“พี่เอกจ๋า กิ๊กกลับจากทำงานเห็นกระต่ายมินมินไม่ขยับเลย ฮือ ฮือ ฮือ”
เอกรีบมาแต่เห็นชัดว่ากระต่ายของกิ๊กตายไปนานหลายชั่วโมงแล้ว กิ๊กร้องห่มร้องไห้ยกใหญ่จนโรคหอบหืดกำเริบ เอกต้องโทรปรึกษาท่านรอง
“เอกเอาศพกระต่ายไปฝังใต้ต้นไม้ที่ไหนก็ได้บริเวณบริษัท หาอะไรเป็นสัญลักษณ์ให้รู้ว่าฝังตรงนี้ เก็บกรงกับของไปที่อื่นอย่าให้กิ๊กเห็น” โจรีบมาทันที
“ไม่เอา ไม่เอา ไม่เอา อย่าเอาไปนะ อย่ามาเรียกมินมินของกิ๊กว่าศพด้วย”
โจกอดปลอบกิ๊กเอาตัวบังไม่ให้กิ๊กเห็นศพกระต่ายที่เอกยกออกไป ทั้งปลอบทั้งขู่ให้กิ๊กอาบน้ำกินข้าว แอบโทรหาเจให้รีบมาตอนกิ๊กอาบน้ำ
โจให้เอกกล่อมกิ๊กจนหลับ ส่วนเขาต่อว่าเจในห้องนั่งเล่น
“หนนี้แกผิด ผิดเต็มๆเลย ไม่ใช่ทำไม่ถูกเหมือนหนก่อน แต่ทำผิด” โจตวาดใส่เจ
เจก้มหน้าเงียบ
“คิดยังไงซื้อสัตว์เลี้ยงให้ นิสัยกิ๊กดูแลตัวเองยังไม่ค่อยได้ มีหรือจะดูแลสัตว์บอบบางอย่างกระต่ายไหว เมื่อกี้พี่เช็คแล
