021 ผู้ช่วยเลขาคนใหม่ของกิ๊ก

1525 Words
โจเรียกกิ๊กมาคุยเรื่องเรียน “กิ๊กคิดดีแล้วหรือว่าจะไม่เรียนภาคปกติ พี่อยากให้กิ๊กมีประสบการณ์เหมือนคนวัยเดียวกัน เนื้อหาที่เรียนก็อีกเรื่อง พี่คิดว่ากิ๊กเก่งกว่าอาจารย์บางคนด้วยซ้ำไป แต่อยากให้กิ๊กรู้จักระบบ มีเพื่อน มีกิจกรรม เรียนรู้สิ่งแวดล้อมทั่วไปในรั้วมหาวิทยาลัย” “กิ๊กอยากทำงานค่ะ” “เอาแบบนี้ กิ๊กเรียนภาคปกติก่อน เลิกเรียนก็มาทำงานบริษัทเหมือนเดิม ถ้าไม่ชอบค่อยลาออกย้ายไป ม.สุโขทัย สอบอย่างเดียว ทำงานเต็มเวลา ดีไหม” กิ๊กพยายามนึกภาพตัวเองแต่งชุดนักศึกษามีเพื่อนวัยเดียวกัน เธอมีเพื่อนวัยเดียวกันคือเอกคนเดียว ไม่ใช่แนวเพื่อนนักศึกษาเหมือนคนอื่นด้วย “ก็ได้ค่ะ เรียนภาคปกติก่อน สักปีถ้ากิ๊กไม่ชอบค่อยลาออก กิ๊กอยากเรียนจุฬา นั่ง BTS จากบริษัทสะดวกดีค่ะ” ในใจกิ๊กคิดว่าอยากเรียนที่เดียวกับนาย อยากรู้จักนายมากขึ้นจากมหาวิทยาลัยที่นายเคยเรียน “อยากเรียนด้านไหน” โจถาม “รัฐศาสตร์ค่ะ” “ทำไมเลือกคณะนี้ พวกบริหารธุรกิจ นิเทศ หรืออักษรศาสตร์ น่าจะใช้กับการทำงานมากกว่า” “บริหารธุรกิจทำงานเอาได้ความรู้และประสบการณ์มากกว่าค่ะ” โจพยักหน้า “นิเทศตรงกับบริษัทเราก็จริง แต่นายก็รู้ กิ๊กห่วยแตกเรื่องพวกนี้แค่ไหน ร้องเพลงยังไม่เป็นเพลงเลย กิ๊กไม่ชอบแนวนี้ด้วยค่ะ” โจเห็นด้วย ใช้วางแผน บริหารงาน การเงิน ติดต่อลูกค้าได้ พอใช้ให้เลือกเพลงหรือวิจารณ์หนัง เละทุกที “อักษรศาสตร์เรียนด้วยตัวเอง เข้าคอร์ส หรือซัมเมอร์ต่างประเทศ สะดวกกว่าค่ะ ยิ่งไปเรียนประเทศต้นทางได้ผลกว่าด้วย” โจเคยส่งกิ๊กไปเรียนภาษาระยะสั้นที่ยุโรป ได้ผลกว่าจริงๆ เพราะกิ๊กเรียนรู้ไวมาก “กลุ่มผาแดงเก่งเรื่องนี้กันหลายคน ส่วนใหญ่เรียนการเมืองการปกครองหรือทหารทั้งนั้น สิ่งที่กิ๊กเรียนรู้มาก็เป็นพันปีแล้ว กิ๊กอยากเรียนรู้เรื่องระบบการปกครองปัจจุบันบ้าง” “งั้นรัฐศาสตร์จุฬานะ พี่จะให้เจมาเป็นที่ปรึกษา” ........................................... สิปางถูกเรียกตัวไปห้องรองประธาน “คุณย้ายมาเป็นผู้ช่วยเลขาให้กิ๊ก ทำงานห้องนี้ นั่งข้างโต๊ะทำงานของกิ๊ก คุณมีรถใช่ไหม เอามาทุกวันเผื่อกิ๊กจะไปไหนคุณจะได้ขับไปส่ง ผมจะกันที่จอดบริษัทให้หนึ่งที่ ค่าน้ำมันทำเรื่องเบิกได้ ค่าใช้จ่ายอื่นเอาใบเสร็จมาเบิก ผมให้เงินพิเศษเดือนละ 3000 บาท เป็นค่าใช้จ่ายเบ็ดเตล็ดสำหรับเงินสด คุณต้องการถามอะไรไหม” “เริ่มงานวันไหนคะ” สิปางถาม “ตอนนี้” โจตอบหน้าตาเฉย “ตอนนี้ ?” “ใช่ตอนนี้เลย ไปเอาของส่วนตัวขึ้นมาได้” กิ๊กโทรเรียกแผนกแม่บ้านให้หาโต๊ะเก้าอี้ให้หนึ่งชุด แผนกไอทีหาโน้ตบุ้คหนึ่งเครื่อง สิปางหยิบกระเป๋าและของส่วนตัวนิดหน่อย ขึ้นมาแล้วยังไม่มีที่นั่ง “พี่วางของตรงนี้ค่ะ กิ๊กกันที่ให้แล้ว” กิ๊กชี้ชั้นวางหนึ่งช่อง “หาเก้าอี้มานั่งไปก่อน รอแม่บ้านเอาโต๊ะเก้าอี้มาให้นะคะ” กิ๊กยิ้มแย้มต้อนรับด้วยความดีใจ สิปางกระเป๋าและของที่ชั้น จากนั้นหาเก้าอี้เล็กๆ มานั่งข้างกิ๊ก เธอนั่งเฉยเพราะไม่รู้จะทำอะไรดี จนโจหันมาเห็น “สิปางไปคุยกับพนักงานหน้าห้องให้เค้าอธิบายคร่าวๆ สองสามวันแรกอาจยังไม่มีอะไร นั่งดูไปเรื่อยๆ ว่าจะช่วยอะไรกิ๊กได้บ้าง เดี๋ยวก็มีงานเอง” สิปางออกไปคุยกับพนักงานหน้าห้อง “ผู้ช่วยเลขาต้องทำอะไรบ้างหรือคะ” “ไม่ทราบเหมือนกันค่ะ ไม่เคยมีตำแหน่งนี้เลย ตอนนี้งานมากขึ้นเลยเพิ่มตำแหน่งหาคนมาช่วยข้างในมั้งคะ” “ปกติในห้องทำงานกันยังไงคะ” “เราก็ไม่รู้ว่าในห้องทำงานยังไงค่ะ” พนักงานหน้าห้องยิ้มแหยๆ “ห้องทำงานมีแค่สามคน คุณโจ คุณซิน น้องกิ๊ก เท่านั้นค่ะ ท่านรองไม่ชอบให้คนเข้าไปวุ่นวาย แม่บ้านจะเข้าไปเฉพาะตอนทำความสะอาด หน้าห้องกะกลางวัน 2 คน กะกลางคืน 1 คน จะเข้าไปได้ตอนโดนโทรเรียกค่ะ” “กลางคืนก็มีพนักงานหน้าห้องด้วยหรือคะ” สิปางถาม “ทั้งคืนเลยหรือ” “ใช่ค่ะ อยู่ทั้งคืน ส่วนใหญ่หลังเที่ยงคืนก็ไม่ค่อยมีงาน แอบหลับได้ แต่ต้องตื่นให้ทันเวลาในห้องโทรเรียกนะคะ” “พนักงานหน้าห้องทำงานอะไรหรือคะ หนูเริ่มทำงานจากตรงนี้ก่อนดีกว่า” “รับโทรศัพท์แล้วโอนสายไปในห้องค่ะ ส่งเอกสารไปแผนกโน้นแผนกนี้ แต่ต้องมีคนประจำหน้าห้อง 1 คนนะคะ ถ้าไม่มีต้องโทรเรียกแผนกอื่นมารับเอกสารค่ะ เตรียมอาหารเครื่องดื่มให้ข้างในและห้องนอน” “ห้องนอน ?” “ห้องนอนของท่านรองค่ะ ติดกับห้องทำงาน ท่านรองนอนที่นี่เลยค่ะ ถึงต้องมีพนักงานกะกลางคืนตลอดคืนไงคะ เผื่อท่านรองเรียกใช้ เครื่องดื่มด้านนอกพวกเราต้องเตรียมเองค่ะ ห้องทำงานโทรเรียกก็เอาไปให้ ส่วนเครื่องดื่มในห้องนอน สามคนด้านในจะแจ้งมาเองว่าต้องการอะไร เราก็เอาไปเติมให้ อันไหนบริษัทไม่มีก็ซื้อเอาค่ะ ข้างในจะจ่ายเป็นเงินสดให้ถ้าต้องซื้อเพิ่ม” เสียงโทรศัพท์บนโต๊ะดังขึ้น พนักงานหน้าห้องอธิบายต่อ “เครื่องนี้จากในห้องทำงาน สองเครื่องนี้สายนอกนะคะ” พนักงานรับโทรศัพท์สายใน “น้องกิ๊กสั่งโอวัลตินเย็นค่ะ” สิปางเดินตามพนักงานหน้าห้องไปชงโอวัลติน “สูตรเครื่องดื่มอยู่นี่คะ ใครสั่งอะไรก็มาดูได้เลย ชงตามสูตร” พนักงานหน้าห้องสอนงาน โทรศัพท์ดังขึ้นอีก พนักงานกำลังชงโอวัลติน สิปางจึงรับแทน “กาแฟแก้วนึง” เสียงผู้ชายสั่งสั้นๆ แล้ววางหูโดยไม่รอคำตอบรับ สิปางชงกาแฟตามสูตรในกระดาษ นำไปเสิร์ฟเสร็จแล้วกลับมานั่งคุยกับพนักงานหน้าห้องต่อ แต่ไม่ได้ความอะไรมากนัก ........................................... ตอนเที่ยงแผนกแม่บ้านนำข้าวกล่องมาให้ สิปางรับไปส่งห้องทำงาน “เรากินข้าวกันในห้องนอนนะคะ กินในห้องทำงานกลิ่นจะติดห้อง” กิ๊กอธิบาย ถึงจะบอกว่าห้องนอน แต่มีเตียงขนาดเล็กตั้งอยู่มุมห้อง ภายในห้องเต็มไปด้วยหนังสือ ภาพวาด แผ่นซีดีเพลงและภาพยนตร์ เครื่องดนตรีสองสามชิ้น กิ๊กเปิดทีวีดูข่าว ทั้งหมดกินอาหารกันที่ชุดโซฟาในห้องนั่งเล่น “อาหารของพี่สิปางละค่ะ” กิ๊กถาม “พี่ซื้อรายอาทิตย์กล่องละ 25 บาทค่ะ คงส่งไปแผนกเอกสาร พี่ยังไม่ได้แจ้งย้ายแผนก” “สิปางไปเอาขึ้นมากินพร้อมกันในห้องนอน ตั้งแต่นี้ก็กินที่นี่” โจสั่ง สิปางเดินไปเอาข้าวกล่องที่แผนกเก่าและนำขึ้นมากินที่ห้องนั่งเล่นของท่านรอง หรือห้องที่คนอื่นเรียกว่าห้องนอน เธอคิดในใจว่าเหมือนห้องนอนตรงไหน ดูยังไงก็ห้องนั่งเล่นชัดๆ สิปางเปิดกล่องโฟม ข้าวผัดกุ้งอีกแล้ว เบื่อชะมัด มีกุ้งขนาดเล็กอยู่สองตัว เอาเหอะ 25 บาท เธอมองอาหารของท่านรอง ซิน กิ๊ก ข้าวผัดกุ้งเหมือนกันเป๊ะ สามคนนี้กินเหมือนพนักงานทั่วไปเลยหรือ นึกว่าจะกินหรูกว่าคนอื่นซะอีก ทั้งสามคนทำงานไปกินไป “รับเครื่องดื่มอะไรดีคะ” สิปางถาม “น้ำเปล่าไม่ใส่น้ำแข็งจ๊ะ” ซินตอบ “ชาจีน” โจตอบ “เบียร์ค้า” กิ๊กตอบ “ไม่ได้ !!!” โจกับซินเสียงดังขึ้นพร้อมกัน “เอาไดเอ็ทเป็ปซี่ก็ได้” กิ๊กหน้างอ สิปางเปิดตู้เย็นเสิร์ฟเครื่องดื่มให้ซินกับกิ๊ก ชงชาจีนร้อนให้ท่านรอง “อ้าม” กิ๊กพูดพลางตักข้าวผัดในกล่องตัวเองที่ทานเหลือ ยื่นให้ท่านรอง โจอ้าปากรับข้าวพร้อมอ่านเอกสารไปด้วย สิปางเหวอ หันไปมองซินกินข้าวพลางทำงานไปด้วยแบบไม่สนใจ สงสัยป้อนข้าวกันเป็นปกติ ซินกินเสร็จก็ลุกออกไปทำงาน กิ๊กป้อนข้าวในกล่องตัวเองจนหมด ก็หยิบข้าวกล่องท่านรองมาป้อนให้อีก โจอ้าปากทานเรื่อยๆ จนหมดทั้งสองกล่อง “ท่านรองต้องทานยาหลังอาหาร ยาอยู่หัวเตียง พี่สิปางถอดรองเท้าตามกิ๊กมาค่ะ” กิ๊กเดินนำไปหยิบยาหัวเตียงในห้องนอน นี่สิถึงจะเรียกว่าห้องนอนจริงๆ เตียงขนาดใหญ่กลางห้อง ภายในห้องตกแต่งเรียบง่าย เฟอร์นิเจอร์น้อยชิ้น ด้านนอกเป็นระเบียง “อยู่ในลิ้นชักนี้นะคะ กินเสร็จก็เอามาเก็บที่เดิม ท่านรองต้องทานเช้า กลางวัน เย็น ก่อนนอน” “ท่านรองป่วยหรือคะ” “ยาแก้ไมเกรนค่ะ” โจทานยาหลายเม็ด สิปางคิดว่ายาเยอะขนาดนี้ น่าจะไม่ใช่ไมเกรนอย่างเดียวละมั้ง ...........................................
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD