026 ความสัมพันธ์ของรองประธานกับเลขาซิน

1509 Words

โจแทรกตัวลึกเข้าไปในร่างกายของซิน กดกระแทกย้ำเข้าไปจนสุด ร่างเปลือยเปล่าเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อเขม็งเกร็ง เหงื่อหยดลงหน้าอกอวบอิ่มด้านล่าง โจเร่งจังหวะกระแทกแรงและลึกจนซินกรีดร้อง “นายคะ เบาค่ะ ซินเจ็บ” โจยังไม่ผ่อนกลับแรงจังหวะหนักขึ้นเรื่อยๆ จนเขื่อนทะลัก ชายหนุ่มถอนตัวซบหน้าลงหอบหายใจบนไหล่ซิน ซินลูบหลังปลอบ เอื้อมมือรูดถุงยางอนามัยออกจากตัวโจไปโยนทิ้ง “ทานยาก่อนแล้วค่อยนอนนะคะ จะได้ไม่ปวดหัว” เอกสิทธิ์ได้ยินเสียงครางสะอื้น เขารีบเปิดโคมไฟหัวเตียง สาวน้อยที่นอนอีกฝั่งของเตียงส่งเสียงร้องไห้ขยับตัวกระสับกระส่าย เอกเข้าไปกอดปลอบจนเสียงเงียบลงบ้าง เขาหาผ้าขนหนูผืนเล็กชุบน้ำอุ่นเช็ดหน้าเปื้อนคราบน้ำตาให้อย่างอ่อนโยน จนสาวน้อยหลับสนิทอีกครั้ง เอกจึงดึงร่างบางมากอดเอาหัวซบอกตัวเองแล้วหลับตาม ........................................... สิปางเข้าทำงานเช้ากว่าปกตินิดหน่อย เพื่อมาทำอาหารเช้าให้กิ๊กตามที่กิ๊กร้องขอเมื่อวาน เธอเปิดประตูห้องนั่งเล่นเห็นซินใส่ชุดนอนผ้าซาตินสีขาวกำลังทำกับข้าว “จะทำอาหารให้กิ๊กหรือ รอแป๊ปนะ พี่ทำไข่คนอยู่” “คะ ค่ะ” สิปางนั่งรอบนโซฟาด้วยความอึ้ง พี่ซินนอนค้างที่นี่หรือเนี่ย สิปางจ้องมองซินปล่อยผมดำยาวหยักนิดหน่อยเกือบถึงกลางหลัง รูปร่างได้สัดส่วนแนบกับเนื้อผ้า ชุดนอนสั้นเหนือเข่าโชว์ปลีน่องเรียว สายเดี่ยวเห็นไหล่ได้รูปและร่องอกเซ็กซี่สุดๆ โนบราด้วย สิปางกลืนน้ำลาย พี่ซินตอนนี้ดูต่างจากตอนแต่งชุดเลขาสุดเชยมากมาย โจใส่ยีนส์ตัวเดียวเดินออกมาจากห้องนอน เปลือยอกและกล้ามท้องซิกแพค สิปางนึกถึงคำเล่าลือเรื่องภาพหลุด ไม่ได้เกินจริงเลยสักนิด ตอนแรกคิดว่าลือปากต่อปากคนนั้นเพิ่มนิดคนนี้เพิ่มหน่อยเลยเวอร์ โจโอบเอวซินจากข้างหลัง หน้าซุกซอกคอของซิน สิปางเห็นคอของซินเต็มไปด้วยรอยช้ำห้อเลือดน่ากลัว เมื่อคืนคงรุนแรงกันน่าดู “ทำอะไรกินจ๊ะ หอมจัง” คำชมเหมือนชมอย่างอื่นหอมมากกว่าอาหาร “นาย... ไม่เอาน่า มีคนอยู่ด้วย น้องเค้ามองใหญ่แล้ว” “ช่างเถอะ โตแล้ว ไม่ใช่เด็กอย่างยัยกิ๊กสักหน่อย” โจปลายตามองสิปางแวบนึง “อย่างน้อยก็ไปใส่เสื้อสักนิดเถอะค่ะ” “ครับผม” โจหยิบขนมปังใส่เครื่องปิ้ง แล้วเดินกลับไปใส่เสื้อยืดในห้องนอน ท่าทางทั้งคู่ไม่คิดปิดบังความสัมพันธ์เลยสักนิด คนตาบอดยังรู้ว่าสองคนนี้เกินเลยถึงขั้นไหน โจออกมาหยิบกีต้าร์ดีดเพลงเล่นพร้อมดูข่าวจากทีวีไปด้วย สิปางทึ่ง แยกประสาทหูได้ยังไงเนี่ย “สิปางกินข้าวเช้ามารึยังจ๊ะ” ซินถาม “ยังค่ะ” “พี่ทำไข่คนเพิ่มให้นะ จะได้กินข้าวเช้าด้วยกัน” ซินหยิบไข่ในตู้เย็นมาตอกใส่กระทะ “ค่ะพี่” “หาผักอะไรมาเสริมหน่อย เดี๋ยวพี่ไปอาบน้ำก่อนนะคะ” สิปางทำสลัดผักแบบทำให้กิ๊กเมื่อวาน จัดอาหารลงบนโต๊ะ ซินออกจากห้องนอนในชุดทำงานรุ่นป้า ผมเกล้ามวยเรียบตึง คอไร้ร่องรอยคงโป๊ะเครื่องสำอางกลบรอยช้ำ สาวสวยสุดเซ็กซี่เมื่อกี้หายไปไหน สิปางครวญ ยังกะการ์ตูนที่พอถอดแว่นกับใส่แว่นแล้วกลายเป็นคนละคน โจวางกีต้าร์มานั่งกินข้าวพร้อมกัน ซินเดินไปหยิบหนังสือพิมพ์ด้านนอกมาอ่านข่าวไปด้วย บรรยากาศต่างคนต่างกินเงียบกริบ สิปางนั่งตัวแข็งกินอาหารอย่างอึดอัด ประตูห้องเปิดออกพร้อมเสียงเจื้อยแจ้วทำลายความเงียบ บรรยากาศในห้องเปลี่ยนเป็นสดใสทันตา “นายจ๋า” กิ๊กโดดเข้ามากอดเอวโจ พลางเอาหน้าถูไถกับอกของเจ้านาย “เมื่อคืนกิ๊กฝันถึงนายด้วย” “หรือ ฝันว่าอะไร” กิ๊กส่งเสียงงึมงำฟังไม่รู้เรื่องกับอกของโจ โจลูบหัวปลอบเบาๆ พอเดาได้ว่ากิ๊กฝันร้ายเรื่องเดิม ซินย้ายมานั่งข้างกิ๊กช่วยลูบหลังปลอบอีกแรง สิปางมองภาพตรงหน้า ‘ยังกะพ่อแม่ลูก’ “แล้วกิ๊กเป็นอะไรมากไหมครับ” “ม่าย พี่เอกอยู่ด้วย พี่เอกช่วยปลอบ” โจชะงักมือที่กำลังลูบหัว มองหน้ากิ๊กสบตาใสแป๋ว หัวใจโหวงเหวง ลูกแมวน้อยมีคนกอดปลอบตอนฝันร้าย คงอยู่ด้วยกันทั้งคืนถึงได้ปลอบกันได้ กิ๊กไม่ต้องการเขาอีกแล้ว ผู้ชายที่อยู่เคียงข้างแมวน่ารักตัวนี้ไม่ใช่เขา สิปางอึ้งรอบสอง กิ๊กนอนกับเอก ค้างคืนด้วยกันหรือ กิ๊กยังเด็กอยู่เลย ขัดกับภาพลักษณ์แบ๊วๆ คิกขุมาก คิดอีกทีกิ๊ก 17 แล้ว เด็กอายุขนาดนี้หลายคนนอนกับแฟนเป็นเรื่องปกติ เอกก็ทำงานทำการเป็นหลักเป็นฐาน ไม่มีอะไรเสียหายสักหน่อย ไม่เสียหาย..เออ..มั้งนะ ทำไมรู้สึกเหมือนเอกพรากผู้เยาว์วุ้ย “อืม ดีแล้ว มีคนช่วยปลอบตอนฝันร้าย เอกดีกับกิ๊กใช่ไหม” “ใช่ค้า ดีมากเลย” กิ๊กยิ้มแป้น “จานนี้ของกิ๊กหรือ” กิ๊กจ้องอาหารชุดหนึ่ง “ใช่จ๊ะของกิ๊ก ทานเลย” ซินตอบ “กิ๊กเอาเครื่องดื่มอะไรจ๊ะ” สิปางถาม “สาเก” “ไม่ได้ !!!” ทุกคนโวยพร้อมกัน “เอาโอวัลตินก็ได้” กิ๊กทำแก้มป่องด้วยความงอน ........................................... กิ๊กต้องไปติดต่องานบริษัท Talent นำเข้าส่งออกแถวสมุทรปราการ “สิปางขับรถดีๆนะ กิ๊กขี้เมารถ” โจกำชับ “มีเสื้อแจ็คเก็ตในรถไหม เผื่อน้องหนาว” ซินเตือน “เอาขนมไปด้วย ถ้ากลับช้ากิ๊กจะได้มีของกินรองท้องก่อนมื้อเที่ยง” “ระวังพวกแรงงานต่างด้าวแถวนั้นด้วย อย่าให้เข้าใกล้น้อง” “ห้ามน้องกินเหล้าเด็ดขาด” ฯลฯ สารพัดอย่าง โอ๋กันน่าดู สิปางมองกิ๊กกำลังเล่นตุ๊กตากระต่ายบนที่นั่งข้างคนขับ ก่อนหน้าพนักงานทั่วไปนินทาซุบซิบเรื่องเลขาของท่านรองกันสนุกปาก เลขาที่เอาแต่ใจและถูกเจ้านายเอาใจ (อย่างหลังซะมากกว่า) มีอำนาจในบริษัทเกินเลขาขนาดสั่งงานทุกคนได้ ท่านรองก็ให้ท้าย ถ้ากิ๊กถูกร้องเรียนเรื่องสั่งงาน ท่านรองจะสั่งซ้ำด้วยตัวเองอีกครั้งโดยเนื้อหาคำสั่งเหมือนเดิมเป๊ะ พอจับทางได้สิปางถึงรู้ว่า กิ๊กสั่งงานด้วยเหตุผลแต่เหตุผลของกิ๊ก คนอื่นมักไม่เข้าใจและตามไม่ทัน เพราะมักสลับซับซ้อนและเชื่อมโยงทั้งบริษัทรวมถึงสถานการณ์นอกบริษัทด้วย ในขณะที่คนรับคำสั่งคิดภายในขอบข่ายแผนกตัวเองเป็นหลัก หลายครั้งที่กิ๊กวางแผนงานเดียวโดยคิดล่วงหน้าเป็นสิบปี เหมือนหมากล้อมหรือหมากรุกที่วางหมากลงไปตัวหนึ่งก็คิดถึงการวางหมากตัวถัดไปอีกหลายตัวล่วงหน้าไว้ก่อนแล้ว ท่านรองแม้ไม่เข้าใจแผนงาน แต่รู้ว่ากิ๊กได้วิเคราะห์ไว้เป็นอย่างดีก่อนสั่งงานแล้ว จึงยืนตามคำสั่งเดิมโดยไม่ไต่ถาม หลายครั้งที่ท่านรองปรึกษากิ๊กและนำข้อเสนอที่กิ๊กแนะนำไปใช้ ท่านรองถึงได้หวงนักหวงหนา สิปางขำตัวเอง ก่อนหน้าเธอคิดได้ยังไงว่ากิ๊กมีอะไรกับท่านรองจนได้เป็นเลขา งานในความรับผิดชอบตอนนี้เหนือกว่าหน้าที่เลขามากมาย น่าจะเรียกว่าผู้บริหารบริษัทคนหนึ่งด้วยซ้ำไป ดูอย่างตอนนี้สิ บริษัทนำเข้าส่งออกของคุณเจถึงกับมาขอยืมตัวกิ๊กไปเป็นที่ปรึกษาชั่วคราว เลขาอันดับหนึ่งอย่างพี่ซินสิ ทั้งแต่งตัวเชยทั้งหัวโบราณจนได้ฉายาป้าระเบียบ อายุมากกว่าท่านรองหลายปี นึกไม่ถึงว่าจะ... “ปกติกินข้าวเช้าที่ห้องนั่งเล่นกันประจำหรือคะ” สิปางถามไปด้วยขับรถไปด้วย “เปล่าค่ะ พี่ซินกับนายกินที่นั่น กิ๊กกินจากข้างนอกมา” “พี่ซินค้างที่ทำงานบ่อยหรือคะ” “บ่อยค่ะ พี่เค้าทำงานดึก” สิปางตะล่อมถามกิ๊ก รู้ว่าไม่ควรยุ่งเรื่องส่วนตัวของเจ้านาย แต่มันอยากรู้อะ ขอนิดนึงน่า นิดเดียวนะ “พี่เห็นคนในบริษัทเค้าลือกันเรื่อง... เออ... ท่านรอง..” “พี่ซินมีเซ็กส์กับนาย” กิ๊กพูดต่อให้ หนูจ๋า ตรงไปแล้ว พูดอ้อมหน่อยก็ได้ค่ะ “ไม่จริงหรอกค่ะ กิ๊กไม่เคยเห็นนายกับพี่ซินมีอะไรกันเลย” ใสซื่อไปแล้วหนู ใครจะไปทำอะไรให้เห็นกันโต้งๆ เค้าก็ทำตอนหนูไม่เห็นสิคะ เพราะหนูยังเด็กเค้าเลยไม่อยากให้รู้ไง พี่ทำงานไม่กี่วันยังเห็นเลยน้อง เฮ้อ สงสัยถ้าจะหลอกถามกิ๊กไม่ได้ความซะละ ...........................................

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more