รู้สึกตัวอีกทีก็ห้าทุ่มกว่า เอกปิดคอม อุ้มกิ๊กมานั่งบนตัก อ่านหนังสือในมือกิ๊กไปด้วย
“กิ๊กโชคดีที่ได้ตำราเก่าพี่เจ พี่เค้าลงรายละเอียดไว้เยอะเลย” เอกจ้องหนังสือ
“คะ ?”
“นี่ไง” เอกชี้นิ้วให้ดู “ปากกาน้ำเงินคือเขียนรายละเอียดเพิ่มเติม ปากกาแดงคือหนังสือผิดหรือข้อมูลเก่า พี่เจเลยเขียนข้อมูลที่ถูกต้องลงไปใหม่”
“พี่เอกเก่งจัง”
“เอกไม่เก่งหรอก พี่เจเก่งกว่าเอกเยอะ เอกเรียนหลังพี่เจ ตำราใหม่กว่า เล่มนี้ตำราเรียนปี 1 ใช่ไหม แสดงว่าประมาณ 15 ปีแล้ว แต่เนื้อหาปากกาน้ำเงินตรงนี้ คาดการณ์การย้ายถิ่นฐานของประชากรจากชนบทสู่เมือง จนประชากรในเมืองมีจำนวนมากกว่าชนบท เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นจริงราว 5 ปีที่แล้วเอง”
“พี่เจวิเคราะห์ล่วงหน้า แม่นยำกว่าหนังสือสินะคะ”
“ใช่แล้ว”
“โห กิ๊กโชคดีจัง เดี๋ยวกิ๊กทำแผนคาดการณ์ราคาน้ำมันล่วงหน้า 1 ปีให้พี่เจตอบแทนดีกว่า เอาแบบแยกราคาแต่ละเมืองที่เรือสินค้าของบริษัทต้องผ่านด้วย เอกมองหน้ากิ๊กแบบนั้นทำไมคะ”
“คิดว่าระหว่างกิ๊กกับพี่เจ ใครวิเคราะห์ความน่าจะเป็นในอนาคตเก่งกว่ากันน่ะ เพราะการวิเคราะห์ราคาน้ำมันล่วงหน้าแบบละเอียดแยกเป็นเมือง มันยากกว่าอัตราการเคลื่อนย้ายถิ่นฐานของประชากรเยอะเลย หนก่อนที่กิ๊กคำนวณอัตราการแลกเปลี่ยนเงินดอลลาร์กับยูโรหลังประกาศ QE ส่งมาแผนกต่างประเทศก็แม่นยำมากนะ แม่นกว่าบทวิเคราะห์ที่ซื้อจากต่างประเทศอีก คนในแผนกใช้การวิเคราะห์ของกิ๊กเป็นหลักเลย”
“เอ๋ ?” กิ๊กกะพริบตาปริบๆ
“คืนนี้เอกนอนเตียงเดียวกับกิ๊กได้ไหม”
กิ๊กทำท่าอึดอัดใจ
“นอนเฉยๆ เหมือนสมัยเรายังเด็กไง เวลากิ๊กฝันร้ายเอกจะได้ช่วยปลอบ รับประกันไม่ข่มขืนกิ๊กแบบพระเอกหนังช่องหลายสีแน่”
กิ๊กหัวเราะคิก “ก็ได้ค่ะ”
เอกใส่เสื้อยืดกางเกงยีนส์เข้านอน
“พี่เอกจะใส่ชุดนี้จริงอะ”
“จ้า ชุดนี้แหละ กิ๊กจะได้มั่นใจว่าปลอดภัย”
เอกนอนตะแคงให้กิ๊กหนุนแขน กิ๊กซุกตัวโอบเอวเอกหลับพริ้ม
...........................................
ตีสี่ โจโทรหานักสืบอีกครั้ง
“ออกมาจากห้องรึยัง”
“ยังเลยครับ ผมว่าคุณนอนก่อนเถอะครับจะเช้าแล้ว ถ้าออกมาเรารีบโทรไปรายงานแน่นอนครับ”
โจกำมือถือแน่น เอกอยู่ในห้องกับกิ๊กทั้งคืนจนเกือบเช้ายังไม่ออกมา โจปวดหัวแปลบขึ้นมาอีก จึงตัดสินใจเขียนโน้ตบอกซินว่าห้ามปลุก คว้ายานอนหลับมากินแล้วเข้านอน
...........................................
หกโมงเช้า เอกสิทธิ์ตื่นก่อน
“ขออีก 5 นาที งึม งึม งึม” กิ๊กยังงัวเงีย
“เดี๋ยวพี่โทรมาปลุกตอน 7 โมงนะจ๊ะ พี่ไปทำงานก่อนนะ”
เอกหอมแก้มสาวน้อยขี้เซาฟอดใหญ่ ก่อนออกไปทำงานอย่างร่าเริง
กิ๊กเดินเข้าห้องทำงานก่อนแปดโมงเช้า
“นายละคะ ?”
“ยังไม่ตื่นจ๊ะ เขียนโน้ตว่าห้ามปลุก คงไมเกรนกำเริบอีก” ซินตอบ
“น้องกิ๊กทานอะไรมารึยังจ๊ะ” สิปางถาม
“นิดหน่อยค่ะพี่ ถ้าได้อีกก็ดี”
“เอาอะไรดีจ๊ะ เดี๋ยวพี่ไปซื้อให้”
“แมคโดนัลด์ชุดเล็กค่ะ”
“พอเลย กินแต่ของแบบนี้ นานๆกินทีได้ ไม่ใช่กินทุกวันนะคะ” ซินเบรก
“ข้าวต้มหรือโจ๊กไหมจ๊ะ” สิปางแนะนำ
“ไม่อาวววว กิ๊กจะกินอาหารฝรั่ง”
สิปางเริ่มหนักใจ เธอเป็นผู้ช่วยเลขาหรือพี่เลี้ยงเด็กกันเนี่ย
“สิปางทำอาหารเป็นไหม” ซินถาม
“เป็นค่ะ”
“ทำไส้กรอกไข่ดาวในห้องนอนให้กิ๊กกินละกัน ของในนั้นเอามาทำกินได้หมด” ซินสั่ง
“ค่ะ”
เพิ่มตำแหน่งแม่ครัวอีกอย่าง สิปางคิด สิปางทำไส้กรอกอบ ไข่ดาว สลัดผักถ้วยเล็ก
“อร่อยๆ พรุ่งนี้พี่สิปางทำให้อีกได้ไหมคะ” กิ๊กตักอาหารเข้าปาก
“ได้ค่ะ” สิปางยิ้มฝืดๆ เธอเป็นพี่เลี้ยงเด็กจริงด้วย
โทรศัพท์บนโต๊ะท่านรองดังขึ้น
“พี่สิปางโอนสายมาเบอร์ 2 เลยค่ะ เบอร์ 1 โต๊ะพี่ซิน เบอร์ 2 โต๊ะกิ๊ก”
สิปางรีบวิ่งไปโต๊ะท่านรอง โอนสายมาโต๊ะกิ๊ก
“กนกกรค่ะ... เพลงโฆษณานะคะ... ได้ค่ะ... ซื้อเพิ่มอีกเพลงนะคะ... เพลงที่สองกิ๊กลดให้10% .. ลดมากกว่านี้ไม่ไหวค่ะ... เอางี้นะคะ นักร้องมีคิวคอนเสิร์ตสองเดือนข้างหน้า คุณเอาป้ายโฆษณาขนาดไม่เกิน 10x5 เมตรหนึ่งป้าย ป้ายเล็ก 120x240 ซม. 5 ป้าย มาวางได้ฟรีค่ะ” กิ๊กคุยไปด้วยจดลงกระดาษไปด้วย
“พี่สิปางพิมพ์จดหมายตามนี้ กอปปี้ 3 แผ่น ส่งให้แผนกอีเวนท์ แผนกบัญชี แผนกกฎหมายนะคะ ติดต่อฝ่ายช่างให้เอาโทรศัพท์มาลงโต๊ะพี่สิปางด้วยนะคะ”
“ฝ่ายช่างติดต่อยังไงคะ”
“เบอร์ภายใน 6357 ค่ะ”
ซินผ่านโต๊ะกิ๊กเห็นรอยช้ำที่คอ
“กิ๊ก ปล่อยผมลงเถอะ” ซินเข้ามาเตือน
“ทำไมคะ”
“เอาเถอะน่า พี่บอกก็ทำเถอะ”
กิ๊กดึงยางมัดผมออก สะบัดผมให้ลงมาเคลียไหล่ปิดคอ
...........................................
โจออกจากห้องนอนเกือบเที่ยง
“มีงานอะไรบ้าง”
“นี่ค่ะ” กิ๊กหอบแฟ้มเอกสารไปวางบนโต๊ะ “กิ๊กจัดการให้บางส่วนแล้ว”
“โฆษณาชิ้นนี้ขอซื้อเพลงไหนเพิ่ม กิ๊กล็อกเพลงนั้นไม่ขายให้โฆษณาอื่นสัก 6 เดือนนะครับ”
วันนี้กิ๊กปล่อยผมดูสาวขึ้น โจหรี่ตามองคอขาวนวล
“เข้ามาใกล้ๆ สิ”
กิ๊กเดินไปชิดโจ ก้มหน้ามองเอกสาร โจมองรอยช้ำที่คอกิ๊ก ลมหายใจสะดุดกึก ยื่นมือปัดผมกิ๊กออก ใช่รอยจูบจริงๆ โจใจหายวาบ
“อะไรหรือคะ ?”
“กิ๊กจัดการต่อละกัน พี่ปวดหัวขอไปพักในห้องนอนอีกสักชั่วโมง”
“ผมขอยุติการจ้างครับ เงินงวดสุดท้ายจะโอนให้ภายในสามวัน” โจโทรหานักสืบ
นักสืบแอบเซ็ง งานง่าย เงินดี จ่ายตรงเวลา แต่อย่างว่า เด็กมันอยู่ในห้องสองต่อสองกันทั้งคืน คงไม่มีอะไรต้องสืบมากกว่านี้แล้ว
พักเที่ยง กิ๊กป้อนข้าวโจเหมือนเดิม โจมองหน้ายิ้มแย้มไร้เดียงสาอย่างเจ็บปวด
“นายคะ อ้าม อ้าปากสิ”
โจได้แต่ฝืนยิ้มตอบและอ้าปากรับข้าวที่ป้อน คงได้เท่านี้ละนะ สิ่งที่ลูกน้องผู้ภักดีคนหนึ่งจะให้กับนายเหนือหัว หยุดความสัมพันธ์ไว้แค่นี้ เขาก็ได้ลูกน้องแสนฉลาดและซื่อสัตย์ระดับที่เจ้านายทั่วไปหาลูกน้องแบบนี้ยากนัก
“พี่สิปาง โทรหาแผนกบุคคลขอเอกสารพนักงานใหม่ทั้งหมด กิ๊กจะทำเรื่องว่าใครผ่านโปรบ้าง”
“เบอร์อะไรคะ”
“เฮ้อ... 1003 ค่ะ อย่างน้อยเบอร์ภายในบริษัทพี่ควรจำให้ได้นะคะ” กิ๊กถอนหายใจ
สิปางอยากร้องไห้ ใครจะไปจำได้
ซินเดินมาหาสิปาง
“ไปขอซีร็อกเบอร์โทรจากพนักงานหน้าห้องมาเก็บไว้กับตัวสิคะ เวลากิ๊กให้ติดต่อจะได้ดูจากกระดาษ”
“ขอบคุณค่ะพี่ซิน” นางฟ้ามาโปรด พี่ซินใจดีเหลือเกิน
โทรศัพท์โต๊ะของสิปางดังขึ้น
“พากิ๊กไปนอนเตียงเล็กในห้อง รอให้หลับแล้วค่อยออกมา อีกชั่วโมงค่อยกลับไปปลุก” เสียงผู้ชายผ่านมาตามสาย
สิปางหันไปมองกิ๊กสัปหงกคาโต๊ะ เธอจูงมือกิ๊กพาไปนอน เด็กจริงๆ ต้องนอนกลางวันด้วย
“พี่จ๋า กิ๊กอยากกอดตุ๊กตา”
สิปางหยิบตุ๊กตาให้
“ตุ๊กตาไม่หอม กิ๊กจะเอาหอมๆ”
“ท่านรองคะ กิ๊กอยากได้ตุ๊กตาหอมๆ ท่านรองช่วยฉีดน้ำหอมให้หน่อยได้ไหมคะ” สิปางอุ้มตุ๊กตาออกมาหาโจ
โจกระแทกปากกาบนโต๊ะ จ้องหน้าสิปาง เล่นเอาเธอขนลุก
“คุณสิปางครับ ผมจ้างคุณมาเป็นผู้ช่วยกิ๊ก เรื่องแค่นี้คุณทำไม่ได้จนต้องมารบกวนผม ผมจะจ้างคุณมาเพื่ออะไรครับ กิ๊กอยากได้ตุ๊กตาหอม คุณก็หาน้ำหอมมาฉีดสิ ถ้าไม่มีก็ลงไปซื้อข้างล่าง ร้านค้าข้างล่างมีน้ำหอมขายตั้งหลายสิบร้าน ใบเสร็จเอามาเบิกได้ คุณไม่ต้องควักเงินตัวเองสักบาท ต้องให้ผมสอนทุกขั้นตอนหรือไง”
“ค่ะ ขอโทษค่ะ” สิปางน้ำตาซึม
เธอหยิบน้ำหอมจากกระเป๋าตัวเองมาฉีดใส่ตุ๊กตา
“ม่ายชอบกลิ่นนี้” กิ๊กงอแง
“วันนี้กลิ่นนี้ไปก่อนนะคะ พรุ่งนี้พี่จะหากลิ่นหอมๆที่กิ๊กชอบให้ นะจ๊ะคนดี๊คนดี”
“ตอนกิ๊กหลับ พี่สิปางช่วยหาข้อมูลโครงสร้างกองทุนน้ำมันของมาเลเซียให้ด้วยนะคะ”
“คะ อะไรนะคะ โครงสร้างกองทุนอะไร ???”
“ช่างเหอะ เดี๋ยวกิ๊กตื่นแล้วหาเอง งึม งึม งึม” กิ๊กส่งเสียงงึมงำตอบอย่างคนง่วงนอน
สิปางรอจนกิ๊กหลับจึงเดินออกจากห้อง
“กิ๊กชอบกลิ่นมะลิ เลือกซื้อคุณภาพดีหน่อย ราคาแพงช่างมัน” โจเอ่ยขึ้น
“ค่ะ ท่านรอง”
“เอาเอกสารแผนกบุคคลมาให้ผมดูด้วย” โจเปิดดูแล้วดึงประวัติออกมาสามคน “ที่เหลือส่งให้แผนกบุคคลจัดการได้เลย”
สิปางพยายามหาโครงสร้างกองทุนน้ำมันของมาเลเซียตามคำสั่ง แต่หาแทบไม่ได้เลย ข้อมูลน้อยนิดที่พบในอินเตอร์เนตก็เป็นข้อมูลเก่าหลายปีก่อน
...........................................