I'm sorry
Hindi nagkaroon ng pagkakataon si Stolich na kausapin ako. Bukod sa bantay sarado ako ng mga pinsan ko ay maski ako ay ayaw siyang makausap. Araw araw walang humpay ang panunuyo niya. Na pati sa subjects ko ay pumapasok nalang si kuya RM para ibigay sakin ang isang boquet ng flowers. O kaya naman mga chocolates. Yung desk ko puno ng ganyan araw araw. Hindi na nga lang ako ang kinikilig, lahat ng mga kaklase ko. Pero yung nakakausap niya ako ay malabo. Ang inaalala ko lang ay baka bigla nalang siyang sumuko. Paano kung napagod siya at nakapagdesisyon siyang si Francine nalang ang ligawan kaysa sakin? Tss.
Hindi ko alam kung pinapansin niya parin ba si Francine. Habang tumatagal ang panunuyo na 'yon ay unti unti naring nalulusaw ang puso ko.
"Yui, sama ka samin." sabi ni Kuya
