Alciana
HINDI pa rin ako umuuwi. Nagsabi naman na ako sa mga kapatid ko na nasa opsital ako. Akala pa nga nila noong una ay ako ang na-ospital.
“I’m fine.” Nasa may vending machine ako at kumuha ako ng tubig dahil nauuhaw. Binibigyan ako ni Esteban ng pagkain kanina pero hindi rin ako nakakain dahil walang gana.
Masama pa rin ang nagiging tingin ng mga magulang ni Frances sa akin. Maayos na raw ang lagay nito sabi ng doktor. Nagpasalamat ang doktor dahil dugo ko raw ang nagligtas kay Frances. Unfortunately, her parents remained ungrateful.
Wala naman sa akin iyon dahil wala naman akong pakealam sa mga nararamdaman nila.
“Sigurado ka ba? Umuwi ka na. Bakit ba nananatili ka pa diyan? Kung ligtas naman iyong babae ay pabayaan mo na sila.” Kausap ko ngayon si Azriel at siya ang nasa kabil
