สองทุ่มวันศุกร์ ส้มนั่งตรงข้ามท่านรอง มีซินกับกิ๊กยืนขนาบข้างซ้ายขวาของเธอ นี่เป็นอีกสิ่งที่เธอสังเกต กิ๊กมักยืนด้านขวาและซินยืนซ้ายเสมอ เหมือนเป็นที่ยืนประจำตำแหน่ง แม้แต่นัดพบลูกค้าทานอาหาร กิ๊กจะนั่งขวามือของโจและซินนั่งด้านซ้าย
“เป็นยังไงบ้าง ส้มทำได้ไหม” โจถามนำ โดยไม่เจาะจงตัวคนตอบ
“ทำงานดีค่ะ แต่ซินเสนอให้ย้ายไปเป็นผู้ช่วยกิ๊กอีกคน กิ๊กใกล้เรียนต่อแล้วคงมีเวลาทำงานไม่มาก ควรให้ส้มไปเสริมตรงนี้แทนเป็นผู้ช่วยซิน” ซินแนะนำ ส้มเห็นด้วยเพราะสิปางผู้ช่วยของกิ๊กทำงานเอกสารได้น้อยมาก เรียกว่ามีเหมือนไม่มี
“ก็ดีนะคะ ตั้งแต่พี่ส้มมาอยู่ พี่สิปางร้องไห้แงๆน้อยลงเยอะด้วย พี่ส้มสอนทีเดียวก็เข้าใจแล้ว สั่งงานก็ง่าย ถึงจะทำช้าไปหน่อย แต่กิ๊กให้ผ่านค่ะ” กิ๊กเสริมอีกคน
“ผมให้ผ่านเกณฑ์เช่นกัน แต่อึดอัดที่ห้องนี้คนเยอะไป ตอนกินข้าวกลางวันในห้องนอนก็นั่งเบียดกันเกินไปด้วย”
ส้มมึนหัว โต๊ะออกจะกว้าง
