Ang pagdilat ng kanyang mga mata ang nagbibigay pag-asa sa akin. Pero ayaw pang ipakausap sa amin ng doctor kailangan pa raw maghintay ng ilang araw para maikondisyon ang sarili at hindi mabigla. Kaya halos hindi na ako umaalis sa tabi niya at lagi siyang kinakausap. Nakatitig lang siya sa akin para bang iniintindi niya ang bawat salitang kanyang naririnig.
Mga pabulol na salita lang lumalabas sa bigbig niya. Wala naman akung maunawaan sa mga sinasabi niya kaya kailangan ko pang humanap ng makakaintindi sa kanya. Kung kami lang ni Nanang hindi rin namin maintindihan ang mga ungol niyang salitang binibigkas.
"Lola pisilin mo lang ang aking palad kung tama ang sasabihin ko. Uulitin ko lang ang mga sinasabi ninyo ayun sa pagkakaintindi namin." Malumanay na saan ng nurse.
"Lola kilala po ba
