“Aynen öyle Kartal Bey. Meriç Bey bu çocuk benden değil diyerek soybağını reddetmedikçe veya çocuk ergin olduğunda bu davayı açmadıkça, siz yasal olarak hiçbir şey yapamazsınız. Mahkeme sizin başvurunuzu doğrudan reddeder.”
Gözlerimi kısıp avukatın gözlerine bakarak boğazına yapışmamak için derin birkaç nefes aldım.
“O zaman kuralları ben koyarım. Eğer kanun babayı Meriç olarak görüyorsa, Meriç’in o çocuktan vazgeçmesini sağlarım.”
Madem Türk hukuku beni evlat sahibi yapmıyordu, ben de kendi bildiğim yoldan giderdim. Altından Meriç de, Kumsal da, o koca aile de sağ çıkamazdı.
“Meriç’i hallederiz,” dedim tekrardan, dişlerimin arasından tıslayarak. “O herif kolay. Soybağını reddettiği an, meydan bana kalır. O zaman babalığımı ilan eder, kızımı nüfusuma alırım.”
Avukat, bu kez alnında
