo Ng mga anak natin at ang mga kailangan ninyo pati na Rin tong bahay para maging malinis para SA kalusugan nating lahat. tingin mo nagagawa ko mga gusto ko ? nakarinig Ka ba Ng reklamo skin ? wala di ba ! Kasi alam ko Yung dapat unahin at responsibility ko bilang ina at asawa SA Inyo. maging mabuting maybahay tapos ganyan isusumbat mo ? sarili mo Lang iniisip mo ! para sabihin ko Sayo magulang na Tayo ! anak na dapat ang inuuna natin at mga kailangan nila. naiintindihan mo ba Yun ?" naiiyak na sumbat ni Catherine SA Ka-live-in partner nya ang dami nya pang gusto Sabhin ngunit labis syang nasasaktan SA mga nangyayari iniisip nya ang kapakanan Ng kanyang mga anak. sobrang Sama na Ng kanyang loob. REALITY... hindi ko lubusang maisip na ganito ang mangyayari SA pamilya Ng ate ko. Di ko akalain na SA kabila Ng sakripisyo nya SA pamilya ay mababalewala Lang ang lahat Ng iyon. ang dami ko Rin gustong Sabhin SA ate ko. pero Di ko masabi dahil nangingibabaw ang damdamin ko ang galit ko SA asawa Ni ate. inuna nya ang sarili nyang kaligayahan, ang liliit pa Ng mga anak nila Tama si ate dapat pangangailangan Ng anak nila muna ang Iniisip nya! dapat nagiisip muna sya bago sya gumawa Ng actions o mambabae!! "Gago sya ! panu nya nagawa to SA Inyo mag-iina, tangina nya inuna nya ang libog nya." galit na galit na sinabi ni kuya Arnold ang mga salitang hind nya kayang pigilan. Tama ang mga huling sinabi Ng ate ko SA ka-live in partner nya na si kuya rey. ang mga salitang Yun ang nagpapakitang lahat tinitiis nya at isinuko ang sariling luho Ng ate ko para SA pamilya nya, sariling kaligayan nya isinamtabi nya para SA pamilya. ang lahat Ng Yun nagpapakita na Kung gaano sya katapang para SA pamilya nya. hanga ako SA ate. "ate, magpahinga Ka muna dito SA kwarto nila mama at papa wag mong ipakita SA mga anak mo na umiiyak Ka, wag mo ipakita na mahina Ka, magpahinga Ka para may lakas Ka. Kami na muna bahala SA mga anak mo ate." nagaalala Kong sinabi SA ate ko. "salamat Cass" Yun nalang naisambit Ng ate ko bago sya nakatulog. "mukhang pagod na pagod Ka SA lahat Ng nangyayari ate. magpahinga Ka muna para may lakas Ka, kailangan Ka Ng mga anak mo. nandito Kami ate tutulungan Ka namin alagaan at gabayan ang mga anak mo kahit walang tulong ni kuya rey. hayaan natin sya ate atleast ngayun Malaya Ka na SA lahat anak mo nalang ang iintindihin mo ate." wika ni Cassandra habang natutulog ang kanyang ate. lumabas Ng kwarto si Cassandra dahan-dahan sinara ang pinto upang Di makaistorbo SA ate nyang natutulog. alam ni Cassandra na kailangan Ng kanyang ate ang pahinga.bumalik ako SA kwarto ko upang mag-asikaso para pumasok SA school. SCHOOL... habang nasa school si Cassandra Di nya maiwasan mag-isip tungkol SA problema Ng kanyang ate. nais nyang tulungan ang kanyang ate ngunit nagaaral palang sya Di nya kayang supportahan financial ang kanyang ate. "oi!!! CASSANDRA !!! ano ba iniisip mo ?" tanong Ng classmate ni Cassandra. "sorry, may iniisip Lang " malumay na sagot ni Cassandra "may problema ba ?" tanong Ng classmate nya "aa, wala, wala, ano Ka ba ! natulala Lang ako ahahahha,,," nakangiting pilit ni Cassandra "may pinagdradrawing si Ma'am ang hirap Di Naman ako marunong magdrawing. hayyyssst! ikaw nagawa mo na ba ang sayo ?" tanung Ng classmate nya "oo, pag uwi ko SA bahay ginawa ko na Baka Kasi makalimutan ko Kaya ginawa ko kaagad. tsaka kailangan ko magsumikap para maging lawyer ako. ako na si MS. CASSANDRA VALLEJO". nakangiting sambit ni Cassandra "ang layo mo Naman Cass! drawing Lang napuntA Ka run, ahahahha...." natatawang Sabi Ng classmate nya. "ahahahah... tawa Ka Jan ! bahala Ka Jan ! Di Kita tutulungan mag drawing" naiinis na Sabi ni Cassandra " ui, teka Lang Naman , Di Ka Naman mabiro hehehe" pambobolang Sabi Ng classmate nya "bilisan mo na Jan nagaantay na Yung Ma'am natin." wika ni Cassandra natapos na ang klase namin ay dumiretso na ako kaagad Ng bahay Di na ako Sumama SA mga classmates ko para gumawa Ng project mas minabuti nyang SA bahay nalang gawin dahil naisip nyang mas kailangan sya Ng kanyang ate Catherine. pag dating ko SA bahay sila mama, papa, pati si kuya Arnold nandun , mukhang naguusap sila Ng seryoso. "anong ganap?" tanong ni Cassandra "umupo Ka anak may sasabihin raw iyong ate Catherine. "kanina habang natutulog ako nagiisip ako Ng tahimik Kung anong solusyon ang Gagawin mo para mairaos ko ang mga anak ko, ganun din habang pinagmamasdan ko ang mga anak ko habang naglalaro."panimula ni ate Catherine "anong naiisip mong plano ?" tanong ni papa Kay ate. "magtatrabaho ako SA abroad, dahil Kung dito ako magtatrabaho kukulangin Yun ngayung magisa nalang ako magtataguyod SA anak ko." mahinang sinabi ni ate Catherine. walang naisagot agad ang pamilya, dahil gustuhin man nilang pigilan ang anak nya ngunit kailangan din Ng supportang financial ang kanyang mga apo nila. "anak, buo na ba ang disisyon mo ? malalayo Ka SA mga anak mo." nagaalalang tanong Ng kanilang mama "oo, kailangan Kong gawin para SA mga anak ko mama." sagot ni ate Catherine "naiintindihan namin Ng mama mo anak, nagaalala Lang Kami Kasi sobrang layo nun pag namis mo kaagad Yung mga anak mo Di mo sila mayayakap agad agad." ani ni papa "salamat mama, papa, " ngiting may halong lungkot." ang naisagot ni ate ko nanghihina Yung ate ko pero na lumalaban para SA mga anak nya. hanga ako SA ate ko SA lakas Ng loob na kahit ano ay Gagawin nya para SA mga anak nya. Hindi na ako sumagot SA plano Ng ate ko susuportahan ko nalang sya para Kung magtatrabaho sya abroad panatag ang loob nya para SA mga anak nya.