ตติยาเห็นเอกนอนหลับบนเตียงทั้งที่ยังใส่ชุดทำงาน เธอเข้าไปนอนข้างๆท้าวคางมอง โน้ตบุ้คยังเปิดหน้าจอค้างบนโต๊ะเล็กหัวเตียง มีแว่นสายตาวางข้างๆ หลับทั้งยังงี้เลยหรือเนี่ย คิก คิก คิก ตติยาโน้มตัวลงจูบหนุ่มน้อย ริมฝีปากแนบปาก เอกลืมตาพรึ่บ ตติยาสะดุ้งผงะหนี เอกลืมตาโพลงด้วยความตะลึง
“นะ นึก นึกว่าหลับแล้ว” ตติยาหน้าแดงจัด
“ผมไม่ได้แกล้งหลับนะ ผมกะพักสายตาจากคอมสัก 15 นาทีเฉยๆ”
ตติยาอ้ำอึ้งเมื่อถูกจับได้ เอกเก้อเขินพลางคิดว่าสาวสวยรุ่นพี่ทำแบบนี้กับเขามากี่ครั้งแล้วเนี่ย เวลาเขาเหนื่อยมักหลับสนิทไม่รู้ตัวซะด้วย แม้เคยเผลอไผลกับตติยาไปบ้างแต่ทุกครั้งเขาเป็นฝ่ายเริ่มก่อน ต่างจากครั้งนี้ที่ตติยาเป็นฝ่ายรุก
เขาหลับตาลงอีกครั้งทำไม่รู้ไม่ชี้ ตติยาขยับลุกจากเตียงแต่โดนจับต้นแขนไว้
“ขอแบบเมื่อกี้อีกครั้งได้ไหม”
“หา.. อะ อะไรนะ”
“ผมขอแบบเมื่อกี้อีกครั้งได้ไหมครับ” เอกหรี่ตามองตติยาแบบกล้าๆกลัวๆ ห
