Chapter 17

2309 Words
Zachhyy Point of View The night that we slept together was the last time we've seen each other. The day after tomorrow, my dad's company had an emergency and it was the branch in the US. My father asked me to handle it for 3 months and who am i to disagree? I don't wanna lose the company that my father built with his own hand. May magagawa naman ako kaya ng hingin nito ang tulong ko ay hindi ako nagdalawang isip at agad ng umalis papuntang US. Isa sa mga kalaban ni Dad sa negosyo ang naglabas ng issue na ang kasalukuyang proyekto ng kumpanya ay ninakaw daw namin mula sa kanila. Dad can handle this problem but he can't easily leave mom right away. Mom has a fever that time. May ugali pa naman itong ayaw na nawawala sa paningin nito si Dad kapag may sakit ito. This sounds so cliche and maybe childish for others. But for him, he really find it so cute. Sabi ng lola, ganito daw talaga si mommy kahit nuon pa man. Dati daw ay si lolo ang ayaw nitong nawawala sa paningin nito kapag may sakit. Pero ngayon si Dad na simula daw ng mag-asawa na ang mga ito. That's the reason why i flew to the US instead of Dad. Naayos ko naman ang problema dito pero tumagal nga lang ng tatlong buwan dahil hinintay ko munang maging stable ulit ang lagay ng company at siniguradong wala na ulit magiging problema bago ako bumalik ng Pilipinas. I missed her so much, i really wanted to see her but my work didn't let me. Nabasa ko ang huling message nya saken and im really busy that day, kaya late narin ako nakareply. After that text, hindi na sya ulit nagsend ng message saken. Actually, ginamit ko ang pagkakataon na iyon upang pag-aralan ng mabuti ang damdamin ko para dito. 3 months was long enough to know what I really feel for her. Nasaktan ako ng hindi ito halos maniwala ng sabihin kong gusto ko sya. Hindi ito kumbinsido dahil sa ikli ng panahon na nagkakilala kami. Kung tutuusin ay daig pa namin ang isang linggong pag-ibig. Pinag-aralan kong mabuti ang nararamdaman ko para dito para pag muli kaming nagkita ay confident akong sabihin dito na Mahal ko na ito. I can already tell her that the LIKE i have for her successfully turns into LOVE. Hindi ko na ito kinontak ng mga nakaraang buwan, tinikis ko ang sarili na hindi ito tawagan o itext man lang dahil baka mapauwi ako ng wala sa oras kapag sinabi nitong na mimiss nya na ako at gusto akong makita. Gusto ko na buong puso kong masabi dito ng personal na mahal ko na ito at hindi lang simpleng paghanga. But now, I feel so scared. Damn! Ano na gagawin ko? Today is my flight and i want to see her pero i know that she will avoid me for sure.. What if may nakilala itong ibang lalaki at nahulog ang loob nito agad dito? Hindi malabong mangyari iyon dahil ako nga ay na inlove dito sa loob lang ng ilang araw. Parang gusto kong pagsisihan na hindi man lang ako nagpaalam at nagparamdam dito. Kinuha ko ang phone ko at tinignan ang picture nya. I missed you so much baby, bulong ko sa litrato nito. After how many hours of waiting, i finally arrived in my condo. Agad akong humiga sa kama at kinuha ang cellphone ko. Kahit nagdadalawang isip ay nilakasan ko ang loob na i dial ang numero nya. Calling baby... Kinakabahan ako baka hindi nya sagutin.. The number you have dialed is out of coverage area, please try again later. Nanlumo ako sa narinig, nagpalit ba sya ng number? Sinubukan ko ulit ng 3 beses ngunit pare pareho lang ang mensahe na narinig ko. Nanghihina kong binitawan ang cellphone ko at nagpasya na lamang matulog. Ringgg... Nagulat ako sa biglang pagtunog ng cellphone ko, tinignan ko ito agad sa pag aakalang sya ang tumatawag. Pero ang kaunting pag asa na meron ko ay nawala ng makita ang pangalan ng pinsan ko.. Jake calling... Yes? You better have something important to tell or else you're dead! Relax insan! How's your flight? How are you? Come on dude! It's been a while since we hang out. Rinig na rinig ko ang maingay na tugtugin sa background neto.. hayss, hindi na nagbago ang lokong ito.. "Don't tell me nasa bar ka ng ganito kaaga? What the f*ck bud! Sobrang tigang mo ba para mag clubbing ng tanghaling tapat?!" Nababaliw na ata tong pinsan ko para magpunta ng club ng ganito kaaga. "What the F bud! Anong oras kaba dumating sa pinas?" "8:00 in the morning at alam mo bang sinira mo ang kasarapan ng tulog ko! I have a jetlagged!" "Hahaha! Tang*na mo bud, kindly check the time on your cellphone now, i guess you didn't bother to check the time when you answer my call" Nagtataka man ay sinunod ko parin ang sinasabi nito dahil pakiramdam ko ay tanghali pa lang or hapon dahil maaga pa nung natulog ako .. Dali-dali kong binaba ang cellphone ko at tinignan ang orasan dun. "f**k it!" Napamura na lamang ako ng makita kong 9:00 pm na. Ganun kahaba ang tulog ko, wala man lang kain ng lunch and dinner. "Hahaha, you okay bud? Or still dreaming?" "f**k you!" "Oh come on! Alam kong masyado ng mahaba ang pahinga mo.. pumunta kana dito at dito kana din mag dinner. Mag relax ka muna, masyado ka yata stress sa babae mo eh" "Hindi ko sya babae, hindi ko sya tinuturing na isa sa mga naka fling ko dati" "Oo na lang, hintayin kita dito. Same place, same room" hindi man lang ako hinintay sumagot ng gag*ng yun basta na lang ako pinatayan ng tawag matapos ako gisingin! Tsk! Madali akong naligo at nag ayos, hindi ako excited magpunta ng bar kaya lang hindi ko naman pwedeng hindi puntahan ang mga kaibigan ko doon. Baka magalit pa si Apollo at hindi nako papasukin sa bar nito. Sobrang gutom ang nararamdaman ko ngayon kaya nagmamadali akong umalis ng condo at nagpunta sa bar. MABILIS lang ako nakarating sa bar dahil hindi naman din ito gaano kalayo mula sa condo ko. Hindi ko maiwasang isipin sya ng makapag park na ako. Naalala ko bigla na dito ko ito unang nakita at nakilala. Pagpasok pa lang ay bubungad na sayo ang sobrang ingay na paligid , malakas na tugtugan at mga sumisigaw na kabataan. Sumisigaw dahil sa panandaliang kalayaan na nararamdaman nila. Puno ng tao ang dancefloor at kanya kanyang giling ang mga nandoon na sinasabayan ang tugtog. Mabilis akong tumingala sa 2nd floor dahil duon makikita ang mga VIP rooms. Malalaki ang hakbang na tinungo ko ang hagdanan papuntang 2nd floor. Habang naglalakad ay hindi ko maiwasang mapatingin sa paligid dahil baka mamaya ay makasalubong ko ang iba ko pang kaibigan dito. Napadako ang tingin ko sa isang table sa sulok, parang pamilyar sa akin ang katawan ng babae na nandoon, hindi ko lang makita ang mukha nito dahil nakatalikod ito sa akin. Agad ko naman winaksi ang nasa isipan ko, impossible na sya iyon. Baka kahulma lang ng katawan nito. Dumiretso na ako sa hagdanan at hinanap ang room 101 .. eto ang VIP room na nakatalaga sa aming magkakaibigan. Pagbukas pa lang ng pintuan ay hindi nako nagulat sa nasaksihan ko . Ano pa bang ieexpect mo sa mga kaibigan mong malilibog! Kitang-kita ko si Jake na nakasandal sa sofa at nakatingala habang ninanamnam ang paggalaw ng babaing nasa itaas nya. Dry humping. Wala talagang makakapigil sa taong ito. "Ahh, yes baby.. umm faster!" Napabaling naman ako sa kabilang gilid kung saan ko narinig ang halinghing na iyon. Then i saw Marco, making out. Nakaupo ito at may kandong na babae at kitang kita na nakapasok ang isang kamay nito sa loob ng palda nito at malayang gumagalaw doon. finger f*****g tsk! Then Apollo is busy kissing the girl on his lap .. french kissing Parang kelan lang problemado ito sa pag-ibig ah. Mukhang nag iba na ang type nito ngayon. Napailing na lamang ako sa mga ito. "What a unique way to welcome me here!" Malakas kong sigaw sa mga ito. Nagsipagtigil naman ang mga ito sa kanya at halata ang inis sa mata ng mga ito. Nabitin panigurado. Ang mga babae naman sa mga kandungan nila ay natatarantang nagsipag ayos ng sarili at hiyang hiya dahil nakita ko sila sa ganoong ayos. Really? Nahihiya pa sila sa lagay na yan na halos gawin na nilang motel itong vip room. "Welcome back bud! Kanina kapa ba dyan?" Nakangising sabi ni Marco sabay tayo at lapit sa akin upang makipag fist bump. "Sakto lang para makita ko lahat ng kababalaghang ginagawa nyo" sagot ko naman dito na tinawanan lang nito. Tumatawa namang sunod na lumapit si Jake at nakipag manhug saken. "Couz naman! Hindi kapa sanay? Para ka naman ngayon lang nakakita ng ganto eh, tsaka isa pa bud wag mo nga takutin ang mga girls namin dito" "Really? Niyaya mo ako pumunta dito para ano? Panuorin kayong makipaglaplapan at make out dito?" Sabay sabay naman silang muling nagsipag tawanan . Sanay na sanay na kami sa ganitong klase ng pag uusap. Tinanguan lamang ako ni Apollo at hindi na nag abala pang tumayo. Ganito talaga ang isang ito. Sanay na kami dyan. Umupo ako sa bakanteng upuan sa tabi ni Jake at tumingin sa lamesa nila. Puno ng alak at meron din namang kakaunting pulutan. Sobrang gutom nako kaya naman pinindot ko na lang ang bell sa lamesa namin at maya maya pa ay dumating ang waiter upang kunin ang order ko namin. Umorder ako ng matinong pagkain. Mga ulam at kanin ang inorder ko habang ang mga kaibigan ko naman ay nagsipag order ng pulutan na sisig at mga burger at fries para sa mga babaeng kasama nila. "What's your plan dude?" Maya maya ay tanong ni Jake sa akin. Alam ko naman ang tinutukoy nito, hindi lingid sa kaalaman ng mga kaibigan ko ang mga nangyayari sa buhay ng bawat isa sa amin. Ganito kaming magkakaibigan. Walang sikreto. "Sinubukan ko syang tawagan kanina pagdating ko kaso hindi ko sya makontak, mukhang nagpalit na sya ng number or worse nag decide na syang kalimutan na lang ako" mahinang sabi ko dito sabay tungga ng alak na nasa baso ko. "Bakit kasi hindi mo sinubukan i text nung nasa US ka? Malay mo naman kasi naghihintay lang sya na magkusa kang magmessage" "Kilala mo naman ako bud, mas gusto ko na personal ko sya makita at makausap." "Bud, baka naman kasi nasaktan sya nug huli nyong pag uusap? Yung about sa pagtatapat mo sa kanya na hindi nya masuklian?" Napatingin naman ako kay Marco ng magsalita ito. "Nasaktan din naman ako sa naging sagot nya and I just needed some time alone to think and make sure about my feelings for her and I don't wanna force her" sagot ko naman dito. "But that action of yours maybe the reason why she's now avoiding you or worst forget you" Sabat naman ni apollo na inulit lang ang sinabi ko kanina. "Alam naman naten kung paano mag isip ang mga babae and what if kung iba ang pag intindi nya sa hindi mo pagpapakita?" Dagdag pa nito. "Apollo is right, hindi ka naman din nagpaalam dito nung umalis ka. At hindi naman kamo kayo nag away. Kaya for sure ang naisip lang nitong dahilan kaya ka umalis ay dahil dun sa hindi nya pinaniwalaan ang pagtatapat mo." "And worse, baka iniisip nya na hindi ka talaga seryoso kasi bigla ka na lang naglaho" Unti unti naman ako naliwanagan sa mga sinabi ng kaibigan ko. They all have a point and i think they're right! Mabilis naman akong tumayo na nagpagulat sa kanilang lahat. "I think i need to make a move now to show her my good intentions, aalis muna ako" nagmamadali naman akong naglakad palabas ng vip room. Narinig ko pa ang mga pag cheer nila sa akin. "Go bud! Kayang kaya mo yan "Show her what you got!" "Spg naba ulit?" Gag* talaga tong si jake! Nagmamadali akong bumaba ng hagdan at hindi ko na masyado tinignan ang palagid ko. Saktong pagbaba ko sa huling baitang ng hagdan ay nakita ko ang babaeng unti unting natutumba, mabilis ko naman itong sinalo dahil kahit nagmamadali ako ay hindi ko naman maatim na may madisgrasya sa harapan ko na wala man lang akong ginawa. Mabilis kong hinapit ang bewang neto upang maagapan ang pagbagsak nya. Napasubsob naman ang mukha nito sa dibdib ko at natigilan ako ng maamoy ko ito. Hindi ako maaring magkamali, kilalang kilala ko ang amoy nato. Mabilis kong inayos ang pagkakahapit ko dito at hinawakan ang baba nito upang makumpirma kung tama ang hinala ko. "Hey, baby" malambing kong tawag dito. Hindi ko na ito kailangang hanapin dahil kusa na kaming pinagtagpo muli ng tadhana. Tila nagising naman ang diwa nito ng marinig ang boses ko at nanlalaki ang matang tiningala ako. Alam kong nakainom ito dahil naamoy ko ang kaunting alak dito marahil ay nahilo ito sa biglaang pagtayo kanina. Kita ko ang gulat sa mga mata nito ngunit panandalian lamang yun at napalitan ng sakit ang mga titig nito sa akin. Ang babaeng laman ng isip ko sa loob ng tatlong buwan ay nandito sa harapan ko ngayon. Abot kamay ko na ngunit ng makita ko ang sakit sa mga mata nito ay para akong nanghina. Tila may mga sariling boses ang mga mata namin at tahimik na nag uusap, parang sa pamamagitan nuon ay maririnig namin ang hinaing puso namin. Na para bang sa titig na iyon ay mapapawi lahat ng kalungkutan na naramdaman namin sa loob ng tatlong buwan na pagkakahiwalay.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD