Troublemakers

Chapter 1

XAIRA

Pagbaba namin sa harap ng bahay ay napakaraming maids at guards ang nakaabang sa amin. Madaling araw pa Kaya medyo madilim pa ang paligid. Ilang oras rin ang byahe namin.

Kinuha ng mga maids ang maleta ko.

Di ko alam kung ano ang mararamdaman ko nung bumukas ang malaking pinto ng bahay at sumalubong sa akin ay isang napakainit na yakap na napakatagal kong na miss.

“Welcome home, my daughter.”

Yakap ng aking mga mga magulang.

Kahit alam ko kung ano ang totoong rason kung bakit nila ako pinabalik dito ay balewala muna sakin iyon ngayon.

Inilibot ko ang paningin ko at hinahanap ang totoong nais makita ng mga mata ko.

“Your brothers are not here. They don't know you're coming today. They didn't come home yesterday and maybe they will come back tonight. But they have a gift for you. Yaya, take her to her room.” sabi ni Mommy.

Iginiya ako ng isang maid papuntang taas. Habang umaakyat ako sa hagdanan ay di ko maiwasang alalahanin ang ilang taon ng nakalipas na parang kahapon lang. Ang apat na taong ako na tumatakbo pababa sa hagdanang ito habang ang mga kapatid at mga nagbabantay sa akin ay hinahabol ako upang patigilin sa pagtakbo.

Sa hallway ng second floor kung saan ako naglalaro ng mga manika kasama ang mga kapatid ko.

Di ko maiwasang alalahanin lahat ng mga alaala noon dito.

Huminto kami sa harap ng isang Pink na pinto. Naalala ko pa noon na nagawa ko pang sulatan ang pintuang ito ng I'M A PRINCESS tas may drawing pa na stickman na naka gown tas may crown tas may tatlo pang stickman sa gilid. It means ako ang prinsesa nilang tatlo.

I wonder kung ganun parin.

Binuksan ko ang pintuan at tumambad sa akin ang-----

“Anong---Mommy! Daddy! Ano to?” dali daling umakyat sina mommy papunta dito at tiningnan rin ang kwarto ko.

It seems like they also don't know because they are surprised.

“Pfft. So, this is what they said na surprise for their sister, huh.” dad said.

“We don't really know anything about this. They just said that we shouldn't open it until you come back.”

“M-mom.... Do they think----I'm still the Pink Princess?! Gosh mommy! It's all Pink!”

Pink room. Pink bed. Pink carpet. I opened the walk in closet and it's all pink. Even the vanity table is pink. The bathroom and the curtains! I'm okay with it if it's just a baby pink like light pink, peach but this? What's this? Barbie's Dream house?

“I guess they think you're still the princess they knew.”

“M-mom.... Could you please.... Please change it. By the way, where are they?”

“They have just gone out with their friends. They already know that you will see each other again. I told them you're coming back here but we don't know that it's today. Because we are still unsure if you're coming with them or not.” mom said.

“We have a lot to talk about. Let's talk about it over breakfast. Just three of us.” dad said.

“Your brothers are not the same as before. After we separated you, we sent them to States to study our business. While studying there, we didn't know that they became part of such gangs and anything like that.” Dad explained.

“I understand what you're saying dad and I already know. The woman in black told me.”

“Miss Giselle? Wait---I think you've misunderstood anak. What I mean is--” I stopped him.

“Dad. I understand. I really understand that you want me here not because you realize that I'm your daughter and you missed me but to make my brothers behave and do right things, right? Okay I get it.”

“No--” mag eexplain pa sana si Dad pero pinigilan siya ni Mom. Dad sighed and said... “Ganun na nga.”

I knew it! They prioritize my brothers because they are going to inherit their business while I'm a girl who is weak and unable to handle big things!

Ngumiti ako sa kanila at nagpatuloy nalang sa pagkain.

Kahit mabigat ang loob ko sa kanila ay di ko maiwasang mapangiti dahil sa kinakain ko.

How I really miss mom's dishes.

“You're not gonna sleep first? I think you're tired.” mom said.

“You mean---I'm gonna sleep in THAT room?” I emphasize the word 'that.'

“Why? Can't you sleep in a pink room for now?”

“Mom!”

“Alright, alright honey. You can sleep in our room.”natatawa niyang sabi. “You want me or you'll gonna shop for your room?”

“Wala bang online shopping dito?” tanong ko.

“Meron naman but it may take a while bago ma deliver iyon.”

“Alright. I'll gonna go shop after I rest. Bye.” at pumasok na sa kwarto nila para magpahinga.

“Here. You can use that for shopping.” ibinigay niya sa akin ang isang black card.

“Yeah. Thanks.” sumakay na ako sa sasakyan na siyang magsisilbing tagahatid at sundo ko today. May driver of course kasi di naman ako marunong mag drive.

I swear. The first thing I'm gonna buy today is clothes. I don't have a choice but to wear all pink because I didn't bring any clothes from my lola's house kasi sabi ni Miss GISELLE, marami na daw akong damit dito.

She mean pink clothes?! Ugh! And guess what, I'm still wearing thick eyeglasses. I need to kasi.

Kanina nung kinalkal ko yung drawer sa make up set ata yun na may mirror na may drawer tas PINK, may nakita kong maliit na box na may nakalagay na for Baby Sis, I know na para sakin yung kaya binuksan ko at may nakita kong one pair hairpin na pink. Pero cute siya kaya sinuot ko. Infairness, bagay sakin.

Pagdating namin sa mall ay bumaba agad ako ng sasakyan. Pinagtitinginan ako ng mga tao.

Eh sinong hindi? Pink shirt, pink jeans, pink shoes tas makapal na eyeglasses.

Dali dali akong pumasok sa mall at dirediretsong pumunta sa Women's Wear.

“Good afternoon, Miss. What I can do for you?” nilagpasan ko siya at pumunta sa jeans section.

Naghanap ako ng mga pantalon na size ko. Kumuha ako ng marami at isinabit ko iyon sa balikat ko. Pumunta na naman ako sa pangtaas at kuha lang ako ng kuha.

I have taste naman.

Pati mga damit panloob ay kumuha rin ako.

Actually sari saring mamahaling brand ng damit ang binebenta nila dito. May mga ganto ng brand rin ako sa probinsiya. Mamahalin yun ano ka is ang name mga famous ata dito sa lungsod. Gucci, LV ba yun? Basta yung may Blueberry?? Wait---ay Burberry pala. Nakita ko kasi dun sa isang poster. Burberry daw.

May mga sinukat rin ako na hindi ko na tinanggal kasi yun nalang ang susuotin ko.

Pagkatapos ay dinala ko ito sa cashier para bayaran.

“You're gonna take this all ma'am?” tanong nito na para bang nangscascam lang ako. Na para bang di ko kayang bayaran.

“Yes.” nag aalangan pa siya habang pinapunch mga kinuha ko.

“51,864 pesos lahat ma'am. Kasama na yang suot mo.” ibinigay ko sa kanya ang card na ibinigay ni Mommy. Tinanggap niya iyon.

“Ah-ahm...O-okay na po ma'am.” at ibinalik sa akin ang card.

“But I didn't saw you scanned it?” tanong ko.

“D-di napo kailangan ma'am.”

“Why are you stuttering?” tanong ko.

“Y-you don't know ma'am? A-are you a Morferri?” tanong niya.

“Why are you asking?” inilapit ko ang mukha ko sa kanya.

“M-morferris own this mall. Kaya ipapakita mo lang ang card na yan.”

“Ahh. Okay. Pack it all and bring that to my driver outside.” sabi ko. Well, Morferri daw ih.

“Y-yes ma'am. ” Lumabas nako dun at pumunta naman sa shoes store. Para naman itong pink na doll shoes ang mapalitan.

“Good afternoon ma'am. Welcome.” ngumiti ako sa kanya at naglibot para maghanap ng kasya sakin.

“Do you have size 42?” tumango siya sakin at iginiya ako sa mga ganung sizes.

“This is our newest arrival gucci sneakers ma'am. Size 42.” isang color black na sneakers iyon. Sinukat ko at tama lang naman sakin.

“I'll take it.” di ko na iyon pinabalot at sinuot iyon. Marami rin akong kinuha na mga sapatos. Actually lahat sapatos. Walang heels. I don't do heels.

Gaya nung sa isang store ay ipinakita ko lang ang card at pinadala yung mga pinamili ko dun sa driver ko.

I don't do make ups kaya pass. Bumili rin ako ng mga bedsheets, wallpapers, carpet, curtains and others things for my room. Pati cabinets, paints and mirror.

Ngayon di na ako parang si Barbie na nerd na puro pink. Tamang white spaghetti strap too with grey cardigan and blue fitted jeans with black shoes. Di mawawala ang thick eyeglasses at yung hairpin.

Since I think tapos na ako sa mga pinamili ko, pumasok ako sa isang fast-food store. Nag order ako ng isang large fries at isang chocolate sundae. Pinakita ko ang card as payment at tumango naman sila.

Umupo ako sa gilid at tumingin tingin lang sa paligid. I see some people around my age na kasama mga jowa ata nila.

Nagdedate nga sila pero cellphone lang naman ang inaatupag.

I had a cellphone once before pero nasira na. Di ko na pinalitan. What for? Di ko rin naman mahahanap sila kuya kasi Mom and Dad blocked all our connections. Sa pagpapadala naman ay may inuutusan lang sila para ihatid sa amin ang pera. Then in school, may computers naman dun kung may research and I don't have friends to call either.

It's just useless. Tingnan mo sila ngayon. Puro cellphone nalang. Dumating na ang order ko kaya nagsimula na akong kumain.

I dipped the fries into the sundae. Sarap talaga.

Nabigla ako ng may umupo harapan ko. Well, mag isa lang ako sa upuan dahil nasa gilid ako.

Isang lalaki na naka blonde hair tas maputi siya at maraming earrings tas nakangisi habang nakatingin sakin.

Adik ata to?

“Hi beautiful. What's your name?” tanong niya. Beautiful daw? May accent pa ang pagsasalita niya. I think foreigner to.

“I don't talk to strangers.” sabi ko at nagpatuloy sa pagkain ng fries.

“Then should we make an introduction? I'm----” pinutol ko ang sasabihin niya.

“I'm not interested.”

“Woah. But.... I'm interested in you.” then he touched my chin.

Agad ko winaksi ang kamay niya at tiningnan siya ng matalim.

“I don't care.” kinuha ko ang fries at sundae ko bago tumayo doon.

Paalis na ako ng hawakan niya ang kamay ko.

“You can't get out here unless you give me your number.” lumingon ako sa paligid at nakita kong pinagtitinginan na pala kami.

“Bobo ka ba? Sabing wala akong paki.” at tinanggal ang pagkakahawak niya sa kamay ko. Dali dali akong lumabas sa fast food court bitbit parin ang fries ko.

Sinundan niya parin ako at sumigaw pa siya ng security. Kaya hinarang ako ng mga security.

Tiningnan ko siya ng hindi makapaniwalang tingin.

“What do you think you're doing, mister?! ”pagalit kong tanong habang kumakain parin ng fries.

Well ganun talaga.

“You can't escape from me, Miss.” at nakangisi pa.

Maraming tao na ang nakapalibot sa amin kaya medyo nenerbyos nako.

May lumapit sa kanyang dalawa pang lalaki. Yung isa ay golden yellow ang buhok yung isa naman ay green.

Para silang mga adik.

“Why are you causing a scene, bro?”tanong nung golden yellow ang buhok.

“I'm just asking for her number.” at tumingin sakin. Tiningnan ko silang tatlo.

“Para kayong mga adik na nakatakas sa rehab center.” sabi ko.

“What did you say?” pasigaw na tanong nung naka green ang buhok. Di ata to afam. Nakakaintindi ng tagalog ih. Bingi nga lang.

May narinig pa akong mga bulong bulungan.

"Eksena si girl. Para lang mapansin ng Triple X.”

“Oo nga. Lakas ng loob na sumagot.”

“Pa hard to get pa. Tch.”

“Akala mo naman maganda.”

Famous tung tatlo na to?

“Ang sabi ko--” uulitin ko pa sana yung sinabi ko.

“You don't know us? Miss, no one has ever said no to me.” tanong nung blonde ang buhok.

“We can ban you from coming here.”

Nung naka green ang buhok.

“You mess with the wrong person, Miss.”naman nung golden yellow ang buhok.

“Mga bro, pasensya na ha. Pero di ako interesado. Tsaka yang si Kuyang blonde ang nanguna ih. Sabi ko I don't talk to strangers. Tsaka tahimik lang ako dun sa gilid tas bubulabugin niya ako?”

“Pa hard to get ka kasi. Kala mo naman kagandahan. ” nag tagalog na yung naka green!

“I'm sorry but---I have to go now.” tatalikod na sana ako ng harangin ako ng mga security at hinawakan ulit ni kuyang blonde ang kamay ko kaya iwinaksi ko ito at sinipa siya.

“You'll gonna pay for this embarrassment you're doing to me. Remember my name. I. Am. Xyron Morferri.” at tumalikod na sila kasi may tumawag dun kay green head.

W-wait---what?!

“W-waitt lang. You're Xyron?” huminto si Kuyang blonde at ngumisi.

“Yes. Know me? Guess you do.”

“You're Xenon.” at itinuro si Golden Yellow hair. Tumango siyang nakangisi. “And you are Xynon.” at tumango naman si Greenhead.

“You know us? Well, you should also know what we could do.” sabi ni..... k-kuya Xynon.

Parang naiiyak ako. Parang ang bigat ng dibdib ko. Pilit kong pinigilan ang pag tulo ng luha sa mata ko.

“I-i think y-you should be the o-one to know w-what would happen after this.” bulong ko habang tinitingnan silang naglalakad palayo.

Lumabas na ako sa mall at sumakay agad sa sasakyan.

The driver said na didiretso daw kami sa isang restaurant for dinner.

Habang nasa byahe papuntang restaurant ay doon ko binuhos ang luha na kanina pa nakaantabay na lumabas.

How I miss them. I didn't know that they could.....change like that.

They changed.....a lot.

They are not the brothers I knew.

But still..... I'm really happy to see them.

Paghinto ng sasakyan ay pinunasan ko ang mata ko dahil kitang kita ang pamumula nito.

“Bahala na nga.” pumasok ako sa restaurant at wala akong ibang nakitang tao except my family.

“Oh. Andito na pala ang prinsesa natin.”rinig kong sabi ni mommy.

Dahan dahang lumingon ang tatlo kong kapatid at nung nakatingin na sila sa akin ay nilingon ko sila.

I smiled at them----smirk.

“Hi kuyang blonde. We met again.... so fast.” kitang kita sa mukha nila ang pagkagulat.

They were speechless.

“Say hi to your sister, Triple X. What? Don't you miss her?” tanong ni Daddy.

The three is still sitting there while looking at me. Shocked. Still in the process of recovering.

“Oh. You missed her. You're even shocked haha.” napansin kasi NI dad na

Umupo ako sa tabi ni Daddy na nasa harapan nila.

Nakatitig parin sila sa akin. Di parin makapaniwala.

“Ganyan ba ako kaganda para titigan nyo ng ganyan katagal?” walang emosyon kong tanong. Parang medyo naka recover na sila dahil nagbli blink² sila habang nakatingin sakin.

“T-t-tell m-me it's not real.” sabi ni Kuya Xyron.

“C-c-can somebody s-slap me now?” sabi ni Kuya Xyron.

“B-b-baby? I-is that you?” sabi ni Kuya Xenon.

“Tss. Ano ba? Kakain tayo o magtititigan nalang?” medyo galit kong tanong tas umisnab.

Pinaharap ni dad ang mukha ko sa kanya at tiningnan ako.

“Did you.....cry?” umiwas ako ng tingin sa kanila. At nag focus sa pagkain ng pagkain na nasa harap. “Who made you cry? Who? I'll kill him whoever he is!” sabi ni dad.

Inangat ko ang tingin ko sa tatlo then I gave them a glare.

“I-I-I'm sorry. I'm really really sorry, baby sis.” sabi ni Kuya Xyron.

“What? Why? What did you do?” sunod sunod na tanong ni dad sa kanila.

“We saw her at the mall before we came here. We had a little misunderstanding.” pag eexplain ni Kuya Xynon.

“Psh. Little? Tss.” I commented.

“Okay fine. We bullied her at the mall. We're sorry.” sabi ni Kuya Xenon.

“We didn't recognise her. She became so beautiful than before.” sabi ni Kuya Xynon.

Tinaasan ko siya ng kilay at tumawa lang siya.

“Beautiful? I even heard you said `di naman kagandahan' earlier.”

“I-I didn't mean to---”

“Well I didn't recognise you because you looked like an escaped addict patients from rehabilitation center. ”

And that was our first encounter after 12 years of separation. I thought it would be a sweet reunion but---nvrmnd.