009 แม่อนุญาตให้กิ๊กมีแฟนค่ะ
1280 Words
“กิ๊กฝันร้ายอีกแล้วหรือ” เอกสิทธิ์เห็นขอบตาแดงก่ำของกิ๊ก
“อืม พี่เอกล่ะ ยังฝันอยู่อีกไหม”
“ก็ฝันนะ แต่นานๆที ตั้งแต่ไปเรียนเมืองนอกก็แทบไม่ฝันเลย ช่วงหลังอารมณ์ก็แนว ฝันเห็นซอมบี้ในหนัง ไม่ได้น่ากลัวเหมือนตอนเด็ก”
“คงเพราะกิ๊กตายทรมานมั้ง” กิ๊กพูดพลางตักข้าวผัดกล่องโฟมเข้าปาก
“โห ตลก ถ้าอย่างกิ๊กทรมานเพราะนายทิ้งไปทำศึก อย่างเอกโดนนายฆ่าจะเรียกว่าอะไร ฮ่า ฮ่า ฮ่า”
“พี่ว่ากิ๊กติดนายมากไป เลยฝันแต่เรื่องนี้มากกว่า” เอกโอบไหล่กิ๊ก
“จะว่ากิ๊กยังเด็กงั้นสิ”
“ก็จริงไหมล่ะ เดินตามนายต้อยๆอย่างกะลูกแหง่ อะไรก็นายจ๋า นายจ๋า”
กิ๊กหน้างอ
“เปลี่ยนมาติดพี่บ้างก็ได้ เวลาฝันร้าย พี่จะกอดปลอบให้หายเอง”
กิ๊กหน้าแดง ก้มหน้าลงด้วยความเขิน กลับมาเจอกันอีกครั้ง เอกเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น ผ่านประสบการณ์มามาก จากเพื่อนสนิทสมัยกิ๊กเริ่มทำงานใหม่ๆ กิ๊กมองเอกว่าเป็นผู้ชายมากขึ้น คุยกันถูกคอทำให้กิ๊กสบายใจ
“พี่เอกเอาข้าวผัดอีกไหม ของพี่หมดไวจัง แบ่งของกิ๊กไปสิ”
“กิ๊กกินอิ่มหรือ”
“อิ่มค่ะ กิ๊กกินไม่เยอะ”
“ป้อนหน่อยสิ” เอกอ้าปาก
กิ๊กตักข้าวผัดป้อนให้ทีละคำ
หัวหน้าแผนกต่างประเทศกับกลุ่มเพื่อนของเอกแอบมอง
“โห ไอ้เอก สอยของสูง”
“เฮ้ย เอกมันก็เนื้อหอมมีสาวมาชอบตรึม กิ๊กซะอีกหน้าตาธรรมดา แทบไม่มีคนจีบ”
“เออก็จริง กิ๊กคุยอะไรกับใครไม่ค่อยรู้เรื่องด้วย มีแต่เอกนี่แหละที่คุยถูกคอ”
“สาวของเอกสวยทั้งนั้น พนักงานใหม่คนนั้นชื่อไรนะ ตติยาหรือไงเนี่ย ชอบมาคุยกับเอกบ่อยๆ สวยยังกะดารา”
“คนนั้นไม่ใช่มั้ง แค่เพื่อนกัน ผมเห็นวันก่อนเดินควงหนุ่มหล่อลากดิน ตัวสูง หุ่นดีโคตร”
“เพื่อนท่านรองใช่ปะ คุณจิ๋วมีเมียไม่ใช่หรือวะ”
“อ้าว ยังไงละเนี่ย ผมเชียร์เอกกับกิ๊กนะ เหมาะกันดี อัจฉริยะทั้งคู่”
“ผมด้วย ดูป้อนข้าวกันสิ หวานน่ารักเชียว”
เอกถอนหายใจ “เฮ้อ จะแอบมองทั้งที นินทากันเสียงดังขนาดนี้ ยังกะกลัวพวกเราไม่ได้ยิน”
“พี่เอกจีบสาวหลายคนจริงหรือคะ” กิ๊กยิ้มเอียงอาย
“หลายคนอะไร เพื่อนกันทั้งนั้น มาขอให้พี่ช่วยเรื่องงาน พี่จีบอยู่คนเดียวแหละ”
“ก็พี่เอกทำงานเก่งอะ คนไหนหรือคะที่พี่จีบอยู่ กิ๊กรู้จักไหม”
“รู้จักมั้ง อยู่แถวนี้แหละ”
“สวยแบบเพื่อนพี่เค้าคุยกันรึเปล่าคะ”
“หน้าตาธรรมดา ตาคมเหมือนแมว ตัวเล็กๆ แต่พี่ชอบ นิสัยน่ารัก ถ้าขอคบด้วยจะได้ไหม”
“ไม่ทราบสิคะ ต้องถามนายก่อน” กิ๊กก้มหน้างุด
“เค้ามีแต่ขอพ่อขอแม่ กิ๊กนี่ต้องขอเจ้านาย ฮ่า ฮ่า ฮ่า”
...........................................
กิ๊กเดินเที่ยวห้างกับครอบครัว แม่ดาวเลือกเครื่องประดับทาบบนข้อมือลูกสาว
“ทับทิมล้อมเพชรนี่ก็สวยนะ เหมาะกับกิ๊กเลยลูก เอาไหมคะลูก แม่ไม่เห็นลูกใส่เครื่องประดับเลย”
“นายไม่ให้กิ๊กใส่ค่ะแม่ นายบอกอันตรายเวลาเดินกลับบ้านคนเดียว”
“นั่นสินะ กรุงเทพไม่เหมือนเชียงใหม่ อยู่ที่นี่เหงาไหมลูก มีเพื่อนบ้างไหม”
“อืม...” กิ๊กคิดนิดนึง “มีแต่เพื่อนร่วมงานค่ะ กิ๊กทำแต่งานแทบไม่ได้ออกไปไหน วันหยุดถ้าไม่นอนพักอยู่ในห้อง นายก็ให้เข้าคอร์สเรียนเสริมบ้างอะไรบ้าง”
“มีคนมาจีบบ้างไหมจ๊ะ” ขิมถาม
“อือ น่าจะมีนะคะ เหมือนจะมีคนนึง”
“ตกลงมีหรือไม่มี”
“กิ๊กไม่แน่ใจ ว่าเค้าจีบจริงหรือแค่แซวเล่นน่ะค่ะ”
“ถ้าจีบจริง กิ๊กจะเป็นแฟนเค้าไหม” แม่ถาม
“คงต้องถามนายก่อนค่ะ ถ้านายอนุญาต กิ๊กก็อยากลองคบดูนะคะ กิ๊กยังไม่เคยมีแฟนเลย”
เฮ้อ ทั้งครอบครัวถอนใจ นายอีกแล้ว
“แม่อนุญาตตอนนี้เลยค่ะ”
“แต่นาย...” กิ๊กอึกอัก
“ระหว่างพ่อแม่กับเจ้านาย ใครสำคัญกว่ากันจ๊ะ เรื่องนี้ก็เรื่องส่วนตัว ไม่เกี่ยวกับเรื่องงาน แม่อนุญาตให้กิ๊กมีแฟนได้ คุณโจมีสิทธิ์อะไรมาห้ามกิ๊ก” แม่ดาวเสียงเข้ม
“มะ แม่สำคัญกว่าอยู่แล้วค่ะ” กิ๊กรีบตอบเอาใจ
“พี่ไม่อนุญาต เด็กวัยเรียนไม่ควรมีแฟน ทำงานหาเงินเลี้ยงตัวเองก็ยังไม่ได้ จะรีบมีอะไรตอนนี้” ขิมหวงน้องสาว
“กิ๊กทำงานแล้วนี่ หาเลี้ยงตัวเองได้แล้ว” กิ๊กแย้ง
เออ ลืมไป เงินเดือนดีด้วยวุ้ย สูงกว่าตรูอีก
“พ่อครับ พ่อยังไม่อยากให้กิ๊กมีแฟนใช่ไหมครับ” ขิมเริ่มหาตัวช่วย
“ใช่ พ่อว่ากิ๊กยัง...” ลักษณ์เหลือบไปเห็นภรรยาทำหน้าดุจ้องมา “พ่ออนุญาตลูก พ่อเห็นด้วยกับแม่ อายุเท่ากิ๊กมีแฟนกันถมไป”
“อ้าวพ่อ ซะงั้น” ขิมโวยวาย
“ลูกขิมคะ แม่อนุญาต ลูกขิมเป็นแค่พี่ชาย แม่เป็นแม่ ลูกมีปัญหาอะไรหรือคะ” ดาวเสียงเย็นยะเยียบ
“ครับแม่ ตามแต่แม่ต้องการเลยครับ ลูกไม่กล้ามีปัญหาครับ” ขิมกลืนน้ำลายลงคอ ขนาดพ่อยังไม่กล้ามี ลูกจะกล้ามีได้ยังไง ขิมต่อในใจ
“เครื่องออกกี่โมงเนี่ย กรุงเทพรถติดด้วย เดี๋ยวตกเครื่อง” ลักษณ์เบี่ยงประเด็นห้ามทัพ
“ยังพอมีเวลาทานข้าวสักชั่วโมงครับ” ขิมตอบ
“เราไปหาทานแถวสนามบินดีกว่าไหม แม่กลัวตกเครื่อง”
“ก็ดีครับ”
“กิ๊กจะไปไหนต่อลูก กลับห้องเลยรึเปล่า” แม่ดาวถาม
“เข้าออฟฟิศไปทำงานต่อค่ะ”
“ทำงานต่ออีกหรือลูก 2 ทุ่มแล้วนะคะ” แม่ดาวถามอย่างห่วงใย
“แถบยุโรปช่วงบ่ายเองค่ะแม่ เผื่อทางนั้นส่งอีเมล์หรือติดต่องานมา ตอนบ่ายกิ๊กก็แอบหลับไปหน่อยละ”
“ตามใจค่ะลูก ห่วงสุขภาพตัวเองด้วยนะคะ”
...........................................
“ทำไมแม่ยอมให้กิ๊กมีแฟนล่ะครับ ผู้ชายที่กิ๊กเล่าก็ไม่รู้จะจีบจริงรึเปล่า” ขิมถามระหว่างขับรถ
“แม่ว่ากิ๊กติดเจ้านายมากไปค่ะ ถ้ามีแฟนคงดีขึ้นบ้าง เหมือนจุฑามาศลูกน้องเก่าของคุณไงคะ รายนั้นเกาะติดคุณไม่ยอมปล่อยเลย มาเฝ้าหน้าห้องนอนทุกคืน พอมีแฟนถึงได้ห่างไปบ้าง”
ลักษณ์สะดุ้งเฮือก ทำไมมาแว้งกัดทางนี้ได้หว่า ขิมกลืนน้ำลาย ดีนะ แม่ยังไม่รู้ว่าพ่อกับจุฑามาศติดต่อกันประจำผ่านมือถือของเขา
“ผู้ชายที่มาจีบกิ๊ก แม่คิดว่าจีบจริง” ดาวอ้ำอึ้งสักพัก “คือ..กิ๊กก็ไม่ใช่คนสวยนะคะ คงไม่มาจีบเล่นเพราะหน้าตาแน่ๆ”
ลักษณ์กับขิมพยักหน้าเห็นด้วย
“ถ้าเป็นคนเจ้าชู้จีบดะไปทั่ว กิ๊กคงไม่พูดว่า ‘อยากลองคบดู’ แม่คิดว่ากิ๊กคงมีใจให้บ้างน่ะค่ะ”
“ถ้ามันนิสัยแย่หรือมาหลอกกิ๊ก” ขิมแย้ง
“กิ๊กไม่ใช่คนโง่นะลูก น้องเป็นคนฉลาด ลูกรู้เรื่องนี้มากกว่าแม่ด้วยซ้ำ ยังมีคุณโจคุณซินช่วยดูแลอีก แม่ไม่ห่วงค่ะ”
“น้องเพิ่ง 17 เอง” ขิมไม่ยอมแพ้
“ตอนแม่ถวายตัวยังอายุไม่ถึง 15 ปีเลยลูก”
“นั่นร้อยปีที่แล้วนะครับแม่”
“แม่จบ ม.ปลาย แต่งงานกับพ่ออายุยังไม่ถึง 20 ปีเลย”
“............” ขิมจนปัญญาเถียง
ไอคิวเขาสูงกว่าแม่อย่างไม่ต้องสงสัย แต่เถียงทีไรแพ้ทุกทีสิ ให้ตายเหอะ
...........................................
- Writer
