KARTAL
Ayağa kalktım. Aramızdaki masanın etrafından dolanıp ona doğru yürüdüm. Bakışlarımın Ayvaz’ı karşı duvara çivilemek ister gibi baktığından oldukça emindim.
“Bugüne kadar kimse beni tehdit etmeye cesaret edemedi. Sana da tavsiye etmem. Kumsal istese de istemese de kızım benimle yaşayacak. Bugüne kadar benden uzakta geçirmesine sebep olduğu zamana saysın.”
"Kumsal'a zarar vermek istersen, önce benim üzerimden geçmen gerekecek."
"Gerekirse öyle yaparım," dedim gözlerinin içine bakarak.
“Seninle orta yol bulunmaz,” derken gözlerinden anlayamadığım bir bakış geçti. “Gelip konuşmadı demezsin.”
Ayvaz ayağa kalkarken geriye doğru çekildim ve dik dik suratına baktım. Kapıya doğru yürürken aklından ne geçtiğini anlamak istercesine onu izliyordum. Çıkmadan önce dönüp bana son bir kez
