FALL IN LOVE WITH THE SINNER(tagalog)

CHAPTER 11

Nag sitayuan ang aking balahibo sa aking batok ng bumulong sya sa akin mula sa likod at nang tignan ko ito ay nakita ko ang ibat ibang emosyon sa kanyang mga magagandang mata ngunit panandalian lamang iyon dahil bigla nalang itong nawala at napalitan ng pag nanasang tingin,kinilabutan ako sa pamamagitan ng pag tingin nya sa akin na tila ba hinuhubaran nya ako sa kanyang isipan.

"pls....iuwi mo na ako." lumuluhang pakiusap ko,natatakot narin ako sa kanya dahil tila paiba iba sya ng ugaling pinapakita nya sa akin.

"no baby you will stay by my side in hell or heaven we always be together,and please stop crying I don't want to punish you in a rough way." pakiusap nito ngunit may diin ang bawat pag kakabanggit na tila ba nag babanta.Umiling ako upang makita nya na hindi ako sangayon sa lahat ng kanyang sinabi simula sa mag sasama kami habang buhay hanggang sa ibibigay nya sa aking parusa.Parusa para saan?parusa dahil nilayuan ko sya? o parusa dahil sa nag daang dalawang taon wala syang parausan,wala syang kinakama.Nakakalungkot man aminin ngunit ayun na ang tingin ko sa aking sarile,isang parausan,pokpok dahil bata palang ako ay nawala na ang pinaka iingatan ng lahat ng babae ngunit kung papapiliin man ako na balikan ang karanasang iyon ay tatanggapin ko parin ng buong buo dahil doon nanggaling ang dalawang tao na ngayon ay mahal na mahal ko.

"hindi mo ako pag mamay ari,wala karing karapatan na saktan ako at higit sa lahat hinding hindi mo makukuha ang pag mamahal na hinih-" hindi kopa natatapos ang aking sinasabi ng ako'y itong sampalin hindi pa sya nakuntento sa isang sampal dahil hinila nito ang aking buhok at sinampal pa ako ng dalawang beses at alam ko na alam nya rin na dumudugo na ang aking bibig dahil sa biglaan kong pagkagat sa aking dila ngunit wala akong nakikitaang awa sa kanyang mga mata,lahat ng emosyon sa kanyang mata ay galit at sakit ang nangunguna.Hindi ko alam kung para saan ang lungkot na kanyang nadarama ngunit mas lalo ako nalito sa galit na emosyon na kanyang pinapakita.Bakit sya galit? wala syang karapatang magalit dahil ako ang dapat magalit ako ang dapat malungkot ako dapat ang mag higanti ngunit sa nangyayari ngayon lahat ng iyon ay bumaliktad.Ako nanaman ang nasasaktan,ako nanaman ang sinasaktan at wala akong magawa at iyon ang aking kinakagalit.

"hey little kitty,I don't need your approval to make you mine and who told you that I can't hurt you? I have ways baby.I.HAVE.WAYS." huling pahayag nya bago ako mawalan ng malay.

Nagising ako na gutom na gutom, feeling ko natulog ako ng isang linggo sa nararamdaman kong gutom pero nawala agad doon ang aking atensyon ng maramdaman ko na parang may sumasakal sa akin at hindi nga ako nag kakamali dahil may bakal na nakapalibot sa aking leeg na naka konekta sa kadenang nakakabit sa gilid ng kamang hinihigaan ko,tila na talaga ako isang hayop sa kanyang ginagawa sa akin.Tumayo ako ngunit panandalian lamang iyon at naupo na ulit,nakaramdam ako ng biglaang hilo kaya nag hintay pa muna ako ng ilang minuto bago ako nakatayo ng maayos,nahihirapan pa ako sa una dahil mabigat sa pakiramdam ang kadenang nakapalibot sa aking leeg ngunit kinaya ko naman,mahaba ang kadena na umabot sa pinto ng kwartong hinihigaan ko kaya walang hirap akong naka punta sa pinto ngunit ganon na lamang ang hinayang ko ng malaman kong naka lock ang pintong aking pilit na binubuksan.

"MISTER......BUKSAN MO'TONG PINTUAN!!" ilang beses pa akong sumigaw ngunit bigo akong may tumulong sa akin kaya na upo nalamang ako sa aking kama,ramdam ko ang sakit ng aking muka at pakiwari ko ito'y namamaga, hindi ko lubos na maisip na magagawa nya sa akin iyon ang saktan ako na tila ba isa akong punching bag at siguro sa sobrang pag iisip ay hinila nanaman ako ng antok kaya nag palamon nalamang ako sa kadiliman ng untin-unting pumikit ang aking mga mata.

Nagising ako sa mahinang tapik sa aking katawan at pag mulat ko ay muka ng demonyo ang aking unang nakita takot akong lumayo sakanya at galit na tinitigan ito.

"Tanggalin mo itong lintik na kadenang iyo sa'kin nasasakal ako....nakakasakal ka na...pls hayaan mona ako." saad ko habang nangungusap ang aking mga mata,tinitigan lamang ako nito at nag buntong hininga na tila ba may mabigat na dala dala.

"I can't baby you are my life,I can't stay alive if you're gone just stay I'll promise I be better I'm not gonna force you if you don't want to do that I will try my best to deserve you." nag mamakaawang pahayag nya at alam kong puro kasinungalingan nalang ang mga iyon,nagawa nya na akong saktan kaya madali na lamang nyang gawin ulit iyon.Kaya umiling iling ako sakanya at tumalikod dahil nasusuklam ako sa isipang sinabi nya lamang iyon upang mapapayag akong manatili sakanya at muntik na akong maniwala doon.

"Ilang beses ko ba dapat sabihin na ayoko sayo....please lang pabayaan mo na ako may pamilya akong nangangaylangan sakin,yung tiya ko,mister pabayaan mona ako." saad ko na naging bulong nalang dahil nag lakad na sya paalis sa kwartong ito ngunit bago nya pa maisara ang pinto tumingin na muna sya sa akin at ngumiti ngunit hindi iyon umabot sa kanyang mga mata.

"Baby I also need you and you'll stay here wether you like it or not." sabay sara nya sa pinto at rinig kopa ang pag lock at kalansing ng susi.

Dalawa't kalahating araw na akong walang kain at miski painumin ay hindi nya magawa sa akin,pinapatatag ko nalamang ang aking sarile dahil naiisip ko ang kambal,kaylangan kopang balikan ang mga anghel ko kaylangan kong alagaan ang sarile ko dahil tiyak na mag aalala ang pamilyang naiwan ko kapag nakita nila ang kalagayan ko ngunit sa nag daang araw tila bumalik nanaman sa kademonyohan ang lalaking nag kulong sa akin dito.Bibigyan nya lamang ako ng pagkain kapag sinunod ko ang pinag uutos nya at hindi ako tanga upang hindi malaman ang gusto nyang ipag utos dahil sa hindi inaasahang pag kakataon narinig kosyang may kausap sa telepono nung nakaraang madaling araw siguro akala nya na natutulog ako kaya wala syang takot na baka may makarinig sa usapan nila at nakuha non ang buo kong atensyon ng mabanggit nya ang pangalan ko at natakot ako ng marealize ko kung ano ang kanilang pinag uusapan.Gusto nya akong buntisin upang may rason sya para hindi ko sya layuan at nito ngalang umaga kinausap nya ako,papakainin daw nya ako basta sundin ko raw ang kanyang ipag uutos at ngayon nga ay pinag iisipan kona ang kanyang alok dahil sa kumakalam kong tiyan at nanghihina kong katawan na tila kapag sumapit pa ang isang araw na wala akong kain ay baka hindi kona makita pa ang dalawang anghel sa buhay ko.Nangangati narin ako dahil sa nag daang araw ay hindi man lang aki makaligo dahil sa kahiluhan dagdag pa ang mabigat na bagay sa aking leeg.

"h-h-hind-de a-ko pwe-deng ma-ma-matay." nanghihinang saad ko habang nakaharap sa pinto nag babakasakaling punasok sya at hindi nga ako nag kakamali dahil rinig ko ang kalansing ng mga susi tanda na may papasok.

"My poor baby....so do you have a answer in my condition hm?" sabi nito habang hinahaplos nito ang aking buhok at nilalagyan ng maliliit na halik ang aking noo.

"T-tubig....penge akong tubig." bulong na saad ko dahil maski ang lalamunan ko ay nagingirot na dahil hanggang ngayon ay hindi parin nadadaanan ng tubig.

"Baby I need your answer first-" hindi kona sya pinatapos at sunod sunod nalang na tumango tanda na pumapayag na ako at dahil doon tila sya nabuhayan ng makuha nya ang gusto nyang sagot.

Unti-unti nang bumabalik ang lakas ng aking katawan dahil pinakain at pinainom nya na ako at wala akong paki kung sa paningin nya ay isa akong patay gutom,ginutom nya ako mahigit tatlong araw kaya binabawi kolang ang lakas na nawala sakin.Nakapag linis narin pala ako ng aking katawan at hirap na hirap ako dahil hanggang ngayon at nakakabit parin sa aking leeg ang letcheng bakal na'to.Hihiga na sana ako upang mag pahinga ng biglang pumasok ang lalaking may ngite sa kanyang muka na kanina pa hindi mabura buda.

"I know you need to rest baby but I can't wait or maybe I can.....Ok maybe tomorrow baby,so ready yourself and goodnight." saad nito sabay halik sa aking noo at tiyaka sya umalis.