เด็กผู้หญิงตัวเล็กน้ำมูกยืดใช้มือสกปรกกำขากางเกงของเอก น่าจะเป็นลูกของชาวบ้านแถววัด เอกยิ้มให้อย่างอารมณ์ดี อุ้มขึ้นมาพูดคุย แต่เด็กยังเล็กพูดไม่รู้เรื่องนัก เด็กวัดที่โตพอรู้เรื่องจึงเล่าให้ฟัง
“มันไม่มีพ่อแม่หรอกครับ แม่มันขายตัวจนท้องไม่รู้ใครเป็นพ่อเด็ก ตอนนี้แม่มันติดเอดส์อยู่โรงพยาบาลครับ เจ้าอาวาสจ้างชาวบ้านผลัดกันเลี้ยงวันละ 50 บาท กลางวันก็มาเรียนหนังสือที่นี่ พวกผมก็ช่วยกันดู”
“มีคนรับไปดูทุกคืนหรือคะ ถ้าวันไหนไม่มีคนรับไปล่ะ” ตติยาถาม
“ผมก็เลี้ยงเอง ปูเสื่อกางมุ้งให้มันนอนในกุฏิของหลวงพี่ กุฏินั้นสภาพดีมิดชิดที่สุดแล้ว ถ้าพี่เอกรู้จักใครอยากรับเด็กไปเลี้ยงก็ช่วยมันหน่อยเถอะครับ ตอนนี้มันยังเด็กยังนอนในกุฏิได้ โตกว่าไม่รู้จะให้มันไปนอนที่ไหน” เด็กวัดมีทีท่ากระอักกระอวน
ตติยาน้ำตาซึม เอกรับปากว่าจะถามเพื่อนฝูงให้
“เอกเอารถพี่ไปซื้อของเถอะ พี่อยากอยู่เล่นกับเด็กสักพัก”
เอกสิท
