Pleasure me, Zachhyy (R-18)

Chapter 12

Today is Sunday, since i don't have a work I've decided to jog on the park near my condo building.

This is my usual routine every weekends.

During weekdays, i always make sure na nakakapag exercise ako ng 30minutes to 1 hour before i go to work.

I need to stay fit and healthy and since i don't have enough time to go to the gym, i bought some materials that i need for my exercise and do it here in my condo.

Hindi ako maselan sa mga pagkain at minsan kapag kasama ko ang mga employees kumain ay niyayaya nila akong kumain ng mga burger, fries or pizza.

Those are all fatty foods and not really healthy, pero dahil marunong naman ako makisama ay tinatanggap ko na lang lahat ng ibinibigay nila kaya naman kailangan kong mag exercise palagi.

Every weekends ako nag jojogging para maarawan din kahit papaano. Malaking tulong ang naaarawan tayo palagi lalo na sa umaga.

Madami din naman nag jojogging dito sa park at halos lahat ay kakilala ko na.

Ang iba dito ay mga businessman din nakatira sa building kung nasaan ang unit ko.

Well, there are a lot of girls here too.

But i doubt if they're here to jog or not.

Karamihan kasi dito ay nakasuot ng maikling short at naka make up pa habang sobrang hinhin kung tumakbo.

I've never seen any woman back then that wearing a makeup when they jog.

Pero dito sa park na ito ay ganito palagi ang nakikita ko.

Ng magsimula na akong tumakbo ay napansin kong may isang babae sa likuran ko.

Hinayaan ko lamang ito sa pag-aakalang nandito rin ito para mag jogging.

But I was wrong.

Nakakadalawang ikot pa lang ako sa park ng bigla itong magsalita sa likod ko.

"Hi, ngayon lang yata kita nakita dito. First time mo ba dito sa park?"

Mukhang alam ko na kung saan patutungo ito.

"No." Maikli kong tugon dito.

"Ah, i see. I thought it's your first time here."

Hindi ko na ito sinagot at nagpatuloy sa pagtakbo.

"Doon ka din ba sa building na malapit dito nakatira?"

"Yes"

"Matagal ka na doon?"

"Yes"

"Can we have a coffee together after this?"

"No."

"How about tomorrow?"

"No"

"The day after tomorrow?"

"Not gonna happen"

"How about on--

Tumigil na ako sa pagtakbo at hinarap ito. Hindi ba ito marunong makiramdam? Halata naman na ayaw ko itong kausap.

"Look miss-

"Avery"

"What?"

"That's my name."

Nauubusan na ako ng pasensya dito.

I took a deep breath and try to control my emotion because I'm really pissed right now.

"Look, Miss Avery. I'm not here to make friends to anyone or to make a chitchat with you. Im here to jog so please don't disturb me anymore."

Hindi ko na ito hinintay pa na makasagot at iniwan ko na doon.

Gusto kong magpapawis ng todo kaya naman umikot ako ng 20 times dito sa buong park.

Dumiretso ako sa building ng unit ko upang doon na magpahinga but hindi pa man ako nakakapasok ay kita ko na agad sa entrance ang babaeng kumausap sa akin kanina.

Kapag minamalas ka nga naman.

Nagkunwari akong hindi ito nakita at nag tuloy tuloy ako sa paglalakad papasok ng building.

"Hi, again. We see each other for the second time."

I look at her flatly. "Because you waited for me here. We wouldn't see each other if you didn't wait here in the entrance."

"Can we have a coffee together?"

Bakit ba ang kulit nito?

"Miss, I'm very busy person. And i have a lot of things to do, so if you'll excuse me i need to back to my unit now."

Mabilis nitong nahagip ang braso ko at hinila iyon.

Doon na napiksi ang pasensya ko. Ayoko pa naman sa lahat ay iyong basta na lang humahawak sa akin.

"Let go of me" matigas kong sabi dito.

Tila ito napapasong mabilis na bumitaw sa braso ko.

"I'm not interested in you, so please stop following me and don't get near me or even touch me, okay?"

"Sir, Zach. May problema po ba dito?"

Nilapitan na kami ng isang guard ng mapansin nitong bigla akong hinawakan kanina nitong babae sa harap ko.

"Nothing, may kaunti lang na hindi pagkakaintindihan. Mauna nako." Tinanguan naman ako nito at hindi na ako nag abala pang lingunin ang babaeng iyon at naglakad na papuntang unit ko.

I'm so tired, maybe i will go outside to buy some coffee and to relax a bit.

Nagpahinga muna ako ng halos isang oras bago ako nagpasyang maligo.

Habang nagbibihis ay muli kong naalala si marga. My sweet marga.

Para akong baliw na nakangiti mag isa. I missed her already.

I texted her and invited her for lunch and i can't wait to see her again.

Wearing my polo shirt and black pants, i grab my keys and spray my favorite perfume before i go out.

I suddenly remember that i saw a Cafe when i take her home yesterday.

Hindi naman ito gaanong malayo sa apartment nito, maybe it will take 10mins from her apartment to that cafe.

An idea popped on my head and made me smile.

Pupunta muna ako doon sa cafe para magkape at makitambay. Para sa pag malapit na ang oras ng lunch ay mabilis na lang ako makakarating sa apartment nito.

I'm so fcking genius.

Agad na akong sumakay ng kotse ko at pinasibad iyon papuntang cafe.

Since it was my first time to go here yesterday, i have a hard time remembering the exact location of that cafe.

Ilang commercial building pala itong magkakatabi dito at halos magkakaparehas ng kulay at disenyo kaya medyo nakakalito.

Matapos makapagpark ay lumabas na lang ako ng sasakyan ko at nagpasyang maglakad lakad na lang upang mas madali ko itong mahanap.

I was busy looking on my side and was searching for that specific cafe when my eyes caught something.

Is that her?

Huminto ako sa paglalakad at hinintay itong makarating sa direksyon.

Ng matapat ito sa akin ay doon ko nakumpirma na tama nga ang hinala ko.

It was her, but what is she doing here?

Nakayuko ito habang naglalakad at bahagyang umuuga ang balikat.

Is she crying?

"Marga?"

Hindi sya nito narinig at dumiretso lang sa paglalakad nito.

Mabilis nya itong hinabol at muling tinawag.

"Marga"

Doon pa lang nito marahil narinig ang boses nya dahil huminto ito paglalakad at dahan-dahan na tiningala ang ulo nito mula sa pagkakayuko.

She's really crying!

"Hey, why are you crying?"

"Zach?" She looks surprised and smile a little, but her tears keeps on rolling down her cheeks.

Mabilis nya itong nilapitan.

"Hey, what happen to you? Why are you crying?"

"Zachhyy!"

I was stunned and speechless for a moment when she run and throw herself to me.

She hugged me very tight while sobbing in my chest.

"Z-zachh" she can't breath properly because she's been crying so hard for a little while now i think.

Nanginginig ang katawan nito sa labis na pag iyak kaya naman mabilis kong pinulupot ang kamay ko sa katawan nito.

"Stop crying now, shhhh. Im here, im here already."

Hindi na nito napigilan ang sarili at humagulgol na ng tuluyan sa dibdib ko.

Marahan kong hinagod ng isang kamay ko ang likod nito at hinahaplos haplos ang buhok nito.

"Do you wanna go home?" I asked her softly.

She nodded her head and i can feel my shirt is now wet from her tears.

She's really crying so hard.

"Let's go." Hinawakan ko ang magkabila nitong bewang at inalalayan upang mabuhat ko ito. Marahil ay naintindihan nito ang nais kong mangyari kaya naman kusa nitong iniyakapa ang dalawang hita nito sa bewang ko at sinubsob ang mukha sa leeg ko.

Pagtingin ko sa paligid ay pinagtitinginan na kami ng mga tao.

"Hush now, akala nila pinaiyak kita oh. Tignan mo pinagtitinginan na nila tayo." I was trying to lighten up her mood.

Hindi ito umimik at mas ibinaon pa ang mukha lalo sa leeg ko.

Nagsimula na akong maglakad papuntang parking at inalalayan ito paupo sa shotgun sit.

I hold her face and wipe her tears when i get inside.

"Tahan na, uuwi na tayo okay?" I kissed the side of her head before i buckle her seatbelt and start driving.

When we reached her apartment, she went out of the car by herself and started walking.

Hinabol nya naman ito at inalalayan. I can feel her frustrations when she can't find her keys inside her bag.

Hindi nya ito mahanap ng maayos dahil sa mga luha nitong humaharang sa paningin nya.

Masuyo kong kinuha sa kamay nito ang bag at ako na ang naghanap ng susi sa loob nito.

When i found the key, i opened her door. Hindi ito gumalaw sa kinatatayuan nito kaya naman marahan ko itong binuhat hanggang sa loob ng kwarto nito.

Ng mailapag ko ito ay bumalik ako sa sala upang isara ang pintuan nito.

She's laying in her bed with a swollen eyes and the tip of her nose is color red.

Lumapit ako dito at hinaplos ang mukha nito.

Hindi ko alam pero nasasaktan din ako sa nakikita kong itsura nito ngayon.

"Did you meet with your ex?" I gently ask while stroking her hair.

She nodded and close her eyes. I think she's sleepy right now. I just keep on stroking her hair and let her rest for a while.

Nasalubong ko ang malungkot nitong mga mata ng mapatingin akong muli dito, akala ko ay natulog na ito.

"Are you hungry? Do you wanna eat?"

Umiling ito bilang pagtugon.

Mukhang kailangan muna nitong mapag-isa.

"N-nakipag break na ako sa kanya, officially."

"Ayaw nya pa nung una, mahal nya daw ako eh. Mahal na mahal." She said with a small sob.

"Gusto kong maniwala, pero tuwing maiisip ko yung ginawa nya. Parang paulit-ulit na sinasaksak ang puso ko."

Hinayaan ko lang itong ilabas lahat ng hinanakit nito.

Makakatulong ito upang mabawasan ang bigat sa dibdib nya.

"He love me but he's fcking another woman, is that possible?"

"Hindi ako tanga kaya hindi nya ako mapapaniwala sa mga sinasabi nya."

"Bigla kong naisip na, nakakadiri din pala ako."

"Hinahayaan ko syang halikan ako without knowing na kinakama nya na pala ang kaibigan nya. Nakakadiri silang dalawa! Ang bababoy nila!"

"Nakakadiri din ako!"

"No! You're not. Don't say that, okay?"

She quickly stand up and run fast on her bathroom. Mabilis ko itong sinundan doon.

Nakaharap ito sa salamin at paulit ulit na kinukusot ang mga labi nito pababa sa leeg nito at nagulat ako ng hubarin din nya ang pang itaas nya at kinusot ang dibdib nito ng hawak nyang bimpo.

I walked slowly and stand at her back.

"Ang dumi ko na, hinayaan ko syang halikan ako dito, dito at dito!" Umiiyak nitong pahayag habang itinuturo ang kanyang labi, leeg, at dibdib.

Namumula na ang leeg at dibdib nito sa kakakusot nito ng marahas at ang labi nito ay nagdudugo na din.

"Tama na, you're hurting yourself already." Kinuha ko mula dito ang bimpo at muling ibinalik sa katawan ang pang itaas nitong damit.

I carried her and put down on her bed.

"This will be the last time that you'll gonna cry for that jerk, okay?" Ayoko syang nakikitang umiiyak at nasasaktan ng dahil sa walang kwentang lalaki na iyon.

"You should rest first, close your eyes and sleep."

Without any words coming out from her mouth she gladly obey me.

She might get hungry when she wake up. I'm gonna go out and order food for us.

I assume that she didn't even have her breakfast.

When i let go of her hand and started to stand up, she woke up and grab my one arm. She looks so scared and started to panic.

"W-where are you going?"

"A-are you gonna leave me too?"

With a smile on my lips, i grab her body and hug her tight.

"No, oorder lang ako ng pagkain natin. Nagugutom kana db?" My voice is so warm and even touch her swollen lips.

I was about to let her go when she slammed her lips into mine.

My eyes wide a little by the sudden shock.