Pleasure me, Zachhyy (R-18)

Chapter 16

We ate dinner after that mind blowing blowjob.

He never leave her side and stay with her the whole time.

"Baby"

Binalingan nya ang katabing si zach, medyo nasasanay na sya sa tawag nito sa kanya..

Minsan baby or babe, hindi ko alam kung wala lang ba yun sa kanya or kung seryoso ba sya sa tawag nya saken.

Ayoko na lang isipin sa ngayon at gusto ko na lng i enjoy ang gabi na ito with him. Just go with the flow na lang muna ako for now.

"Bakit?"

Hinila ako nito pasandal sa kanya sabay halik sa ulo ko, i really find it sweet everytime he do that and parang dati na nyang ginagawa iyon dahil hindi ito nag aalinlangan na gawin iyon.

"I like you"

Bigla akong napatingin dito habang nanlalaki ang mga mata.

Nabigla ako sa sinabi nito sobrang hindi ko inexpect na maririnig ko sa kanya ang mga salitang iyon.

"A-ano, h-mm , b-bakit? S-seryo-

"I like you, i really do."

Muling putol nito sa sinasabi ko, ni hindi ko masabi ng maayos ang mga gusto kong sabihin sa pagkabigla ko.

Ang daming katanungan ang pumapasok sa isip ko ngayon at hindi ko alam kung anong dapat sabihin dito.

"Dahil ba may nangyayari sa atin?"

Mahinang tanong ko dito habang napapayuko, nakaramdam ako ng kirot sa dibdib ko ng maisip na baka dahil nagses*x kami kaya nasasabi nyang gusto nya ako.

"No, baby! I like you the very first time i laid my eyes on you on that bar.

See? Hindi naman kita lalapitan kung wala akong naramdaman kakaiba nuon sayo. Kahit ako nagtataka sa sarili ko dahil ngayon lang may nakakuha ng interes ko, ng makita kita feeling ko kailangan kitang protektahan. Parang may bumulong saken na mabigat ang pinagdadaanan mo ng mga oras na yun"

"But believe me i really like you, ilang araw kong pinag aaralan at iniisip tong nararamdaman ko. I know that I LIKE YOU and I LOVE YOU are very much different, but right now in this very moment i know in myself that i like you and hopefully soon it will change into love" madamdamin at mahabang paliwanag nito.

Hindi ko maiwasang hindi kiligin sa mga narinig ko. Possible palang makaramdam ng ganitong kasiyahan sa mga oras na ito kahit na may sugat ang puso ko.

I like him too, oo pero nasa part ako ng breakup ko with my ex. And ayokong isipin nito na rebound sya pag umamin ako pero mas masasaktan ko sya pag hindi ko inamin ang totoong nararamdaman ko sa kanya.

"Zach, alam mo naman na kakagaling ko lang sa break up. Ayoko maging unfair sayo. Thank you for liking me, pero kasi masyadong mabilis tong nangyayari sa atin."

Gusto ko ipaliwanag sa kanya ng maayos pero kahit ako sa sarili ko naguguluhan.

"Don't you like me too?" Malungkot ang mga matang tanong nito.

Hindi ako nakasagot sa tanong nito. I like you too gustong gusto sabihin ang mga salitang iyon pero ayaw lumabas sa bibig ko nito.

Nagdadalawang isip ako. Gusto ko pag sinabi ko sa kanya yun siguradong sigurado na ako.

Nakita ko itong mahinang tumango.

"Sorry kung nabigla kita, akala ko kasi we feel the same way. Nagkamali pala ako sa naisip ko na baka gusto mo din ako" malungkot nitong saad.

"Za-chy-..

Bigla itong tumayo at inayos ang suot na damit na medyo nalukot na.

"I understand and respect your decision, hindi kita pipilitin na gustuhin ako dahil alam ko naman sa mga oras na ito may sugat pa ang puso mo. Sorry kung dumagdag pa ako sa mga problemang iniisip mo. Kalimutan mo na lang yung sinabi ko" kahit nakangiti ito ay kitang kita ko sa mga mata nito ang lungkot.

"Mauna na ako, uuwi na muna ako sa condo..tawagan mo lang ako pag may problema ka" nakangiting saad nito ngunit kita padin ang lungkot sa mga mata nito sabay lakad papuntang pinto.

Naiwan akong nakatulala sa sala. Alam ko nasaktan ko sya, pero mas nasaktan naman ako dahil gusto ko din naman sya pero ayoko madaliin ang lahat ng ito.

Hindi ko napagilang mapahikbi ng iwan nya ako. Nasaktan ako dahil alam ko naman sa sarili ko na unti unti ko na din syang nagugustuhan.

Hindi ako assumera pero sadyang advance lang ako mag isip.

Ayoko na pag isipan sya ng hindi maganda ng mga taong nakapaligid sa kanya dahil lamang sa akin. Sino ba naman ako db?

Mas masasaktan ko sya kung sasabihin kong gusto ko sya pero may konti pa akong feelings sa ex ko. Hindi iyon mawawala ng ilang araw lang dahil matagal ang pinagsamahan namin, maraming taon din.

Ayoko maging unfair dito..

Nakatulog ako ng gabing iyon na masama ang loob.

KINABUKASAN ay pumasok nako sa opisina. Paggising ko kanina ay agad akong nagtxt ng goodmorning kay zach. Nasa trabaho na ako ng matanggap ko ang mensahe nito.

Zachhyy:

Goodmorning too, did you eat breakfast?

Me:

Coffee lang, nandito na din ako sa opisina. Dadamihan ko na lang pagkain ko mamayang lunch.

Zachhyy:

Okay, take care. Im just gonna signs these papers here and review some documents baby, see you later!

Me:

Huh? Are we going to meet later?

Hindi na ako nakatanggap ng reply dito. Mukhang busy nga ito ngayon.

Wala kasi akong maalala na may usapan kaming magkikita mamaya eh. Besides, nag walk out nga ito kagabi db?

"Prettymarga! I missed you!!"

I saw a very handsome little boy running towards me.

"I missed you too baby boy!"

I was about to hug him when he stop near me and walk towards his mother's direction.

Natawa naman ang mommy nito na ngayon ay kakapasok lang at nakita ang ginawa ng anak nito habang nasa mga bisig naman nito ang mahal na prinsesa.

"Good morning, Ma'am. Nasa meeting pa po si Sir eh, pero patapos na din po iyon. Sinabi naman po nya na saglit lang daw iyon."

"Goodmorning too. I told you already to call me Belle. Malapit na ako magtampo sayo ah!"

Ayaw talaga nito magpatawag ng mam sa akin. Sabi kasi nito ay kaibigan nya daw ako.

Nakakataba ng puso na tinuturing akong kaibigan ng asawa ng boss ko.

"Are you not gonna pursue me?"

Belle look at her son before she sit on her husband's swivel chair.

"Come here young man."

Reenoa turned his head to her mom before looking back at me.

"Did you hear what mommy said? Young man. Although I'm not young anymore but a man is better than a babyboy." So, he's sulking because i call him babyboy earlier.

"Haynaku kang bata ka talaga! Wag mo na pansinin yan marga. Nagpapa cute lang yan sayo."

Reenoa pouted his cute lips at me.

"Daddy!!"

Mabilis nakababa si princess at nakatakbo agad sa daddy nito.

"Oh! My princess is here pala. Sorry daddy has a meeting earlier."

His daughter kissed his lips with a sound and smiled lovingly at him.

"Okay po dada."

Lumapit naman ito sa asawa habang buhat ang prinsesa nito.

"Where do you wanna eat hun?" He kissed his wife before turning his attention to reenoa.

"And what's with that face young man?"

"See?! Even daddy calls me young man!"

Nilapitan ko na ito at niyakap.

"I'm so sorry young man. Can't you forvige me?" Nagpacute pa ako dito.

Mukhang mahihirapan ako sa batang ito. Ayaw ako pansinin eh.

"Iyang anak mo kahit kailan pabebe talaga pagdating dyan sa crush nya"

"What happen?"

"Tinawag lang na babyboy ni marga ayan at nagdrama na. Young man daw dapat or man basta wag daw baby boy."

Nakita ko pa ang ginawa nitong pahimas sa sintido nito tanda ng pagkainis nito sa anak.

Pinatakan naman ng halik ni Sir and sintido nito bago nilapitan ang anak.

"Young man, say sorry to marga na. It's not good to sulk like that. A real man knows how to admit his mistakes." Pangangaral nito sa anak.

"But, dadd--

"Reenoa"

Alam na nito ang ibig sabihin pag binanggit na ng daddy nito ang buong pangalan nya.

"Sorry, prettymarga"

Nahabag naman sya dito kaya mabilis nya itong hinalikan sa pisngi at niyakap.

"It's okay, young man. Apology accepted."

"Honey, mom called earlier pala and asks us to have lunch with them."

Basag ni belle sa katahimikan.

"Oh, alright. Did she said where are we going to have lunch?"

"Sa bahay daw nila hun. Namimiss na daw ang dalawang makulit na iyan."

"Sige2 hun. Marga, you can have an early lunch. Or if you want, pwede kana mag half day ngayon. Hindi na din kasi ako babalik ng opisina after lunch. Alam mo naman ang mama."

"Oo nga marga, mag out kana din. Pahinga kana lang or hang out with your friends. Bukas kana pumasok ulit."

Wala na syang magagawa pag ganitong pinagtulungan na sya ng mag-asawa.

"Sige po, Sir. Enjoy your lunch po."

Ng makaalis ang mga ito ay lumabas na din ako. Saan naman kaya ako pupunta?

My phone vibrates for a new message.

Zachhyy:

Sorry, I was busy a while ago. Did you eat lunch?

Tama! Yayain ko na lang sya maglunch. Sana hindi na ito busy.

Me:

Hindi pa ako naglunch. Pinag half ako ni boss. Half day din kasi ito, family time. Ikaw, kumain kana?

Zachhyy:

Not yet, maybe after 10 minutes. Just gonna finish this then im off to work.

Me:

Hmm. Okay. Maybe I'll go to the mall and roam around before eating lunch then I'll go home after that.

Zachhyy:

Can you wait for me? Just gonna finish this then I'll go to the mall to have lunch with you.

Me:

Okay, drive safely.

Sabi ko ako ang mag aaya. Naunahan pa nya ako.

I went to the department store. The underwears caught my attention. I need to buy some.

Inabot yata ako ng halos kalahating oras doon. Matagal talaga ako mamili ng mga underwear, naghahanap kasi talaga ako ng magadang tela at presko isuot.

Namili na din ako ng ilang pirasong bra.

When i went out of the department store, I saw him walking while busy typing on his phone.

He's calling me?

I answered my phone when i hear it ringing.

"Where are you?"

"Just continue walking and you'll see me."

Kita ko ang reaksyon sa mukha nito ng marinig ang sinabi ko kaya naman binilisan pa nito ang paglalakad.

He smiled as he saw me waving at him.

Mabilis na umikot sa bewang ko ang mga kamay nito.

"Let's eat? Im really starving."

I look at him and he's pouting at me.

Natawa ako dito, nagutuman nga yata talaga.

"Let's go"

Dinala ako nito sa italian restaurant at ang dami nitong inorder.

Buti na lang talaga at gutom ito at naubos namin ang mga pagkain.

Nagpasya muna kaming maglakad sandali sa mall para kahit papano ay bumaba ang kinain namin. Sobrang busog namin pareho.

We went home after that. Hindi na din kasi ito bumalik ng kumpanya nito at nagpalipas na lang kami ng gabi sa apartment.

Madami kaming napag usapan before we both fell asleep while cuddling.

Hindi na namin muli napag-usapan ang tungkol sa ginawa nyang pag-amin sa akin noong nakaraang araw.

Umakto itong parang hindi iyon nangyari kaya hindi ko maiwasang mapaisip kung okay lang ba talaga ito.

O baka tinatago lang nito ang totoo at talagang nasaktan ko ito.