034 กิ๊กย้ายไปแผนกต่างประเทศ

1329 Words

เอกใช้มือซ้ายตักข้าวต้มเข้าปาก โจถือของฝากที่เหลือจากประชุม RC มาเยี่ยม “ขอบคุณมากครับ นายซื้อมาทำไมเยอะแยะ เสียดายเงิน” “ไม่เป็นไร ของเหลือจากห้องรับแขกวีไอพีวันนี้” ว่าแล้ว ทำไมใจดีหอบของกินมาให้เพียบ “ผลประชุม RC เอ้ย คือ... ผมคุยกับจิ๋วแล้ว” โจรีบเปลี่ยนคำพูดเมื่อนึกได้ว่าตติยาอยู่ด้วย “จิ๋วเลือกจุฑามาศและสัญญาว่าจะไม่ยุ่งกับตติยาอีก” ตติยาหน้าซีด แม้จะเป็นคนบอกเลิกเอง และตั้งใจตัดขาดจากจิ๋ว แต่พอฟังว่าจิ๋วเลือกจุฑามาศ เธอยังอดเจ็บปวดไม่ได้ “ตติยาดูแลดีไหม” “ดีครับ” “ตอนแรกผมจะจ้างพยาบาลพิเศษวันละ 1500 ตติยาขออาสาเลยให้ตติยาทำไป คิดถูกแล้วที่ให้ตติยาดูแลเอก” ตติยาอึ้งกิมกี่หายเศร้าในฉับพลัน ประหยัดค่าจ้างพยาบาลแล้วยังหักเงินเดือนลางานของเธอด้วย หลอกใช้กันฟรีๆ ชัดๆ “อาหารโรงพยาบาลอิ่มหรือ” โจชะโงกดูข้าวต้ม “ไม่ค่อยอิ่มครับ ผมกินเก่ง แต่ไม่ต้องห่วง ผมกินของเยี่ยม ถ้าไม่พอพี่ตติยาลงไปซื้อเพิ่มให้ด้วย” “ดีแล้ว อย่าสั่งอาหารโรงพยาบาล มันแพง อยากกินให้ตติยาลงไปซื้อข้างล่างให้” โจเปิดกระเป๋าหยิบเงินให้ตติยา 500 บาท “เธออยากกินอะไรก็ลงไปซื้อเอานะ ผมกลับไปทำงานล่ะ” “ข้าวต้มวันนี้โคตรเค็ม” เอกตักข้าวต้มกินต่อ ตติยาหัวเราะคิก “500 แหนะเอก ดีนะพ่อพี่ให้เงินมาหมื่นนึง เงิน 500 เอกออกโรงพยาบาลเราค่อยไปหาสุกี้ MK กินกันดีกว่า” “พอค่าสุกี้หรือ 500 อะ ผมว่าใส่กรอบบูชาเลยดีกว่า ท่านรองอุตส่าห์ควักให้เลยนะ” ........................................... “กิ๊กย้ายไปแผนกต่างประเทศ” โจสั่ง “คะ ?” “ลงไปทำงานแผนกต่างประเทศชั่วคราวแทนเอก” “งานของกิ๊กล่ะค่ะ” “อันไหนค้างอยู่ก็เอาลงไปทำด้วย สิปางเรียกพนักงานหน้าห้องมาช่วยขนเอกสาร” พนักงานแผนกต่างประเทศซุบซิบกันใหญ่ “โดนเด้งมาเปล่าวะ กิ๊กกับท่านรองแล้วดันมีแฟนซ้อนเลยโดนเด้งมาที่นี่” “อาจย้ายมาชั่วคราวแทนเอกจริงๆ ก็ได้” “ข้างบนก็สั่งมาให้เอางานของเอกให้เลขาทำ” “น้องเค้ามาทำงานแทนเอกไง เอ็งก็เอางานไปให้เค้าสิ” “กูไม่กล้า เด็กท่านรองเลยนะเว้ย” “ถ้าไม่ทำ พวกเราต้องทำงานของไอ้เอกแทนมันนะ มึงทำไหวหรือตั้งเยอะ” เกี่ยงกันไปมาจนในที่สุด พนักงานอาวุโสที่ทำงานมานานก็ถูกผลักออกมาให้สั่งงานกิ๊ก พนักงานอาวุโสหยุดยืนตรงหน้าคอกทำงานของเอก กิ๊กกำลังวุ่นวายกับหัวหมุน เอกสารมากมายจนบางส่วนต้องวางบนพื้น “เออ...” จะสั่งงานเพิ่มยังไงดีเนี่ย “มีอะไรให้พี่ช่วยไหมครับ” “ดีเลยค่ะ” กิ๊กหันมายิ้มหวานให้ “แผนกบัญชีคำนวณเงินขาดไป 416 บาท ฝากให้เอาไปแก้ใหม่นะคะ ให้แผนกกฎหมายเขียนสัญญาต่ออายุว่าจ้างศิลปินป้างป้างใหม่ จาก 7 ปีเป็น 5 ปี และเพิ่มค่าปรับผิดสัญญาด้วยค่ะ ฝ่ายสต็อกเบิกเสื้อให้กองถ่ายมหาราชเกินนะคะ ทีมงานที่จะไปถ่ายทำเพชรบุรีมีแค่ 147 คนเอง ทำไมเบิกเสื้อ 153 ตัว งบอาหารกองถ่ายละครหว้านหวานวันวานมากเกินไป กิ๊กตัดงบเหลือวันละ 2500 พอค่ะ แจ้งแผนกบุคคลให้หาพนักงานต้อนรับเพิ่มหนึ่งคน แผนกกฎหมายเพิ่มสองคนสำหรับกฎหมายธรรมดา หนึ่งคนขอเชี่ยวชาญกฎหมายภาษี แผนกต่างประเทศเพิ่มสองคนที่รู้ภาษาอาหรับ หนึ่งคนที่รู้ภาษาเยอรมัน วานพี่เอาไปยื่นให้แผนกและฝากบอกตามกิ๊กบอกด้วยนะคะ ขอบคุณที่ช่วยค่ะพี่ ถ้าพี่ไม่มาถามกิ๊กต้องเดินไปคุยเองละเนี่ย” กิ๊กสั่งยาวเป็นชุดแล้วหย่อนเอกสารใส่มือพนักงานอาวุโสเป็นตั้ง ทับเอกสารที่กิ๊กต้องทำแทนเอกที่พนักงานอาวุโสถือมา “...........” พนักงานอาวุโสหันกลับไปมองหน้าเพื่อนฝูง ทำหน้า ‘เอาไงดีวะ’ “กลับเหอะ อย่าไปใช้งานน้องเค้าเลย” ยิ่งใช้งานยิ่งเพิ่มวุ้ย ........................................... “สิปางเอาแฟ้มนี้ไปส่งให้กิ๊กที” โจยื่นแฟ้มให้ “ซินทำก็ได้ค่ะ” “งานนี้ซินไม่ถนัด ให้กิ๊กดีแล้ว” “ซินไร้ค่ามากเลยหรือคะนาย” ซินส่งเสียงสะอื้น “น้อยใจอะไรอีกล่ะ” “ขนาดกิ๊กลงไปทำงานแทนเอก นายยังต้องส่งงานให้กิ๊กทำ ควบทั้งงานเลขาทั้งงานต่างประเทศ ซินสิ ทำอะไรก็ไม่เป็นเลย” ซินยกผ้าซับน้ำตา สิปางกะพริบตาปริบๆ วันนี้พี่ซินเป็นอะไร “เมนส์มาหรือ” โจถามตรงเป๋ง “อ้า...จริงด้วยค่ะ เมนส์มา” ซินเพิ่งนึกขึ้นได้ “โรค PMS Premenstrual Syndome น่ะ อาการซึมเศร้าก่อนมีเมนส์” โจอธิบายให้สิปางฟัง “ชงโอวัลตินร้อนแก้วโตให้ซินสักแก้ว แล้วค่อยเอาแฟ้มงานไปส่งกิ๊ก” สิปางกลับมาหลังส่งแฟ้มงาน โจวางถุงน้ำร้อนรูปการ์ตูนประคบท้องน้อยให้ซิน “ผมหาของซินไม่เจอ เอาของกิ๊กไปใช้ก่อนนะ” โจคุยกับซินอย่างอ่อนโยน สิปางอมยิ้ม ท่านรองน่ารักจัง “สิปางจองห้องสวีทที่โรงแรมแถวลาดพร้าวมะรืนนี้ให้ผมด้วย ลงรายจ่ายส่วนตัว ไม่ใช่ของบริษัท” “โรงแรมไหน ราคาห้องประมาณเท่าไหร่คะ” โจมองหน้าสิปางสักพัก แล้วทำงานต่อโดยไม่ตอบคำถาม เป็นสัญญาณบอกว่า ‘ทำไม่ได้ก็ไม่ต้องทำ เดี๋ยวทำเองหรือสั่งคนอื่นทำให้’ สิปางจึงได้แต่ยิ้มเก้อๆ “ซินไม่ต้องกังวลว่าตัวเองไร้ค่าหรอก ซินมีค่าเสมอ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นยังมีคนที่ ไร้ค่า กว่าซินอยู่แถวนี้” โจพูดลอยๆ แต่สิปางแทบร้องไห้แทนซิน เพิ่งจะชื่นชมท่านรองว่าน่ารักตะกี้ ปากคอเราะร้ายอีกแล้ว พูดแรงได้อีกค่ะเจ้านาย “ลงไปขอรายชื่อโรงแรมที่กิ๊กเลยจ๊ะ กิ๊กมีข้อมูลโรงแรมในเครือที่คุณดาวเป็นเจ้าของทั้งหมด” ซินแนะนำสิปาง โจฟังแล้วส่ายหน้า สุดท้ายก็ไม่พ้นกิ๊กอยู่ดี ........................................... สิปางลงมาส่งแฟ้มงานให้กิ๊กตอนหกโมงเย็น “อีกแล้วหรือ วันนี้ 4 รอบแล้วนะ กิ๊กยังไม่ได้เริ่มทำงานของพี่เอกเลย” สิปางอยากบอกว่า ‘ให้พี่ช่วยอะไรไหมคะ’ แต่ก็พูดไม่ออก เพราะเธอรู้ว่าตัวเองช่วยอะไรไม่ได้นอกจากเดินส่งเอกสารไปมา “กิ๊กอยากเจอพี่เอก ไม่ได้เจอตั้งหลายวันแล้ว กิ๊กคิดถึงพี่เอก คนอื่นเค้าไปเยี่ยมพี่เอกกัน กิ๊กยังไม่ได้ไปเลย มีแต่งาน งาน งาน ฮือออออ กิ๊กไม่อยากทำงานแล้ว กิ๊กอยากไปหาพี่เอก” กิ๊กพูดไปน้ำตาร่วงไป “เราเอางานไปทำที่โรงพยาบาลไหมคะ เดี๋ยวพี่ขับรถไปส่ง ขากลับพี่มาส่งกิ๊กที่คอนโด ดีไหม” เป็นครั้งแรกที่กิ๊กงอแงแล้วสิปางรู้สึกสงสาร “ดีค่ะ ดี ๆ ไปกันเลย” กิ๊กหยุดร้องไห้ สิปางหอบแฟ้มวิ่งตากฝนไปวางบนรถ “เร็วสิกิ๊ก รีบมา” สิปางตะโกนเรียก “ฝนตก กิ๊กไม่อยากเปียกฝน นายบอกว่าห้ามกิ๊กโดนฝน” นายบอกอย่างงั้น นายบอกอย่างงี้ นายบอกอย่างโง้น โอ๋กันจนเวอร์ถึงได้เอาแต่ใจขนาดนี้ ชายคาที่กิ๊กยืนห่างรถแค่สองเมตรยังเรื่องมาก “ถ้าไม่รีบมา พี่ไม่พาไปหาเอกที่โรงพยาบาลแล้วนะ” สิปางฉุน โดนขู่แบบนี้ กิ๊กเลยรีบวิ่งฝ่าฝนมาขึ้นรถ ...........................................

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more